موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم: تفاوت میان نسخه‌ها

| عنوان = عبدالکریم موسوی اردبیلی

| اندازه تصویر =

| توضیح تصویر =

| نام کامل = سید میرکریم موسوی کریمی (معروف به سید عبدالکریم موسوی اردبیلی)

| نام‌های دیگر = آیت‌الله موسوی اردبیلی؛ اردبیلی، عبدالکریم

| لقب =

| تخلص =

| نسب =

| نام پدر = میرعبدالرحیم

| ولادت = ۸ بهمن ۱۳۰۴ش / ۱۳ رجب ۱۳۴۴ق

| محل زندگی = اردبیل، قم، نجف، تهران

| رحلت = ۳ آذر ۱۳۹۵ش

| شهادت =

| طول عمر = ۹۱ سال

| نام همسر =

| فرزندان =

| خویشاوندان =

| دین = اسلام

| مذهب = تشیع

| پیشه = مرجع تقلید، فقیه، قاضی، استاد حوزه و دانشگاه

| منصب = رئیس دیوان عالی کشور (۱۳۶۰-۱۳۶۸)، رئیس دانشگاه مفید قم، عضو شورای انقلاب، دادستان کل کشور (۱۳۵۸)

| پس از =

| پیش از =

| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[گلپایگانی، سید محمدرضا|سید محمدرضا گلپایگانی]] | [[موسوی خوانساری، سید احمد|سید احمد خوانساری]] | [[حکیم، سید محسن|سید محسن حکیم]] | [[خویی، سید ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خویی]]}}

| مشایخ =

| معاصرین =

| شاگردان =

| اجازه اجتهاد از =

| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[فقه الحدود و التعزیرات]] | [[فقه القضاء]] | [[فقه الشركة على نهج الفقه و القانون]] | [[فقه المضاربة]] | [[حاشيه بر خيارات مكاسب]]}}

| وبگاه =

| امضا =

'''سید عبدالکریم موسوی اردبیلی''' (۸ بهمن ۱۳۰۴ - ۳ آذر ۱۳۹۵ش) از مراجع تقلید شیعه، رئیس اسبق دیوان عالی کشور (۱۳۶۰-۱۳۶۸) و بنیانگذار و رئیس دانشگاه مفید قم. در هشتم بهمن ۱۳۰۴ش در اردبیل متولد شد. پدرش میرعبدالرحیم روحانی و مادرش زنی پارسا بود که در دو سالگی ایشان را از دست داد. تحصیلات را در مکتبخانه آغاز کرد و در سال ۱۳۱۹ش وارد مدرسه علمیه ملا ابراهیم در اردبیل شد. در سال ۱۳۲۲ش برای ادامه تحصیل به قم رفت و سه سال از محضر [[گلپایگانی، سید محمدرضا|سید محمدرضا گلپایگانی]] و [[موسوی خوانساری، سید احمد|سید احمد خوانساری]] بهره برد. در ۱۶ آبان ۱۳۲۴ش به نجف اشرف مهاجرت کرد و در مدرسه «سید» اقامت گزید و دو سال در درس آیات عظام [[حکیم، سید محسن|سید محسن حکیم]] و [[خویی، سید ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خویی]] شرکت کرد. به دلیل ناامنی‌های عراق و بیماری پدر به قم بازگشت و به فعالیت علمی ادامه داد و در انتشار مجله «مکتب اسلام» مشارکت داشت. در سال ۱۳۳۹ش به دلیل بیماری به اردبیل بازگشت و تا سال ۱۳۴۷ در آنجا ماند و به بازسازی مدارس، تدریس علوم حوزوی و فعالیت‌های سیاسی پرداخت. در جریان جنگ شش روزه اعراب و اسرائیل، در منبرها به حمایت از اعراب سخنرانی کرد. کتاب «جمال ابهی» را در پاسخ به بهائیان نوشت. در سال ۱۳۴۷ش به دلیل فشارهای حکومت به تهران مهاجرت کرد و ضمن تدریس خارج فقه، مسجد و کانون توحید، مدارس راهنمایی و دبیرستان مفید و مؤسسه خیریه مکتب امیرالمؤمنین(ع) را تأسیس نمود. در سال ۱۳۵۷ش عضو شورای انقلاب و جامعه روحانیت مبارز تهران شد. در سال ۱۳۵۸ش به عنوان دادستان کل کشور و عضو مجلس خبرگان رهبری دوره اول از تهران انتخاب گردید. در سال ۱۳۶۰ش به ریاست دیوان عالی کشور منصوب شد و تا سال ۱۳۶۸ در این سمت باقی ماند. پس از رحلت امام خمینی(ره) در سال ۱۳۶۸ش به قم هجرت کرد و به تدریس خارج فقه پرداخت و دانشگاه مفید را تأسیس نمود. آثار متعددی از خود به جای گذاشت از جمله «[[فقه الحدود و التعزیرات]]»، «[[فقه القضاء]]»، «[[فقه الشركة على نهج الفقه و القانون]]»، «[[فقه المضاربة]]»، «[[حاشيه بر خيارات مكاسب]]»، «یک دوره کامل اصول فقه»، «تقریرات دروس فقه و اصول آیات عظام حکیم و خویی»، «الرسائل الفقهیة»، «مقالاتی در تفسیر قرآن»، «یک دوره اقتصاد اسلامی بر اساس کتاب و سنت»، «مناسک حج»، «نهج الرشاد» (رساله عملیه عربی) و «العروة الوثقى مع تعلیقات الموسوی الاردبیلی». سرانجام در سوم آذر ۱۳۹۵ش بر اثر عارضه قلبی درگذشت و در قم به خاک سپرده شد.