۱۵۹٬۸۸۱
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش برچسبها: واگردانی دستی ویرایشگر دیداری |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۸: | خط ۴۸: | ||
در همان جا در دبیرستان شاهپور مشغول به تحصیل شد، در سال ۱۳۱۶ش که شادروان "آزاد همدانی" شاعر، رئیس دبیرستان شاهپور کرمانشاه شد، بیدار با ایشان مراوده پیدا کرد و شروع به گفتن اشعاری کرد که به نظر آزاد میرسانید. | در همان جا در دبیرستان شاهپور مشغول به تحصیل شد، در سال ۱۳۱۶ش که شادروان "آزاد همدانی" شاعر، رئیس دبیرستان شاهپور کرمانشاه شد، بیدار با ایشان مراوده پیدا کرد و شروع به گفتن اشعاری کرد که به نظر آزاد میرسانید. | ||
سال تحصیلی ۱۳۱۸ ـ ۱۳۱۹ش به مدرسۀ دارالفنون تهران رفت و عضو انجمن ادبی آن جا شد. در همان ایام با [[سید ابوالقاسم انجوی شیرازی]] آشنا شد و این دوستی تا پایان عمر بیدار دوام داشت. این دو دوست به انجمن حکیم نظامی تحت ریاست شادروان وحید دستگردی راه یافتند. | سال تحصیلی ۱۳۱۸ ـ ۱۳۱۹ش به مدرسۀ دارالفنون تهران رفت و عضو انجمن ادبی آن جا شد. در همان ایام با [[انجوی شیرازی، سید ابوالقاسم|سید ابوالقاسم انجوی شیرازی]] آشنا شد و این دوستی تا پایان عمر بیدار دوام داشت. این دو دوست به انجمن حکیم نظامی تحت ریاست شادروان وحید دستگردی راه یافتند. | ||
او در دارالفنون با شاعرانی چون عبرت نایینی، [[همایی، جلالالدین|جلالالدین همایی]]، تقی بینش، [[گلچین معانی، احمد|احمد گلچین معانی]] و سید کریم امیری فیروزکوهی آشنا شد. پس از اخذ دیپلم در تهران، در سال ۱۳۲۲ش به کرمانشاه رفت و در بانک ملی به کار اشتغال جست. بعد از یازده سال در سال 1333 ش به استخدام وزارت آموزش و پرورش در آمد و به تدریس ادبیات پرداخت که طبیعتا بیشتر موافق ذوق و طبع او بود. در اول تیرماه سال ۱۳۵۵ از خدمت وزارت آموزش و پرورش بازنشسته شد و سال بعد به تهران آمد.<ref>[http://amin-mo.blogfa.com/post/1227 ر.ک: وبگاه من فکر میکنم] </ref> | او در دارالفنون با شاعرانی چون عبرت نایینی، [[همایی، جلالالدین|جلالالدین همایی]]، تقی بینش، [[گلچین معانی، احمد|احمد گلچین معانی]] و سید کریم امیری فیروزکوهی آشنا شد. پس از اخذ دیپلم در تهران، در سال ۱۳۲۲ش به کرمانشاه رفت و در بانک ملی به کار اشتغال جست. بعد از یازده سال در سال 1333 ش به استخدام وزارت آموزش و پرورش در آمد و به تدریس ادبیات پرداخت که طبیعتا بیشتر موافق ذوق و طبع او بود. در اول تیرماه سال ۱۳۵۵ از خدمت وزارت آموزش و پرورش بازنشسته شد و سال بعد به تهران آمد.<ref>[http://amin-mo.blogfa.com/post/1227 ر.ک: وبگاه من فکر میکنم] </ref> | ||