۱۶۱٬۰۱۰
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'هـ' به 'ه') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' الدین ' به 'الدین ') |
||
| خط ۳۶: | خط ۳۶: | ||
یکی از قدیمترین و مؤثرترین و جنجال برانگیزترین شروح قانون، شرح قانون [[فخر رازی، محمد بن عمر|فخر رازی]] است که در این کتاب برای اولین بار به زیور چاپ آراسته شده است. بسیاری از شروح بعدی هر یک به گونهای اعم از نقد و تحلیل و نقض و تایید به آن پرداختهاند. [[قطبالدین شیرازی، محمود بن مسعود|قطبالدین شیرازی]] در مقدمه [[تحفه سعدیه|التحفۀ السعدیۀ]] که در شرح کتاب اول قانون است، شروح زیر را از پیروان شرح [[فخر رازی، محمد بن عمر|فخر رازی]] معرفی کرده است: شرح قطبالدین مصری شاگرد مستقیم [[فخر رازی، محمد بن عمر|فخر رازی]] (مقتول در 618ق در نیشابور در حمله مغول)، شرح افضلالدین محمد بن محمد نامآور بن عبدالملک خونَجی (متوفی 646ق)، [[شرح القانون (به خط شارح)|شرح نجمالدین احمد بن ابوبکر نخجوانی]] (متوفی 651ق) با عنوان حلّ الشکوک الموردۀ فی شرح الفخر الرازی علی القانون، شرح موفقالدین یعقوب بن اسحاق سامری (متوفی 681ق)، شرح ابوالغرج یعقوب ابن اسحاق مسیحی معروف به ابن القف (متوفی 685ق). و البته بیش از همه خود [[قطبالدین شیرازی، محمود بن مسعود|قطبالدین شیرازی]] در شرحی مفصل با عنوان «[[تحفه سعدیه|التحفۀ السعدیة]]» به آن پرداخته است و پس از او نیز این تلاش علمی همچنان ادامه یافته است. | یکی از قدیمترین و مؤثرترین و جنجال برانگیزترین شروح قانون، شرح قانون [[فخر رازی، محمد بن عمر|فخر رازی]] است که در این کتاب برای اولین بار به زیور چاپ آراسته شده است. بسیاری از شروح بعدی هر یک به گونهای اعم از نقد و تحلیل و نقض و تایید به آن پرداختهاند. [[قطبالدین شیرازی، محمود بن مسعود|قطبالدین شیرازی]] در مقدمه [[تحفه سعدیه|التحفۀ السعدیۀ]] که در شرح کتاب اول قانون است، شروح زیر را از پیروان شرح [[فخر رازی، محمد بن عمر|فخر رازی]] معرفی کرده است: شرح قطبالدین مصری شاگرد مستقیم [[فخر رازی، محمد بن عمر|فخر رازی]] (مقتول در 618ق در نیشابور در حمله مغول)، شرح افضلالدین محمد بن محمد نامآور بن عبدالملک خونَجی (متوفی 646ق)، [[شرح القانون (به خط شارح)|شرح نجمالدین احمد بن ابوبکر نخجوانی]] (متوفی 651ق) با عنوان حلّ الشکوک الموردۀ فی شرح الفخر الرازی علی القانون، شرح موفقالدین یعقوب بن اسحاق سامری (متوفی 681ق)، شرح ابوالغرج یعقوب ابن اسحاق مسیحی معروف به ابن القف (متوفی 685ق). و البته بیش از همه خود [[قطبالدین شیرازی، محمود بن مسعود|قطبالدین شیرازی]] در شرحی مفصل با عنوان «[[تحفه سعدیه|التحفۀ السعدیة]]» به آن پرداخته است و پس از او نیز این تلاش علمی همچنان ادامه یافته است. | ||
[[فخر رازی، محمد بن عمر|فخر رازی]] پس از شکوهها از روزگار خود، توضیح داده است که این کتاب را به پاس نعمتهای فراوانی که از | [[فخر رازی، محمد بن عمر|فخر رازی]] پس از شکوهها از روزگار خود، توضیح داده است که این کتاب را به پاس نعمتهای فراوانی که از «ثقۀالدین عبدالرحمن بن عبد الکریم سرخسی» دریافت داشته، با سه انگیزه به نام او کرده است: به لحاظ اینکه بیشتر مباحث کتاب با حضور او و گفتگو با او سامان یافته است. تا بخشی از حقوق او را ادا کرده باشد. به سبب اطمینانی که به فهم او از دقایق و ظرایف مباحث مطرح شده در این کتاب داشته است و مطمئن بوده که او قدر نکات علمی دقیقی را که در این کتاب آورده میداند؛ نکاتی که در هیچیک از آثار متقدمان و متأخران نیست. | ||
[[فخر رازی، محمد بن عمر|فخر رازی]] گزینشی عمل کرده است: از اول کتاب اول قانون، عباراتی را که در باب آنها امکان بحث یافته و در باب آنها نظری داشته انتخاب کرده و دیدگاههای خود را بیان کرده است. متن قانون را فقط در مورد عبارات یا کلماتی که درباره آنها نظر و بحث داشته انتخاب کرده و آورده است. بنابراین خواننده نباید توقع داشته باشد که در باب همه عبارات قانون، از [[فخر رازی، محمد بن عمر|فخر رازی]] شرح و توضیحی، یا جرح و تعریضی ملاحظه کند. گاهی فقط اول و آخر عبارات پیوسته را آورده و دیدگاه خود را در باب کل آن بخش شرح داده است و گاهی از یک فصل به شرح چند جمله اکتفا کرده است. | [[فخر رازی، محمد بن عمر|فخر رازی]] گزینشی عمل کرده است: از اول کتاب اول قانون، عباراتی را که در باب آنها امکان بحث یافته و در باب آنها نظری داشته انتخاب کرده و دیدگاههای خود را بیان کرده است. متن قانون را فقط در مورد عبارات یا کلماتی که درباره آنها نظر و بحث داشته انتخاب کرده و آورده است. بنابراین خواننده نباید توقع داشته باشد که در باب همه عبارات قانون، از [[فخر رازی، محمد بن عمر|فخر رازی]] شرح و توضیحی، یا جرح و تعریضی ملاحظه کند. گاهی فقط اول و آخر عبارات پیوسته را آورده و دیدگاه خود را در باب کل آن بخش شرح داده است و گاهی از یک فصل به شرح چند جمله اکتفا کرده است. | ||