۱۵۳٬۵۷۸
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'سیدح' به 'سید ح') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = سید محمدصادق بحرالعلوم | |||
| تصویر = NUR08082.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = | |||
| | | نام کامل = سید محمدصادق بن سید حسن بن سید ابراهیم بحرالعلوم نجفی | ||
| | | نامهای دیگر = سید محمدصادق بحرالعلوم | ||
| | | لقب = | ||
| تخلص = | |||
| | | نسب = از نوادگان ابراهیم طباطبا بن اسماعیل دیباج بن ابراهیم غمر بن حسن مثنی بن امام حسن مجتبی(ع) | ||
|نام | | نام پدر = سید حسن | ||
| | | ولادت = دهه اول ذیالقعده ۱۳۱۵ق | ||
| | | محل تولد = نجف اشرف | ||
| | | کشور تولد = عراق | ||
| | | محل زندگی = نجف | ||
| | | رحلت = ۱۳۹۹ق | ||
| | | شهادت = | ||
| | | مدفن = نجف | ||
| | | طول عمر = ۸۴ سال | ||
| | | نام همسر = | ||
| | | فرزندان = | ||
| | | خویشاوندان = | ||
|اساتید | | دین = اسلام | ||
| مذهب = تشیع | |||
| | | پیشه = فقیه، اصولی، قاضی، محقق، ادیب | ||
| | | درجه علمی = اجتهاد | ||
| | | دانشگاه = | ||
| علایق پژوهشی = فقه، اصول، رجال، درایه، تاریخ، انساب، ادبیات | |||
[[ | | منصب = قاضی شرعی شهرهای العماره و بصره | ||
| پس از = | |||
[[ | | پیش از = | ||
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[نائینی، محمدحسین|آیتالله محمدحسین نائینی]] | [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانی]] | [[حکیم، سید محسن|سید محسن طباطبایی حکیم]] | [[بلاغی، محمدجواد|شیخ محمدجواد بلاغی]] | سید ابوتراب خوانساری | شیخ محمدحسن مظفر}} | |||
[[ | | مشایخ = | ||
| معاصرین = | |||
[[ | | شاگردان = | ||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[الدرر البهية في تراجم علماء الإمامية]] | [[السلاسل الذهبية]] | [[سلاسل الروايات و طرق الإجازات]] | [[اللؤلؤ المنظوم في نسب آل بحرالعلوم]] | [[الرحلة إلى سوريا و لبنان]]}} | |||
| سبک نوشتاری = | |||
| | | وبگاه = | ||
|کد مؤلف | | امضا = | ||
| کد مؤلف = AUTHORCODE08082AUTHORCODE | |||
}} | |||
{{کاربردهای دیگر|بحرالعلوم (ابهامزدایی)}} | {{کاربردهای دیگر|بحرالعلوم (ابهامزدایی)}} | ||
'''سید محمدصادق بحرالعلوم''' ( | '''سید محمدصادق بحرالعلوم''' (۱۳۱۵-۱۳۹۹ق) از علمای شیعه در نجف، از شاگردان [[نائینی، محمدحسین|آیتالله محمدحسین نائینی]]، [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانی]] و [[حکیم، سید محسن|سید محسن طباطبایی حکیم]]، قاضی شهرهای العماره و بصره و صاحب تألیفات متعدد. در دهه اول ذیالقعده ۱۳۱۵ق در نجف اشرف متولد شد. نسبش به ابراهیم طباطبا بن اسماعیل دیباج بن ابراهیم غمر بن حسن مثنی بن امام حسن مجتبی(ع) میرسد. مقدمات علوم حوزوی را نزد اساتیدی چون سید مهدی بحرالعلوم (معانی و بیان)، شیخ شکر بغدادی، سید محمود شاهرودی، شیخ محمدعلی کاظمی، شیخ اسماعیل محلاتی، سید محسن قزوینی، میرزا ابوالحسن مشکینی و میرزا فتاح تبریزی فراگرفت. درایه و رجال را نزد سید ابوتراب خوانساری و تفسیر را نزد [[بلاغی، محمدجواد|شیخ محمدجواد بلاغی]] آموخت. سپس در درس خارج فقه و اصول [[نائینی، محمدحسین|میرزا محمدحسین نائینی]] و [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانی]] حاضر شد و اکثر استفاده فقهی او از دروس [[حکیم، سید محسن|سید محسن طباطبایی حکیم]] بود و تا سال ۱۳۵۴ق شاگردی وی را کرد. به مطالعه کتابهای فلسفه، کلام، تاریخ، انساب، لغت و ادب پرداخت و اطلاعات گستردهای در این حوزهها به دست آورد. سالها با شیخ محمد سماوی و کتابخانه او ارتباط داشت. بیش از پنجاههزار کتاب چاپی و دهها نسخه خطی گردآوری کرد. با اداره المکتبة المرتضویة و چاپخانه آن (المطبعة الحیدریة) در نجف همکاری داشت و به تحقیق و تصحیح کتابهای قدما و متأخرین پرداخت. در سال ۱۳۶۸ق به عنوان قاضی شرعی شهر العماره تعیین شد و شش سال در این سمت بود. سپس به بصره منتقل شد و حدود هفت سال در آنجا به قضاوت پرداخت. در سال ۱۳۸۰ق به دلیل افزودن موارد جدید به قانون وضعیت شخصی که با فقه جعفری ناسازگار میدید، از قضاوت استعفا داد. با بسیاری از ادیبان و شعرای عراقی، سوری و لبنانی نشستوبرخاست داشت. از آثار او میتوان به «الدرر البهية في تراجم علماء الإمامية» (تراجم علمای شیعه از قرن یازدهم تا چهاردهم)، «السلاسل الذهبية» (تراجم متعدد)، «سلاسل الروايات و طرق الإجازات» (در اجازات حدیث)، «اللؤلؤ المنظوم في نسب آل بحرالعلوم»، «الرحلة إلى سوريا و لبنان» (سفرنامه ۱۳۵۳ق)، «دیوان شعر»، «حاشية فرائد الأصول»، «حاشية كفاية الأصول»، «حاشية المكاسب»، «حاشية كشف الظنون»، «دليل القضاء الشرعي»، «الشذور الذهبية» (مجموعه شعر)، «صكوك الإعلامات و الحجج الشرعية»، «اللآلي المنظومة» (کشکول) و «المجموع الرائق» (تراجم و قصائد). از [[مرعشی، سید شهابالدین|آیتالله سید شهابالدین مرعشی نجفی]]، سید محمود مرعشی و [[جلالی نایینی، محمدرضا|سید محمدرضا جلالی]] اجازه دریافت کرد. سرانجام در سال ۱۳۹۹ق در نجف درگذشت. | ||
== نسبنامه == | == نسبنامه == | ||