۱۶۰٬۵۳۹
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۶۱: | خط ۶۱: | ||
شهادت امام در زندان هارون الرشید در بغداد رخ داده است. مأمور اجرا و مسئول زندان نیز «سندی بن شاهک» میباشد. اما سبب شهادت امام را بسیاری نوشاندن سم توسط مأموران هارون مینگارند. برخی نیز مینگارند مأموران هارون امام را داخل فرش نهادند، آنقدر فشار داده و آسیب وارد ساختند تا به شهادت رسید. برخی نیز مینگارند سرب گداخته بر گلوی حضرت ریختند!. لیکن بیشتر شواهد و روایات همان دیدگاه اول را تأیید مینمایند که فرزند فاطمه علیهاالسلام به نوشیدن زهر اکراه میشود و به شهادت میرسد. | شهادت امام در زندان هارون الرشید در بغداد رخ داده است. مأمور اجرا و مسئول زندان نیز «سندی بن شاهک» میباشد. اما سبب شهادت امام را بسیاری نوشاندن سم توسط مأموران هارون مینگارند. برخی نیز مینگارند مأموران هارون امام را داخل فرش نهادند، آنقدر فشار داده و آسیب وارد ساختند تا به شهادت رسید. برخی نیز مینگارند سرب گداخته بر گلوی حضرت ریختند!. لیکن بیشتر شواهد و روایات همان دیدگاه اول را تأیید مینمایند که فرزند فاطمه علیهاالسلام به نوشیدن زهر اکراه میشود و به شهادت میرسد. | ||
در بغداد شایع میشود که بر موسی بن جعفر(ع) اتفاقی افتاده است. هارون پیش از شهادت حضرت هشتاد نفر از وجوه و صاحبان جاه و جلال دینی را به زندان میفرستد تا حضرت را مشاهده کنند. آنان هنگامی که به زندان مراجعه کردند حضرت را در جایی وسیع و مناسب و با سر و وضع عادی و در ظاهر سالم مشاهده کردند. سندی بن شاهک از آنان خواست تا با حضرت گفتگو کنند و درباره وضع زندان و رفتار مأموران از وی بپرسند هنگامی که آنان از حضرت در این رابطه سؤال نمودند حضرت فرمود، وضع عادی زندان همین گونه است که شما مشاهده میکنید؛ لیکن تا کنون با هفت عدد خرما(برخی منابع نه عدد) به من سم نوشاندهاند و فردا رنگ من سبز و پس فردا رحلت خواهم نمود.<ref> ر.ک: احمدی، حبیبالله، ص46-48</ref> | در بغداد شایع میشود که بر موسی بن جعفر(ع) اتفاقی افتاده است. هارون پیش از شهادت حضرت هشتاد نفر از وجوه و صاحبان جاه و جلال دینی را به زندان میفرستد تا حضرت را مشاهده کنند. آنان هنگامی که به زندان مراجعه کردند حضرت را در جایی وسیع و مناسب و با سر و وضع عادی و در ظاهر سالم مشاهده کردند. سندی بن شاهک از آنان خواست تا با حضرت گفتگو کنند و درباره وضع زندان و رفتار مأموران از وی بپرسند هنگامی که آنان از حضرت در این رابطه سؤال نمودند حضرت فرمود، وضع عادی زندان همین گونه است که شما مشاهده میکنید؛ لیکن تا کنون با هفت عدد خرما(برخی منابع نه عدد) به من سم نوشاندهاند و فردا رنگ من سبز و پس فردا رحلت خواهم نمود.<ref> ر.ک: احمدی، حبیبالله، ص46-48</ref> | ||
هارون الرشيد كوشيد تا با گواهان دروغين مرگ امام را در زندان مرگى طبيعى جلوه دهد، بنا بر اين فقها و چهرههاى سرشناس بغداد را بر جنازه امام حاضر كرد تا گواهى دهند اثرى از شكنجه بر پيكر آن حضرت نيست و مرگ امام مرگى طبيعى بوده است، آنها نيز از بيم جان به دروغ گواهى دادند، سپس ندا در دادند، كه: اين جنازۀ موسى بن جعفر امام رافضيان است كه آنها ادّعا مىكردند او نمىميرد! آنگاه كوشيدند تا امام را مخفيانه و بدون تشريفات به خاك بسپارند، امّا مردم كه كم كم از وقوع اين جنايت آگاه شده بودند، شورشى پديد آوردند و هارون ناگزير شد حضرت را طىّ مراسمى رسمى به خاك بسپارند و خود به صف عزاداران پيوست و در مراسم دفن امام شركت جست.<ref> ر.ک: جزایری، نعمتالله بن عبدالله، ص804</ref> | |||
مرقد مطهرامام کاظم(ع) در مدینةالسلام بغداد، در قبرستان معروف به مقابر قریش مشهور به کاظمین است. | مرقد مطهرامام کاظم(ع) در مدینةالسلام بغداد، در قبرستان معروف به مقابر قریش مشهور به کاظمین است. | ||
==فرزندان== | |||
امام كاظم(ع) سى و هفت فرزند پسر و دختر داشت كه برخى از آنان عبارتند از: على بن موسى الرضا(ع)، ابراهيم، عباس، قاسم، اسماعيل، جعفر، هارون، حسين، احمد، محمد، حمزه، عبدالله، اسحاق، عبيدالله، زيد، حسن، فضل، سليمان، فاطمۀ كبرى، فاطمۀ صغرى، رقيه، حكيمه، ام ابيها، رقيۀ صغرى، كلثم، ام جعفر، لبابه، زينب، خديجه، عليّه، آمنه، حسنه، بريهه، عايشه، ام سلمه، ميمونه و ام كلثوم.<ref> ر.ک: مفید، محمد بن محمد، ج1، ص520</ref> | |||
بهترین فرزندان امام و بلندترین و داناترین و کاملترین آنان ابو الحسن على بن موسى الرضا(ع) میباشد.<ref> ر.ک: مفید، محمد بن محمد، ج1، ص520</ref> | |||
از میان فرزندان امام کاظم(ع)، حضرت فاطمه معصومه(س) دارای جایگاه ویژهای است. امام صادق(ع) فرمودند: «ألا إن للجنة ثمانية أبواب فباب منها إلى قم يقبض فيها امرأة من ولدى اسمها فاطمة بنت موسى تدخل بشفاعتها شيعتنا الجنة بأجمعهم؛ بدانيد كه بهشت هشت در دارد كه يكى از آنها در قم است. در اين شهر زنى از فرزندم به نام فاطمه دختر موسى وفات مىكند. با شفاعت او همه شيعيان ما وارد بهشت مىشوند.»<ref> ر.ک: بنایی، علی، ج2، ص332</ref> | |||
| خط ۷۵: | خط ۸۴: | ||
# احمدی، حبیبالله، امام کاظم علیهالسلام الگوی زندگی، قم، فاطیما، 1394 | # احمدی، حبیبالله، امام کاظم علیهالسلام الگوی زندگی، قم، فاطیما، 1394 | ||
# الهیزاده، محمدحسن، تدبری در سیره تاریخی أهل بیت علیهمالسلام، مشهد مقدس - ایران: آستان قدس رضوی. شرکت به نشر، 1390 هجری شمسی | # الهیزاده، محمدحسن، تدبری در سیره تاریخی أهل بیت علیهمالسلام، مشهد مقدس - ایران: آستان قدس رضوی. شرکت به نشر، 1390 هجری شمسی | ||
# بنایی، علی، شناختنامه قم، قم - ایران: نور مطاف، 1390 هجری شمسی | |||
# پیشوایی، مهدی، سیره پیشوایان، قم - ایران: مؤسسه امام صادق علیه السلام، 1397 هجری شمسی | # پیشوایی، مهدی، سیره پیشوایان، قم - ایران: مؤسسه امام صادق علیه السلام، 1397 هجری شمسی | ||
# روحبخش، علی، امام کاظم سلاماللهعلیه، قم-ایران، ناشر امام همام، 1390ش. | # روحبخش، علی، امام کاظم سلاماللهعلیه، قم-ایران، ناشر امام همام، 1390ش. | ||
# زاهدی، یاسین، بررسی احوال فرزندان امام موسی کاظم(ع) و نقش آنها در تاریخ تشیع، قم، مرکز بینالمللی ترجمه و نشر المصطفی(ص)، 1390ش|1433ق | # زاهدی، یاسین، بررسی احوال فرزندان امام موسی کاظم(ع) و نقش آنها در تاریخ تشیع، قم، مرکز بینالمللی ترجمه و نشر المصطفی(ص)، 1390ش|1433ق | ||
# جزایری، نعمتالله بن عبدالله، النور المبين فی قصص الأنبياء و المرسلين (قصص قرآن)، ترجمه فاطمه مشایخ، تهران - ایران: فرحان، 1381 هجری شمسی | # جزایری، نعمتالله بن عبدالله، النور المبين فی قصص الأنبياء و المرسلين (قصص قرآن)، ترجمه فاطمه مشایخ، تهران - ایران: فرحان، 1381 هجری شمسی | ||
# غروی نایینی، نهله، تاریخ حدیث شیعه (تا قرن پنجم)، قم - ایران: شيعهشناسی، 1386 هجری شمسی | # غروی نایینی، نهله، تاریخ حدیث شیعه (تا قرن پنجم)، قم - ایران: شيعهشناسی، 1386 هجری شمسی | ||
# مفید، محمد بن محمد، ترجمه ارشاد شیخ مفید، سیره ائمه اطهار علیهمالسلام، مترجم حسن موسوی مجاب، قم - ایران: سرور، 1388 هجری شمسی | |||
# موحد ابطحی، حجت، آشنائی با حوزه های علمیه شیعه در طول تاریخ، اصفهان - ایران: حوزه علميه اصفهان، 1365 هجری شمسی | # موحد ابطحی، حجت، آشنائی با حوزه های علمیه شیعه در طول تاریخ، اصفهان - ایران: حوزه علميه اصفهان، 1365 هجری شمسی | ||
{{امام کاظم علیهالسلام}} | {{امام کاظم علیهالسلام}} | ||