۱۵۳٬۵۴۵
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۱: | خط ۴۱: | ||
| کد مؤلف = AUTHORCODE05839AUTHORCODE | | کد مؤلف = AUTHORCODE05839AUTHORCODE | ||
}} | }} | ||
'''جهانگيرخان قشقايى''' (۱۲۴۳-۱۳۲۸ق) مجتهد، حکیم، فیلسوف و عارف امامیه در قرن سیزدهم و چهاردهم هجری، از احیاکنندگان حوزه فلسفی اصفهان و مدرس برجسته مدرسه صدر. در روستای دهاقان از توابع شهرضا در اصفهان متولد شد. پدرش محمدخان قشقایی از خانهای ایل قشقایی و مادرش از خانزادگان سمیرم بود. تا حدود چهل سالگی همچون پدرش به زندگی عشایری، دامداری و کشاورزی مشغول بود و در سوارکاری و تیراندازی مهارت داشت و به موسیقی علاقهمند بود. در حدود چهل سالگی هنگام مراجعه به بازار اصفهان، با مشاهده مدرسه صدر، مجذوب شکوه معنوی آن شد و با دعوت فردی (احتمالاً همای شیرازی) به تحصیل علم روی آورد. با استعداد و همتی عالی، در مدرسه صدر حجره گرفت و به فراگیری علوم پرداخت. حکمت و فلسفه را نزد آقا محمدرضا | '''جهانگيرخان قشقايى''' (۱۲۴۳-۱۳۲۸ق) مجتهد، حکیم، فیلسوف و عارف امامیه در قرن سیزدهم و چهاردهم هجری، از احیاکنندگان حوزه فلسفی اصفهان و مدرس برجسته مدرسه صدر. در روستای دهاقان از توابع شهرضا در اصفهان متولد شد. پدرش محمدخان قشقایی از خانهای ایل قشقایی و مادرش از خانزادگان سمیرم بود. تا حدود چهل سالگی همچون پدرش به زندگی عشایری، دامداری و کشاورزی مشغول بود و در سوارکاری و تیراندازی مهارت داشت و به موسیقی علاقهمند بود. در حدود چهل سالگی هنگام مراجعه به بازار اصفهان، با مشاهده مدرسه صدر، مجذوب شکوه معنوی آن شد و با دعوت فردی (احتمالاً [[همای شیرازی]]) به تحصیل علم روی آورد. با استعداد و همتی عالی، در مدرسه صدر حجره گرفت و به فراگیری علوم پرداخت. حکمت و فلسفه را نزد [[قمشهای، محمدرضا|آقا محمدرضا قمشهای]]، فقه و اصول را نزد محمدباقر نجفی و حاج ملا حسین علی تویسرکانی، طب را نزد ملاعبدالجواد و ریاضی و هیئت را نزد استادان سرشناس اصفهان آموخت. حدود چهل سال در مدرسه صدر به تدریس علوم عقلی پرداخت و حکمت را آمیخته با عرفان و ممزوج با فلسفه مشاء و اشراق تدریس میکرد. درس شرح منظومه سبزوارى او به سبب کثرت طلاب، در شبستان مسجد چارچى تشکیل میشد. روش او این بود که فلسفه را به شرط فراگیری فقه و اصول و حفظ شعائر دینی تدریس میکرد. با وجود شهرت علمی، تا پایان عمر لباس عشایری پوشید و از حقالاجاره سالانه زمینش زندگی میگذراند. از شاگردان برجسته او میتوان به حاج آقا رحیم ارباب، آیتالله بروجردی، محمدحکیم خراسانی، محمدعلی شاهآبادی اصفهانی و محمدحسین فاضل تونی اشاره کرد. غزلیاتی از او به جای مانده بود که پس از وفاتش، حکیم خراسانی به جمعآوری آنها همت گماشت اما اکنون در دست نیست. همچنین شرحی بر نهجالبلاغه نگاشته بود. اثر باقیمانده از او کتاب «[[شطری از اوایل امور عامه شرح منظومه حکمت سبزواری]]» است. سرانجام در شب ۱۳ رمضان ۱۳۲۸ق در ۸۵ سالگی در اصفهان درگذشت و با تشییعی باشکوه در تخت فولاد، تکیه سید محمد ترک به خاک سپرده شد. | ||
== ولادت == | == ولادت == | ||
| خط ۴۷: | خط ۴۷: | ||
پدرش، محمدخان قشقايى اصفهانى درّهشورى، مردى عالم و صاحب كمال و از خانهاى دره شور، از ايل قشقايى بود.<ref>آقابزرگ طهرانی، همانجا</ref> مادرش نيز از خانزادگان سميرم اصفهان و از ساكنان دهاقان بود و به همين سبب، مردم اصفهان، جهانگيرخان را دهاقانى ناميدهاند. | پدرش، محمدخان قشقايى اصفهانى درّهشورى، مردى عالم و صاحب كمال و از خانهاى دره شور، از ايل قشقايى بود.<ref>آقابزرگ طهرانی، همانجا</ref> مادرش نيز از خانزادگان سميرم اصفهان و از ساكنان دهاقان بود و به همين سبب، مردم اصفهان، جهانگيرخان را دهاقانى ناميدهاند. | ||
==تحصیلات== | ==تحصیلات== | ||
| خط ۷۲: | خط ۷۰: | ||
در برخى منابع، شرحى فارسى از نهجالبلاغة به او نسبت دادهاند. به گفته جابرى انصارى، هنگامى كه وى در مدرسه صدر نزد جهانگيرخان نهجالبلاغة مىخواند، جهانگيرخان در حال نوشتن شرحى بر آن كتاب بود. | در برخى منابع، شرحى فارسى از نهجالبلاغة به او نسبت دادهاند. به گفته جابرى انصارى، هنگامى كه وى در مدرسه صدر نزد جهانگيرخان نهجالبلاغة مىخواند، جهانگيرخان در حال نوشتن شرحى بر آن كتاب بود. | ||
==وفات== | ==وفات== | ||
| خط ۸۱: | خط ۷۷: | ||
شطرى از اوايل امور عامه شرح منظومه حكمت سبزوارى. | شطرى از اوايل امور عامه شرح منظومه حكمت سبزوارى. | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
<references/> | <references/> | ||