تیجانی سماوی، سید محمد: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۴۳: خط ۴۳:
{{کاربردهای دیگر|سماوی (ابهام‌زدایی)}}
{{کاربردهای دیگر|سماوی (ابهام‌زدایی)}}


'''سید محمد تیجانی سماوی''' (متولد ۱۹۳۶م / ۱۳۱۵ش) نویسنده، اسلام‌شناس و از مستبصران مشهور تونسی، استاد دانشگاه سوربن فرانسه و صاحب کتاب پرمخاطب «[[آنگاه هدایت شدم]]». در شهر قفصه در جنوب تونس متولد شد. تحصیلات مقدماتی را در دانشگاه زیتونیه و مدارس فرانکو-عربی گذراند و پس از ۱۷ سال تدریس، برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت. بیش از هشت سال در دانشگاه سوربن به بررسی تطبیقی ادیان توحیدی پرداخت و موفق به اخذ دکترای درجه سه و سپس دکترای بین‌المللی با تز «اندیشه اسلامی در نهج‌البلاغه» شد. پس از آن یک سال در سوربن و سه سال در مؤسسه بالزام پاریس تدریس کرد. وی در کودکی با طریقت تیجانی (منسوب به شیخ احمد تیجانی) آشنا بود و نیمی از قرآن را حفظ کرد. در سال ۱۹۶۴م در کنفرانسی در مکه شرکت کرد و گرایشی به وهابیت پیدا کرد، اما در سفری دریایی به بیروت با یک استاد شیعه آشنا شد و به عراق دعوت گردید. زیارت حرم امام علی(ع) و دیدار با آیت‌الله خویی و آیت‌الله سید محمدباقر صدر، نقطه عطف زندگی او شد. پس از بازگشت، با مطالعه کتاب «المراجعات» سید عبدالحسین شرف‌الدین و آثار دیگری چون «الغدیر» علامه امینی، به تشیع گروید. از مهمترین آثار او می‌توان به «آنگاه هدایت شدم»، «همراه با راستگویان»، «از آگاهان بپرسید»، «الشيعة هم أهل السنّة»، «لأكون مع الصادقين»، «راه نجات»، «سفرها و خاطرات»، «اهل‌بیت کلید مشکل‌ها» و «اهل سنت واقعی» اشاره کرد.
'''سید محمد تیجانی سماوی''' (متولد ۱۹۳۶م / ۱۳۱۵ش) نویسنده، اسلام‌شناس و از مستبصران مشهور تونسی، استاد دانشگاه سوربن فرانسه و صاحب کتاب پرمخاطب «[[آنگاه هدایت شدم]]». در شهر قفصه در جنوب تونس متولد شد. تحصیلات مقدماتی را در دانشگاه زیتونیه و مدارس فرانکو-عربی گذراند و پس از ۱۷ سال تدریس، برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت. بیش از هشت سال در دانشگاه سوربن به بررسی تطبیقی ادیان توحیدی پرداخت و موفق به اخذ دکترای درجه سه و سپس دکترای بین‌المللی با تز «اندیشه اسلامی در نهج‌البلاغه» شد. پس از آن یک سال در سوربن و سه سال در مؤسسه بالزام پاریس تدریس کرد. وی در کودکی با طریقت تیجانی (منسوب به شیخ احمد تیجانی) آشنا بود و نیمی از قرآن را حفظ کرد. در سال ۱۹۶۴م در کنفرانسی در مکه شرکت کرد و گرایشی به وهابیت پیدا کرد، اما در سفری دریایی به بیروت با یک استاد شیعه آشنا شد و به عراق دعوت گردید. زیارت حرم [[امام علی علیه‌السلام|امام علی(ع)]] و دیدار با [[خویی، سید ابوالقاسم|آیت‌الله خویی]] و [[صدر، سید محمدباقر|آیت‌الله سید محمدباقر صدر]]، نقطه عطف زندگی او شد. پس از بازگشت، با مطالعه کتاب «[[المراجعات]]» [[شرف‌الدین، سید عبدالحسین|سید عبدالحسین شرف‌الدین]] و آثار دیگری چون «الغدیر» علامه امینی، به تشیع گروید. از مهمترین آثار او می‌توان به «[[آنگاه هدایت شدم]]»، «[[همراه با راستگویان]]»، «[[از آگاهان بپرسید]]»، «[[الشيعة هم أهل السنّة]]»، «[[لأكون مع الصادقين]]»، «راه نجات»، «سفرها و خاطرات»، «اهل‌بیت کلید مشکل‌ها» و «[[اهل سنت واقعی]]» اشاره کرد.


==ولادت==
==ولادت==