پرش به محتوا

میانجی، یوسف بن قاسم: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴۱: خط ۴۱:
| کد مؤلف = AUTHORCODE75020AUTHORCODE
| کد مؤلف = AUTHORCODE75020AUTHORCODE
}}
}}
'''ابوبکر یوسف بن قاسم بن یوسف میانجی''' (قبل از 290-375ق)، فقیه، محدث، حافظ و قاضی دمشق در قرن چهارم هجری بود که به عنوان مسند الشام (مرجع حدیثی شام) شناخته می‌شد. وی از اساتید بزرگی مانند ابوخلیفه جمحی، ابویعلی موصلی، زکریا بن یحیی ساجی و محمد بن جریر طبری روایت کرد و کتاب الأمالي في الحديث را تألیف نمود که در سال 363 هجری در دمشق املا کرده است.
'''ابوبکر یوسف بن قاسم بن یوسف میانجی''' (قبل از 290-375ق)، فقیه، محدث، حافظ و قاضی دمشق در قرن چهارم هجری بود که به عنوان مسند الشام (مرجع حدیثی شام) شناخته می‌شد. وی از اساتید بزرگی مانند [[ابوخلیفه جمحی]]، [[ابویعلی، احمد بن علی|ابویعلی موصلی]]، [[زکریا بن یحیی ساجی]] و محمد بن جریر طبری روایت کرد و کتاب [[الأمالي و الغرائب في الحديث الشریف|الأمالي في الحديث]] را تألیف نمود که در سال 363 هجری در دمشق املا کرده است.
==ولادت==
==ولادت==
ابوبکر یوسف بن القاسم بن یوسف بن فارس بن سوار المیانجی الشافعی الفقیه در منطقه میانج در شام (مکانی در شام که دقیقاً مشخص نیست) متولد شد.<ref> ر.ک: ابن عساکر، علی بن حسن، ج74، ص254</ref>.
ابوبکر یوسف بن القاسم بن یوسف بن فارس بن سوار المیانجی الشافعی الفقیه در منطقه میانج در شام (مکانی در شام که دقیقاً مشخص نیست) متولد شد.<ref> ر.ک: ابن عساکر، علی بن حسن، ج74، ص254</ref>.
خط ۵۰: خط ۵۰:
میانجی سفر علمی گسترده‌ای داشت و به مناطق مختلف اسلامی سفر کرد<ref> ر.ک: ابن عساکر، علی بن حسن، ج74، ص254</ref>. به گفته ذهبی، وی به شام، جزیره، خراسان و عراق سفر کرد<ref> ر.ک: ابن طولون، محمد بن علی، ج1، ص37</ref>.  
میانجی سفر علمی گسترده‌ای داشت و به مناطق مختلف اسلامی سفر کرد<ref> ر.ک: ابن عساکر، علی بن حسن، ج74، ص254</ref>. به گفته ذهبی، وی به شام، جزیره، خراسان و عراق سفر کرد<ref> ر.ک: ابن طولون، محمد بن علی، ج1، ص37</ref>.  


از اساتید بزرگی روایت کرده است که مهمترین آنها عبارتند از: ابو خلیفه جمحی، ابویعلی موصلی، زکریا بن یحیی ساجی، عبدان جواليقی، محمد بن إسحاق سراج، محمد بن إسحاق بن خزيمة، محمد بن حسن بن قتيبه، محمد بن جرير طبري، قاسم بن زکريا مطرز، محمد بن محمد باغندي، أبوالقاسم بغوي، أبومحمد بن صاعد، أبوبکر بن أبوداود و أبو عروبة حراني<ref> ر.ک: ابن عساکر، علی بن حسن، ج74، ص254</ref>.
از اساتید بزرگی روایت کرده است که مهمترین آنها عبارتند از: ابوخلیفه جمحی، [[ابویعلی، احمد بن علی|ابویعلی موصلی]]، زکریا بن یحیی ساجی، عبدان جواليقی، محمد بن إسحاق سراج، محمد بن إسحاق بن خزيمة، محمد بن حسن بن قتيبه، محمد بن جرير طبري، قاسم بن زکريا مطرز، محمد بن محمد باغندي، أبوالقاسم بغوي، أبومحمد بن صاعد، أبوبکر بن أبوداود و أبو عروبة حراني<ref> ر.ک: ابن عساکر، علی بن حسن، ج74، ص254</ref>.


==فعالیت‌ها==
==فعالیت‌ها==
خط ۸۳: خط ۸۳:
==آثار==
==آثار==
الأمالي في الحديث: این کتاب را در سال 363 هجری در دمشق املا کرده است<ref> ر.ک: سزگین، فؤاد، جلد 1، ص302</ref>.   
الأمالي في الحديث: این کتاب را در سال 363 هجری در دمشق املا کرده است<ref> ر.ک: سزگین، فؤاد، جلد 1، ص302</ref>.   
این کتاب شامل املاهای حدیثی اوست که در جلسات علمی ارائه می‌کرده است.  
این کتاب شامل املاهای حدیثی اوست که در جلسات علمی ارائه می‌کرده است.  
نسخه‌ای از این کتاب در کتابخانه ظاهریه موجود است (مجموع 64، برگ‌های 140ر-131ر، قرن 5 هجری)<ref> ر.ک: سزگین، فؤاد، جلد 1، ص302</ref>.
نسخه‌ای از این کتاب در کتابخانه ظاهریه موجود است (مجموع 64، برگ‌های 140ر-131ر، قرن 5 هجری)<ref> ر.ک: سزگین، فؤاد، جلد 1، ص302</ref>.