درآمدی بر ادبیات گیلکی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURدرآمدی بر ادبیات گیلکیJ1.jpg | عنوان = درآمدی بر ادبیات گیلکی | عنوان‌های دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = عباسی، هوشنگ (نویسنده) |زبان | زبان = فارسی | کد کنگره =DSR ۲۰۴۹ /ی۸۳/د۲ ۳۰.ج | موضوع =شعر گیلکی -- تاریخ و نقد، گیل...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۶: خط ۲۶:
}}
}}


'''درآمدی بر ادبیات گیلکی''' تألیف هوشنگ عباسی، کتابی است که به معرفی و بررسی گسترۀ متنوع ادبیات گیلکی از گذشته تا معاصر می‌پردازد. این اثر که توسط انتشارات فرهنگ ایلیا در رشت منتشر شده، شامل مباحثی از قبیل پیشینۀ ادبیات مکتوب و شفاهی گیلکی، تأثیر رویدادهای اجتماعی و تاریخی بر تحول این زبان، تحلیل اشعار شاعران ادوار مختلف از جمله دورۀ مشروطه، نهضت جنگل، پس از کودتای ۲۸ مرداد، شعر نیمایی گیلکی، شعر سنتی، منظومه‌ها و غزل‌های گیلکی، ترانه‌سرایی، شعر گیلکی پس از انقلاب اسلامی و نوآوری‌های معاصر در این حوزه است.
'''درآمدی بر ادبیات گیلکی''' تألیف [[عباسی، هوشنگ|هوشنگ عباسی]]، کتابی است که به معرفی و بررسی گسترۀ متنوع ادبیات گیلکی از گذشته تا معاصر می‌پردازد. این اثر که توسط انتشارات فرهنگ ایلیا در رشت منتشر شده، شامل مباحثی از قبیل پیشینۀ ادبیات مکتوب و شفاهی گیلکی، تأثیر رویدادهای اجتماعی و تاریخی بر تحول این زبان، تحلیل اشعار شاعران ادوار مختلف از جمله دورۀ مشروطه، نهضت جنگل، پس از کودتای ۲۸ مرداد، شعر نیمایی گیلکی، شعر سنتی، منظومه‌ها و غزل‌های گیلکی، ترانه‌سرایی، شعر گیلکی پس از انقلاب اسلامی و نوآوری‌های معاصر در این حوزه است.


==ساختار==
==ساختار==
کتاب مشتمل بر پیش‌گفتار و فصول متعددی است که به ترتیب عبارتند از: ادبیات شفاهی، متل‌ها و اشعار کودکانه، ترانه‌ها، ادبیات مکتوب، مشروطیت و ادبیات گیلکی، نهضت جنگل و ادبیات گیلکی، مضمون اشعار جنگل و مقایسۀ آنها با شعر دورۀ مشروطه، شعر گیلکی پس از نهضت جنگل، شعر گیلکی پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، شعر نیمایی و محمد بشرا، شاعران پیشتاز شعر نیمایی گیلکی، شعر سنتی گیلکی، منظومه‌های گیلکی، غزل در شعر گیلکی، ترانه‌سرایی و پیش‌پرده‌خوانی، شعر گیلکی در آستانۀ انقلاب، نشریۀ دامون و ادبیات گیلکی، شیون فومنی و شعر گیلکی، تحول شعر گیلکی پس از دهۀ شصت، هساشعر، نوآوری در شعر گیلکی معاصر، نگاهی به سه مجموعه، ادبیات داستانی و نمایشی گیلکی، نشریات و ادبیات داستانی، چقدر جنگلاخوسی، کلاج، هتو پاماله دره‌تا... و در پایان کتاب‌نامه، نمایه و چکیدۀ انگلیسی آمده است.
کتاب مشتمل بر پیش‌گفتار و فصول متعددی است که به ترتیب عبارتند از: ادبیات شفاهی، متل‌ها و اشعار کودکانه، ترانه‌ها، ادبیات مکتوب، مشروطیت و ادبیات گیلکی، نهضت جنگل و ادبیات گیلکی، مضمون اشعار جنگل و مقایسۀ آنها با شعر دورۀ مشروطه، شعر گیلکی پس از نهضت جنگل، شعر گیلکی پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، شعر نیمایی و محمد بشرا، شاعران پیشتاز شعر نیمایی گیلکی، شعر سنتی گیلکی، منظومه‌های گیلکی، غزل در شعر گیلکی، ترانه‌سرایی و پیش‌پرده‌خوانی، شعر گیلکی در آستانۀ انقلاب، نشریۀ دامون و ادبیات گیلکی، [[شیون فومنی]] و شعر گیلکی، تحول شعر گیلکی پس از دهۀ شصت، هساشعر، نوآوری در شعر گیلکی معاصر، نگاهی به سه مجموعه، ادبیات داستانی و نمایشی گیلکی، نشریات و ادبیات داستانی، چقدر جنگلاخوسی، کلاج، هتو پاماله دره‌تا... و در پایان کتاب‌نامه، نمایه و چکیدۀ انگلیسی آمده است.


==گزارش کتاب==
==گزارش کتاب==
«درآمدی بر ادبیات گیلکی» اثر هوشنگ عباسی، پژوهشی جامع در زمینۀ ادبیات گیلکی از دیرباز تا زمان معاصر است. ادبیات گیلکی گسترۀ متنوعی از شعر و نثر شفاهی و مکتوب را دربرمی‌گیرد. نویسنده در این کتاب کوشیده است تا با نگاهی تاریخی-تحلیلی، سیر تحول این ادبیات را در بستر رویدادهای اجتماعی و فرهنگی گیلان بررسی کند.
«درآمدی بر ادبیات گیلکی» اثر [[عباسی، هوشنگ|هوشنگ عباسی]]، پژوهشی جامع در زمینۀ ادبیات گیلکی از دیرباز تا زمان معاصر است. ادبیات گیلکی گسترۀ متنوعی از شعر و نثر شفاهی و مکتوب را دربرمی‌گیرد. نویسنده در این کتاب کوشیده است تا با نگاهی تاریخی-تحلیلی، سیر تحول این ادبیات را در بستر رویدادهای اجتماعی و فرهنگی گیلان بررسی کند.


نخستین بخش کتاب به ادبیات شفاهی گیلان اختصاص دارد. نویسنده ادبیات شفاهی را بزرگ‌ترین منبع شناخت هویت انسان، شرایط طبیعی، اجتماعی و روان‌شناسی جمعی می‌داند و بر این نکته تأکید دارد که این میراث سینه به سینه از نسلی به نسل دیگر منتقل شده است. قدیمی‌ترین سند از فرهنگ شفاهی گیلان در سال ۱۸۴۲م توسط الکساندر خودزکو ثبت شده و این مجموعه با نام «ترانه‌های محلی ساکنان جنوبی دریای خزر» به فارسی ترجمه و منتشر شده است. در این بخش از کتاب، به متل‌ها و اشعار کودکانه و ترانه‌های گیلکی نیز پرداخته شده است.
نخستین بخش کتاب به ادبیات شفاهی گیلان اختصاص دارد. نویسنده ادبیات شفاهی را بزرگ‌ترین منبع شناخت هویت انسان، شرایط طبیعی، اجتماعی و روان‌شناسی جمعی می‌داند و بر این نکته تأکید دارد که این میراث سینه به سینه از نسلی به نسل دیگر منتقل شده است. قدیمی‌ترین سند از فرهنگ شفاهی گیلان در سال ۱۸۴۲م توسط الکساندر خودزکو ثبت شده و این مجموعه با نام «ترانه‌های محلی ساکنان جنوبی دریای خزر» به فارسی ترجمه و منتشر شده است. در این بخش از کتاب، به متل‌ها و اشعار کودکانه و ترانه‌های گیلکی نیز پرداخته شده است.