۱۵۳٬۵۴۵
ویرایش
همای شیرازی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'ابوالعلاء معری' به 'ابوالعلاء معری') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = همای شیرازی | |||
| تصویر = NUR50477.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = | |||
| نام کامل = محمدرضا قلیخان همای شیرازی | |||
| نامهای دیگر = | |||
|نامهای دیگر | | لقب = | ||
| | | تخلص = هما | ||
| | | نسب = | ||
|نام پدر | | نام پدر = ملا بدیع خان (پسر ملا شاهنشاه) | ||
| | | ولادت = ۱۲۱۲ق | ||
| محل تولد = شیراز | |||
| | | کشور تولد = ایران | ||
| | | محل زندگی = شیراز، نجف، هندوستان، اصفهان، تهران | ||
| | | رحلت = ۱۲۹۰ق | ||
| شهادت = | |||
| | | مدفن = اصفهان، امامزاده احمد بن علی بن محمد الباقر(ع) | ||
| | | طول عمر = ۷۸ سال | ||
| | | نام همسر = | ||
| فرزندان = | |||
| | | خویشاوندان = | ||
| | | دین = اسلام | ||
| | | مذهب = تشیع | ||
| | | پیشه = شاعر، فقیه، عارف | ||
| | | درجه علمی = اجتهاد | ||
| | | دانشگاه = | ||
| | | علایق پژوهشی = شعر، عرفان، فقه، ادبیات عرب | ||
| | | منصب = | ||
| | | پس از = | ||
| پیش از = | |||
| | | اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[صاحب جواهر، محمدحسن|محمدحسن صاحب جواهر]]}} | ||
|کد مؤلف | | مشایخ = | ||
| معاصرین = | |||
| شاگردان = | |||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[دیوان همای شیرازی «شکرستان»]] | تعلیقاتی بر نهجالبلاغه | حواشی بر شرح تجرید قوشجی}} | |||
'''همای شیرازی''' ( | | سبک نوشتاری = | ||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE50477AUTHORCODE | |||
}} | |||
'''همای شیرازی''' (۱۲۱۲-۱۲۹۰ق) شاعر، فقیه و عارف دوره قاجاریه، از شاگردان [[صاحب جواهر، محمدحسن|شیخ محمدحسن صاحب جواهر]] و صاحب دیوان شعر «شکرستان». نام اصلی وی محمدرضا قلیخان بن ملا بدیعخان است. در سال ۱۲۱۲ق در شیراز متولد شد. پدرش ملا بدیعخان از ایلیات فارس بود. در چهارده سالگی به عتبات عالیات سفر کرد و نزدیک هیجده سال در نجف اشرف اقامت گزید و نزد شیخ محمدحسن صاحب جواهر به تحصیل علوم شرعی پرداخت تا به درجه اجتهاد رسید. همچنین یک دوره فلسفه به طریق اشراقیان تحصیل کرد و مشرب عرفان را بر سایر مسالک ترجیح داد. پس از فراغت از تحصیل، به هندوستان، مکه، اصفهان، تهران و دیگر مناطق سفر کرد. دارای اخلاق درویشی، قانع و بیاعتنا به مال دنیا بود و نقل شده در قحطی اصفهان جوان یهودی گرسنهای را نجات داد. بیشتر آثارش از بین رفته و تنها دیوان شعر و تعلیقاتی بر نهجالبلاغه و برخی کتب باقی مانده است. وی در اصفهان درگذشت و در امامزاده احمد بن علی بن محمد الباقر(ع) دفن شد. | |||
==نام اصلی== | ==نام اصلی== | ||