پرش به محتوا

رمز المصیبة في مقتل من قال أنا قتیل العبرة: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR111765J1.jpg | عنوان = رمز المصیبة في مقتل من قال أنا قتیل العبرة | عنوان‌های دیگر = | پدیدآورندگان | پدیدآوران = موسوی دهسرخی اصفهانی، محمود (نويسنده) |زبان | زبان = عربی | کد کنگره = | موضوع = |ناشر | ناشر = الطریق |...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۴: خط ۲۴:
| پیش از =  
| پیش از =  
}}
}}
'''رمز المصیبة في مقتل من قال أنا قتیل العبرة'''، از آثار نویسنده، حدیث‌شناس و فقیه شیعه قرن چهاردهم هجری شمسی، [[موسوی دهسرخی اصفهانی، سید محمود|سید محمود موسوی دهسرخی اصفهانی]] (1307-1389ش)، پژوهشی به زبان فارسی است که زندگی، شخصیت، فضائل، قیام و شهادت [[حضرت امام حسین(ع)]] را بر اساس روایات و تاریخ توضیح می‌دهد.
'''رمز المصیبة في مقتل من قال أنا قتیل العبرة'''، از آثار نویسنده، حدیث‌شناس و فقیه شیعه قرن چهاردهم هجری شمسی، [[موسوی دهسرخی اصفهانی، محمود|سید محمود موسوی دهسرخی اصفهانی]] (1307-1389ش)، پژوهشی به زبان فارسی است که زندگی، شخصیت، فضائل، قیام و شهادت [[امام حسین علیه‌السلام|حضرت امام حسین(ع)]] را بر اساس روایات و تاریخ توضیح می‌دهد.


==هدف و روش==
==هدف و روش==
* [[موسوی دهسرخی اصفهانی، سید محمود | سید محمود موسوی دهسرخی اصفهانی]] غرض از نگارش کتاب حاضر را عرض ارادت به محضر [[حضرت امام حسین(ع)]] و ولایت و محبت آن امام معصوم(ع) و فراهم آوردن توشه آخرت ذکر کرده است. <ref> ر.ک: مقدمه نویسنده، ج1، ص3-4. </ref>
* [[موسوی دهسرخی اصفهانی، محمود|سید محمود موسوی دهسرخی اصفهانی]] غرض از نگارش کتاب حاضر را عرض ارادت به محضر [[امام حسین علیه‌السلام|حضرت امام حسین(ع)]] و ولایت و محبت آن امام معصوم(ع) و فراهم آوردن توشه آخرت ذکر کرده است. <ref> ر.ک: مقدمه نویسنده، ج1، ص3-4. </ref>
* روش نویسنده در این اثر، روایی و تاریخی و مستند است و از منابع گوناگون مانند [[ناسخ التواریخ]] و [[مقتل خوارزمی]] و ... استفاده می‌کند.  <ref> مثلا ر.ک: متن کتاب، ج2، ص191. </ref>
* روش نویسنده در این اثر، روایی و تاریخی و مستند است و از منابع گوناگون مانند [[ناسخ التواريخ|ناسخ التواریخ]] و [[مقتل الحسين عليه‌السلام (خوارزمی)|مقتل خوارزمی]] و ... استفاده می‌کند.  <ref> مثلا ر.ک: متن کتاب، ج2، ص191. </ref>
* با آنکه نویسنده، دانشوری فقیه است ولی از روی تواضع و اخلاص، گاه مقصودش را با عباراتی عوامانه بیان کرده است.  <ref> ر.ک: مقدمه نویسنده، ج1، ص3-4. </ref>
* با آنکه نویسنده، دانشوری فقیه است ولی از روی تواضع و اخلاص، گاه مقصودش را با عباراتی عوامانه بیان کرده است.  <ref> ر.ک: مقدمه نویسنده، ج1، ص3-4. </ref>


==ساختار و محتوا==
==ساختار و محتوا==
* کتاب حاضر از 2 جلد و 75 فصل به ترتیب ذیل تشکیل شده است:
* کتاب حاضر از 2 جلد و 75 فصل به ترتیب ذیل تشکیل شده است:
* جلد اول: مقدمه (هدف از نگارش) و پاسخ به 2 پرسش (1-چرا [[حضرت امام حسین(ع)]] در قیام عاشورایی، خانواده و خاندان  خود را به نیز همراه خودش آورد؟ 2-چرا خدای متعال دوست خودش را از کشته شدن نجات نداد؟) و متن اصلی: از فصل 1 (ثواب گریه بر [[حسین مظلوم(ع)]]) تا فصل 68 (وقایع شب عاشورا).
* جلد اول: مقدمه (هدف از نگارش) و پاسخ به 2 پرسش (1-چرا [[حضرت امام حسین(ع)]] در قیام عاشورایی، خانواده و خاندان  خود را به نیز همراه خودش آورد؟ 2-چرا خدای متعال دوست خودش را از کشته شدن نجات نداد؟) و متن اصلی: از فصل 1 (ثواب گریه بر [[امام حسین علیه‌السلام|حسین مظلوم(ع)]]) تا فصل 68 (وقایع شب عاشورا).
* جلد دوم: از فصل 69 (وقایع روز عاشورا) تا فصل 75 (قضایای بعد از شهادت [[حضرت امام حسین(ع)]]).
* جلد دوم: از فصل 69 (وقایع روز عاشورا) تا فصل 75 (قضایای بعد از شهادت [[امام حسین علیه‌السلام|حضرت امام حسین(ع)]]).
* فهرست اسامی تعداد 210 نفر از شهدای کربلا که در جلد دوم این اثر ذکر شده، به ترتیب الفبایی تنظیم شده است. <ref> متن کتاب، ج2، ص393-393. </ref>
* فهرست اسامی تعداد 210 نفر از شهدای کربلا که در جلد دوم این اثر ذکر شده، به ترتیب الفبایی تنظیم شده است. <ref> متن کتاب، ج2، ص393-393. </ref>


==نمونه مباحث==
==نمونه مباحث==
* «(وداع محمد بن حنفیه با حضرت برادر) در ناسخ ج 2 ص 128 فرماید در مقتل ابی‌مخنف مرقوم است که: حسین(ع) وقتی از مکه آهنگ کوفه فرمود، از راه مدینه عبور کرد و بار دیگر قبر رسول خدا(ص) را وداع گفت و محمد بن حنفیه بیامد و فراوان گریست. و گفت ای برادر قسم به خدای که نیروی گرفتن قبضه شمشیر ندارم....» <ref> همان، ج1، ص286. </ref>
* «(وداع محمد بن حنفیه با حضرت برادر) در ناسخ ج 2 ص 128 فرماید در مقتل ابی‌مخنف مرقوم است که: [[امام حسین علیه‌السلام|حسین(ع)]] وقتی از مکه آهنگ کوفه فرمود، از راه مدینه عبور کرد و بار دیگر قبر رسول خدا(ص) را وداع گفت و محمد بن حنفیه بیامد و فراوان گریست. و گفت ای برادر قسم به خدای که نیروی گرفتن قبضه شمشیر ندارم....» <ref> همان، ج1، ص286. </ref>
==پانویس==
==پانویس==
<references/>
<references/>