گاندی، مهاتما: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۵۰: خط ۵۰:
[[پرونده: مهاتما گاندی و همسرش در جوانی.jpg|بندانگشتی|300px| مهاتما گاندی و همسرش در جوانی]]
[[پرونده: مهاتما گاندی و همسرش در جوانی.jpg|بندانگشتی|300px| مهاتما گاندی و همسرش در جوانی]]
==تحصیلات==
==تحصیلات==
گاندی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در مدارس راجکوت گذراند و در نوامبر ۱۸۸۷ از دبیرستان در احمدآباد فارغ‌التحصیل شد. در ژانویه ۱۸۸۸ در کالج سامالداس در ایالت باونگر ثبت نام کرد<ref> ر.ک: گاندی، مهاتما، ص11</ref> اما تحصیل را نیمه‌کاره رها کرد. او در سپتامبر ۱۸۸۸ برای تحصیل حقوق به لندن رفت و در کالج دانشگاهی لندن ثبت نام کرد. گاندی در مدرسه حقوق Inns of Court در Inner Temple به عنوان وکیل مشغول به تحصیل شد و در ژوئن ۱۸۹۱ به کانون وکلا فراخوانده شد. او در لندن به مطالعه باگاواد گیتا پرداخت و تحت تأثیر آموزه‌های آن قرار گرفت. از جمله استادان او می‌توان به هنری مورلی اشاره کرد.
گاندی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در مدارس راجکوت گذراند و در نوامبر ۱۸۸۷ از دبیرستان در احمدآباد فارغ‌التحصیل شد. در ژانویه ۱۸۸۸ در کالج سامالداس در ایالت باونگر ثبت نام کرد<ref> ر.ک: گاندی، مهاتما، ص11</ref> اما تحصیل را نیمه‌کاره رها کرد. او در سپتامبر ۱۸۸۸ برای تحصیل حقوق به لندن رفت و در کالج دانشگاهی لندن ثبت نام کرد. گاندی در مدرسه حقوق Inns of Court در Inner Temple به عنوان وکیل مشغول به تحصیل شد و در ژوئن ۱۸۹۱ به کانون وکلا فراخوانده شد.<ref> ر.ک: گاندی، مهاتما، ص89</ref> او در لندن به مطالعه بهگود گیتا پرداخت و تحت تأثیر آموزه‌های آن قرار گرفت. از جمله استادان او می‌توان به هنری مورلی اشاره کرد.


==فعالیت‌ها==
==فعالیت‌ها==
گاندی فعالیت‌های حقوقی و سیاسی خود را از آفریقای جنوبی (۱۸۹۳-۱۹۱۴) آغاز کرد و در آنجا با تبعیض نژادی روبرو شد و مفهوم ساتیاگراها (مقاومت بدون خشونت) را توسعه داد. او کنگره هند ناتال را تأسیس کرد و در جنگ بوئر به عنوان فرمانده سپاه آمبولانس هندی خدمت کرد. گاندی در سال ۱۹۱۵ به هند بازگشت و به کنگره ملی هند پیوست. او رهبری جنبش‌های مهمی مانند: آشوب چامپاران (۱۹۱۷)، آشوب خِدا (۱۹۱۸)، جنبش عدم همکاری (۱۹۲۰-۱۹۲۲) و راهپیمایی نمک (۱۹۳۰) را بر عهده داشت. او در سال ۱۹۲۱ رهبری کنگره ملی هند را به دست گرفت. گاندی برای وحدت هندوها و مسلمانان تلاش کرد و با تقسیم هند مخالف بود.<ref> ر.ک: محسنی، محمدآصف، ص117</ref><ref> [https://www.cgie.org.ir/fa/news/5530 ر.ک: گاندی که بود و چه کرد؟، مرکز پژوهشهای ایرانی، اسلامی، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی]</ref>  او در سال ۱۹۳۰ به عنوان شخص سال تایم انتخاب شد.
گاندی فعالیت‌های حقوقی و سیاسی خود را از آفریقای جنوبی (۱۸۹۳-۱۹۱۴) آغاز کرد و در آنجا با تبعیض نژادی روبرو شد و مفهوم ساتیاگراها (مقاومت بدون خشونت) را توسعه داد. او کنگره هند ناتال را تأسیس کرد<ref> ر.ک: گاندی، مهاتما، ص158</ref> و در جنگ بوئر به عنوان فرمانده سپاه آمبولانس هندی خدمت کرد.<ref> ر.ک: گاندی، مهاتما، ص225</ref> گاندی در سال ۱۹۱۵ به هند بازگشت و به کنگره ملی هند پیوست. او رهبری جنبش‌های مهمی مانند: آشوب چامپاران (۱۹۱۷)، آشوب خِدا (۱۹۱۸)، جنبش عدم همکاری (۱۹۲۰-۱۹۲۲) و راهپیمایی نمک (۱۹۳۰) را بر عهده داشت. او در سال ۱۹۲۱ رهبری کنگره ملی هند را به دست گرفت. گاندی برای وحدت هندوها و مسلمانان تلاش کرد و با تقسیم هند مخالف بود.<ref> ر.ک: محسنی، محمدآصف، ص117</ref><ref> [https://www.cgie.org.ir/fa/news/5530 ر.ک: گاندی که بود و چه کرد؟، مرکز پژوهشهای ایرانی، اسلامی، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی]</ref>  او در سال ۱۹۳۰ به عنوان شخص سال تایم انتخاب شد.


==وفات==
==وفات==
خط ۷۱: خط ۷۱:


==منابع مقاله==
==منابع مقاله==
*  
* گاندی، مهاتما، سرگذشت من، ترجمه مسعود برزین، تهران _ایران: انتشارات بهجت، چاپ ششم، 1366ش
* [https://www.cgie.org.ir/fa/news/5530|مرکز پژوهشهای ایرانی، اسلامی، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی: گاندی که بود و چه کرد؟، 1392/7/10]
* [https://www.cgie.org.ir/fa/news/5530|مرکز پژوهشهای ایرانی، اسلامی، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی: گاندی که بود و چه کرد؟، 1392/7/10]
* محسنی، محمدآصف، یادداشت‌های تاریخی برداشت‌های تحلیلی، [بی نا]، کابل - افغانستان، 1391 هجری شمسی  
* محسنی، محمدآصف، یادداشت‌های تاریخی برداشت‌های تحلیلی، [بی نا]، کابل - افغانستان، 1391 هجری شمسی  
* [https://www.asriran.com/fa/news/408296 سایت تحلیلی خبری عصر ایران، مهاتما گاندی و همسرش در جوانی،  ۰۵-۰۵-۱۳۹۴]
* [https://www.asriran.com/fa/news/408296 سایت تحلیلی خبری عصر ایران، مهاتما گاندی و همسرش در جوانی،  ۰۵-۰۵-۱۳۹۴]
* گاندی، مهاتما، سرگذشت من، ترجمه مسعود برزین، تهران _ایران: انتشارات بهجت، چاپ ششم، 1366ش
 
==وابسته‌ها==
==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}
{{وابسته‌ها}}