۱۶۱٬۰۵۶
ویرایش
امام جواد علیهالسلام: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۰: | خط ۲۰: | ||
| کد مؤلف = AUTHORCODE00000AUTHORCODE }} | | کد مؤلف = AUTHORCODE00000AUTHORCODE }} | ||
'''امام محمد بن علی بن موسی بن جعفر(ع)''' (195-220ق)، معروف به امام جواد و تقی، نهمین امام شیعیان اثناعشری است که در رمضان یا رجب سال ۱۹۵ق در مدینه متولد شد. پدرش امام رضا(ع) و مادرش خیزران (سبیکه) بود. در هشت سالگی پس از شهادت پدر به امامت رسید و دوران ۱۷ ساله امامتش مصادف با حکومت مأمون و معتصم عباسی بود. با وجود سن کم، در علم و فضایل اخلاقی سرآمد بود و مناظرات علمی مهمی با علمای زمان داشت. در آخر ذیالقعده سال ۲۲۰ق در سن ۲۵ سالگی در بغداد به دستور معتصم و توسط همسرش امالفضل (دختر مأمون) مسموم و به شهادت رسید و در کاظمین مدفون شد. از او چهار فرزند به نامهای امام علی النقی(امام هادی)(ع)، موسی، فاطمه و امامه به جای ماند. | '''امام محمد بن علی بن موسی بن جعفر(ع)''' (195-220ق)، معروف به امام جواد و تقی، نهمین امام شیعیان اثناعشری است که در رمضان یا رجب سال ۱۹۵ق در مدینه متولد شد. پدرش [[امام رضا علیهالسلام|امام رضا(ع)]] و مادرش خیزران (سبیکه) بود. در هشت سالگی پس از شهادت پدر به امامت رسید و دوران ۱۷ ساله امامتش مصادف با حکومت مأمون و معتصم عباسی بود. با وجود سن کم، در علم و فضایل اخلاقی سرآمد بود و مناظرات علمی مهمی با علمای زمان داشت. در آخر ذیالقعده سال ۲۲۰ق در سن ۲۵ سالگی در بغداد به دستور معتصم و توسط همسرش امالفضل (دختر مأمون) مسموم و به شهادت رسید و در کاظمین مدفون شد. از او چهار فرزند به نامهای امام علی النقی(امام هادی)(ع)، موسی، فاطمه و امامه به جای ماند. | ||
==ولادت== | ==ولادت== | ||
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
امام رضا(ع) پس از تولد این نوزاد، نام او را محمد و کنیهاش را ابوجعفر قرار داد و به جهت علاقه و احترامی که برایش قائل بود، از همان اوان کودکی همواره او را ابوجعفر مینامید.<ref> ر.ک: جزایری، نعمتالله بن عبدالله، ج1، ص820</ref> | امام رضا(ع) پس از تولد این نوزاد، نام او را محمد و کنیهاش را ابوجعفر قرار داد و به جهت علاقه و احترامی که برایش قائل بود، از همان اوان کودکی همواره او را ابوجعفر مینامید.<ref> ر.ک: جزایری، نعمتالله بن عبدالله، ج1، ص820</ref> | ||
تولد امام جواد(ع) برای شیعه برکتی افزون داشت. پدر بزرگوار امام جواد(ع) همواره از او به عنوان مولودی پر خیر و برکت یاد میکرد و این موضوع نزد شیعیان نیز معروف بود.<ref> ر.ک: صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، ص10</ref> | تولد امام جواد(ع) برای شیعه برکتی افزون داشت. پدر بزرگوار امام جواد(ع) همواره از او به عنوان مولودی پر خیر و برکت یاد میکرد و این موضوع نزد شیعیان نیز معروف بود.<ref> ر.ک: صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، ص10</ref> | ||
| خط ۶۳: | خط ۶۲: | ||
این مناظره تاریخی در واقع نتیجه شرطبندی و مسابقهای بین مأمون و نزدیکانش در مورد میزان علم امام جواد(ع) بود<ref>تسخیری، محمدعلی، ص35</ref>. پس از این مناظره، مأمون دخترش امالفضل را به عقد امام درآورد و مهریه را همان مهریه حضرت زهرا(س) قرار داد<ref>جعفریان، رسول، ص483</ref>. | این مناظره تاریخی در واقع نتیجه شرطبندی و مسابقهای بین مأمون و نزدیکانش در مورد میزان علم امام جواد(ع) بود<ref>تسخیری، محمدعلی، ص35</ref>. پس از این مناظره، مأمون دخترش امالفضل را به عقد امام درآورد و مهریه را همان مهریه حضرت زهرا(س) قرار داد<ref>جعفریان، رسول، ص483</ref>. | ||
مناظره دیگری در حضور معتصم اتفاق افتاد که منجر به شهادت امام شد. در این مجلس درباره حد قطع دست دزد بحث میشد. ابن ابیداود و دیگر فقها معتقد بودند دست از مچ قطع شود، اما امام جواد(ع) فرمود: "قطع تنها شامل انگشتان میشود، چرا که کف دست محل سجده است"<ref>جعفریان، رسول، ص485</ref>. این پاسخ باعث خجالت ابن ابیداود شد و او معتصم را تحریک کرد تا امام را به شهادت برساند. | مناظره دیگری در حضور معتصم اتفاق افتاد که منجر به شهادت امام شد. در این مجلس درباره حد قطع دست دزد بحث میشد. ابن ابیداود و دیگر فقها معتقد بودند دست از مچ قطع شود، اما امام جواد(ع) فرمود: "قطع تنها شامل انگشتان میشود، چرا که کف دست محل سجده است"<ref>جعفریان، رسول، ص485</ref>. این پاسخ باعث خجالت ابن ابیداود شد و او معتصم را تحریک کرد تا امام را به شهادت برساند. | ||
| خط ۸۴: | خط ۸۲: | ||
* مسند امام جواد(ع): جماعتی از علما نیز به جمعآوری همه احادیث وارد شده از آن امام در ابعاد گوناگون معارف اسلامی پرداختند و کتابی به نام مسند امام جواد(ع) به چاپ رسیده است. این مسند با جمع و تدوین شیخ عزیزالله عطاردی در کنگره امام رضا(ع) در سال ۱۴۱۱ق به چاپ رسید.<ref> ر.ک: غروی نایینی، نهله، ص276</ref> | * مسند امام جواد(ع): جماعتی از علما نیز به جمعآوری همه احادیث وارد شده از آن امام در ابعاد گوناگون معارف اسلامی پرداختند و کتابی به نام مسند امام جواد(ع) به چاپ رسیده است. این مسند با جمع و تدوین شیخ عزیزالله عطاردی در کنگره امام رضا(ع) در سال ۱۴۱۱ق به چاپ رسید.<ref> ر.ک: غروی نایینی، نهله، ص276</ref> | ||
فقیهان شیعه امامیه، احادیثی که از امام جواد(ع) صادر شده، به عنوان منبعی پربار و سرشار برای استنباط احکام شرعی پذیرفتهاند، چرا که این احادیث، تبلور سنت معصومان(ع) و همان «قول»، «فعل» و «تقریر» آنان است. | فقیهان شیعه امامیه، احادیثی که از امام جواد(ع) صادر شده، به عنوان منبعی پربار و سرشار برای استنباط احکام شرعی پذیرفتهاند، چرا که این احادیث، تبلور سنت معصومان(ع) و همان «قول»، «فعل» و «تقریر» آنان است. | ||
بیش از دویست و بیست حدیث پیرامون مسائل مختلف اسلامی از آن حضرت در دسترس ما قرار دارد.<ref> ر.ک: جعفریان، رسول، ص488</ref> | بیش از دویست و بیست حدیث پیرامون مسائل مختلف اسلامی از آن حضرت در دسترس ما قرار دارد.<ref> ر.ک: جعفریان، رسول، ص488</ref> | ||