۱۵۳٬۴۹۱
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۲: | خط ۴۲: | ||
}} | }} | ||
{{کاربردهای دیگر|جمالزاده (ابهامزدایی)}} | {{کاربردهای دیگر|جمالزاده (ابهامزدایی)}} | ||
'''سید محمدعلی موسوی جمالزاده اصفهانی''' (۱۲۷۰-۱۳۷۶ش) نویسنده و مترجم معاصر ایرانی، پدر داستان کوتاه زبان فارسی و آغازگر سبک واقعگرایی در ادبیات فارسی. | '''سید محمدعلی موسوی جمالزاده اصفهانی''' (۱۲۷۰-۱۳۷۶ش) نویسنده و مترجم معاصر ایرانی، پدر داستان کوتاه زبان فارسی و آغازگر سبک واقعگرایی در ادبیات فارسی. در ۲۳ دی ۱۲۷۰ش در اصفهان متولد شد. پدرش سید جمالالدین واعظ اصفهانی از خطیبان مشهور دوران مشروطیت بود. تحصیلات مقدماتی را در تهران گذراند و در سال ۱۳۲۶ق برای تحصیل به بیروت رفت. سپس راهی اروپا شد و از دانشگاه دیژون فرانسه دیپلم حقوق گرفت. همزمان با جنگ جهانی اول به دعوت کمیته ملیون به برلین رفت و با مجله کاوه همکاری کرد. پس از مدتی سرپرستی محصلین ایرانی در برلین را عهدهدار شد و سپس به دفتر بینالمللی کار در ژنو پیوست و تا پایان عمر در آنجا اقامت داشت. جمالزاده را همراه با صادق هدایت و بزرگ علوی سه بنیانگذار اصلی ادبیات داستانی معاصر فارسی میدانند. داستان «فارسی شکر است» از کتاب «یکی بود یکی نبود» نخستین داستان کوتاه فارسی به شیوه غربی محسوب میشود. از مهمترین آثار او میتوان به «یکی بود یکی نبود»، «دارالمجانین»، «صحرای محشر»، «فرهنگ لغات عامیانه»، «خلقیات ما ایرانیان»، «تلخ و شیرین»، «قصههای کوتاه برای بچههای ریشدار»، «آزادی و حیثیت انسانی»، «گنج شایان» و «بانگ نای» اشاره کرد. همچنین ترجمههایی از آثار نویسندگان اروپایی انجام داده است. سرانجام در ۱۷ آبان ۱۳۷۶ش در ژنو درگذشت و در قبرستان پتی ساکونه به خاک سپرده شد. | ||
داستانهای وی انتقادی (از وضع زمانه)، ساده، طنزآمیز و آکنده از ضربالمثلها و اصطلاحات عامیانه است. | داستانهای وی انتقادی (از وضع زمانه)، ساده، طنزآمیز و آکنده از ضربالمثلها و اصطلاحات عامیانه است. | ||