مامقانی، محی‌الدین: تفاوت میان نسخه‌ها

'''محى‌الدين مامقانى''' (۱۳۴۰-۱۴۲۹ق)، فرزند آیت‌الله [[مامقانی، عبدالله|عبدالله مامقانی]] و نواده آیت‌الله محمدحسن مامقانی (از مراجع نجف اشرف)، فقیه، اصولی و محقق برجسته در علم رجال بود. وی در صفر سال ۱۳۴۰ق در نجف اشرف متولد شد و دروس عالی حوزه را نزد اساتید بزرگی چون آیات عظام سید عبدالهادی شیرازی، سید محسن حکیم و میرزا باقر زنجانی فراگرفت و به درجه اجتهاد نائل آمد. او به تربیت شاگردان و تدریس در حوزه علمیه نجف اشتغال داشت تا اینکه در سال ۱۳۹۰ق به‌دلیل فشارهای رژیم بعث عراق بر حوزه نجف، مجبور به ترک عراق شد و به تهران آمد و به تدریس فقه و اصول در مسجد ارک مشغول گردید. پس از مدتی به قم مهاجرت کرد و تمام وقت خود را به تصحیح و تحقیق کتاب بزرگ رجالی پدرش، «تنقیح المقال في علم الرجال» اختصاص داد. این دائرةالمعارف بزرگ رجالی شیعه با تحقیق و استدراکات وی و فرزندش شیخ محمدرضا مامقانی توسط مؤسسه آل‌البیت(ع) برای احیای تراث منتشر شد. محی‌الدین مامقانی از عالمان بزرگی چون آقابزرگ تهرانی، سید ابوالحسن اصفهانی، سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی و شیخ محمدحسین آل کاشف‌الغطاء اجازه روایت داشت. از دیگر آثار او می‌توان به «مرآة الکمال لمن رام درک مصالح الأعمال»، «مرآة الرشاد»، حواشی بر شرح تجرید علامه حلی، رسائل و مکاسب شیخ انصاری اشاره کرد. وی سرانجام در صبح روز سه‌شنبه ۶ جمادی‌الثانی ۱۴۲۹ق در آستانه نودسالگی در قم درگذشت و پس از تشییع گسترده در قم و نجف اشرف، در جوار مرقد کمیل بن زیاد نخعی(ع) به خاک سپرده شد.