جلوه، سید ابوالحسن بن محمد: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات زندگی‌نامه  
{{جعبه اطلاعات زندگی‌نامه
| عنوان = میرزا ابوالحسن جلوه  
| عنوان = میرزا ابوالحسن جلوه
| تصویر = NUR02083.jpg  
| تصویر = NUR02083.jpg
| اندازه تصویر =  
| اندازه تصویر =
| توضیح تصویر =  
| توضیح تصویر =
| نام کامل = سید ابوالحسن بن سید محمد طباطبایی اصفهانی زواره‌ای  
| نام کامل = سید ابوالحسن بن سید محمد طباطبایی اصفهانی زواره‌ای
| نام‌های دیگر = میرزا جلوه  
| نام‌های دیگر = میرزا جلوه
| لقب = جلوه | تخلص = جلوه  
| لقب = جلوه
| نسب = از نوادگان میرزا رفیع‌الدین محمد نائینی (شاگرد شیخ بهایی)  
| تخلص = جلوه
| نام پدر = سید محمد طباطبایی زواره‌ای (مظهر)  
| نسب = از نوادگان میرزا رفیع‌الدین محمد نائینی (شاگرد شیخ بهایی)
| ولادت = ذی‌القعده ۱۲۳۸ قمری  
| نام پدر = سید محمد طباطبایی زواره‌ای (مظهر)
| محل تولد = احمدآباد گجرات، هند  
| ولادت = ذی‌القعده ۱۲۳۸ قمری
| کشور تولد = هند  
| محل تولد = احمدآباد گجرات، هند
| محل زندگی = اصفهان، تهران  
| کشور تولد = هند
| رحلت = ۶ ذی‌القعده ۱۳۱۴ قمری  
| محل زندگی = اصفهان، تهران
| شهادت =  
| رحلت = شب جمعه ۶ ذی‌القعده ۱۳۱۴ قمری
| مدفن = گورستان ابن‌بابویه، تهران  
| شهادت =
| طول عمر = ۷۶ سال  
| مدفن = گورستان ابن‌بابویه، تهران
| نام همسر =  
| طول عمر = ۷۶ سال
| فرزندان =  
| نام همسر =
| خویشاوندان =  
| فرزندان =
| دین = اسلام  
| خویشاوندان =
| مذهب = شیعه اثناعشری  
| دین = اسلام
| پیشه = فیلسوف، حکیم، مدرس فلسفه  
| مذهب = شیعه اثناعشری
| درجه علمی = از حکمای اربعه تهران
| پیشه = فیلسوف، حکیم، مدرس فلسفه
| دانشگاه = مدرسه دارالشفاء تهران  
| درجه علمی =
| علایق پژوهشی = فلسفه اسلامی، حکمت مشایی، نقد فلسفه صدرایی  
| دانشگاه =
| منصب = ریاست تدریس حکمت مشایی و کلمات ابن‌سینا  
| حوزه = مدرسه دارالشفاء تهران
| پس از =  
| علایق پژوهشی = فلسفه اسلامی، حکمت مشایی، نقد فلسفه صدرایی
| پیش از =  
| منصب = ریاست تدریس حکمت مشایی و کلمات ابن‌سینا
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | میرزا حسین فرزند ملاعلی نوری | میرزا حسن چینی | ملا عبدالجواد تونی خراسانی}}
| پس از =
| مشایخ = | معاصرین = علی مدرس زنوزی، محمدرضا قمشه‌ای، میرزا حسین سبزواری | شاگردان = {{فهرست جعبه عمودی | میرزا طاهر تنکابنی | میرزا باقرخان حکیم صبوری | آقا میرزا جعفر الآشتیانی | آخوند ملامحمد الآملی | آقا میرزا مهدی آشتیانی | آقا سیدمحمودالحسینی المرعشی النجفی}}
| پیش از =
| اجازه اجتهاد از =  
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | میرزا حسین بن ملاعلی نوری | میرزا حسن چینی | ملا عبدالجواد تونی خراسانی}}
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | اثبات الحركة الجوهرية | حواشی بسیار بر اسفار ملاصدرا | دیوان اشعار | ربط الحادث بالقدیم | تعلیقات بر شفای ابن‌سینا | تعلیقات بر هدایه ابهری}}
| مشایخ =
| سبک نوشتاری =  
| معاصرین = علی مدرس زنوزی، محمدرضا قمشه‌ای، میرزا حسین سبزواری
| وبگاه =  
| شاگردان = {{فهرست جعبه عمودی | میرزا طاهر تنکابنی | میرزا باقرخان حکیم صبوری | آقا میرزا جعفر آشتیانی | آخوند ملامحمد آملی | آقا میرزا مهدی آشتیانی | سید محمود مرعشی نجفی}}
| امضا =  
| اجازه اجتهاد از =
| کد مؤلف = AUTHORCODE02083AUTHORCODE }}
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | حواشی بر اسفار اربعه ملاصدرا | رسالة الحركة الجوهریة | رسالة فی اتحاد العاقل و المعقول | حاشیه بر شرح الهدایة الاثیریة | حواشی بر شفای ابن‌سینا | تعلیقات بر مقدمه قیصری در شرح فصوص الحکم | حاشیه بر تمهید القواعد ابن ترکه | حاشیه بر مصباح الانس | حاشیه بر شرح منظومه سبزواری | دیوان اشعار}}
| سبک نوشتاری =
| وبگاه =
| امضا =
| کد مؤلف = AUTHORCODE02083AUTHORCODE
}}


'''میرزا ابوالحسن جلوه''' (۱۲۳۸-۱۳۱۴ق)، فیلسوف و حکیم برجسته شیعه ایرانی در قرن چهاردهم هجری قمری، از نوادگان میرزا رفیع‌الدین محمد نائینی شاگرد [[شیخ بهایی، محمد بن حسین|شیخ بهایی]]، معروف به میرزا جلوه و متخلص به جلوه، از حکمای اربعه تهران و استاد برجسته فلسفه اسلامی که به مدت چهل سال در مدرسه دارالشفاء تهران به تدریس فلسفه اشتغال داشت و شاگردان بسیاری تربیت کرد.
'''میرزا ابوالحسن بن سید محمد طباطبایی اصفهانی زواره‌ای''' (۱۲۳۸-۱۳۱۴ق)، معروف به میرزا جلوه و متخلص به جلوه، فیلسوف و حکیم برجسته شیعه ایرانی در قرن چهاردهم هجری و از نوادگان میرزا رفیع‌الدین محمد نائینی (شاگرد شیخ بهایی) بود. وی در ذی‌القعده ۱۲۳۸ق در احمدآباد گجرات هند متولد شد. پدرش سید محمد طباطبایی زواره‌ای، معروف به مظهر، پزشکی ماهر و شاعری توانا بود که در جوانی به هند رفته و با دختر یکی از وزیران آن دیار ازدواج کرده بود. جلوه پس از تحصیلات مقدماتی در اصفهان، به علوم عقلی علاقه‌مند شد و از محضر استادانی همچون میرزا حسین بن ملاعلی نوری، میرزا حسن چینی و ملا عبدالجواد تونی خراسانی بهره برد. در سال ۱۲۷۳ق به تهران مهاجرت کرد و در مدرسه دارالشفاء ساکن شد و به مدت چهل سال به تدریس فلسفه اسلامی، به ویژه حکمت مشایی و آثار ابن‌سینا پرداخت. ریاست تدریس حکمت مشایی در تهران به او انحصار داشت. وی از حکمای اربعه تهران (علی مدرس زنوزی، میرزا ابوالحسن جلوه، محمدرضا قمشه‌ای و میرزا حسین سبزواری) محسوب می‌شود که به "حکمای اربعه عصر ناصری" نیز معروفند. جلوه از یک سو با نقد فلسفه صدرایی در تلاش بود حوزه فلسفی ایران را از جزمیت نجات بخشد و از سوی دیگر با نواندیشانی که تحت تأثیر علوم جدید در پی تخریب حوزه فلسفی ایران بودند، به مخالفت می‌پرداخت. از ویژگی‌های اخلاقی او می‌توان به قناعت، انزواطلبی، سادگی در زندگی و پایبندی به آداب شرعی اشاره کرد. او هرگز از کسی تقاضایی نمی‌کرد و گاهی شعر می‌گفت. حدود هفتاد طالب علم در درس او حاضر می‌شدند و شاگردان برجسته‌ای چون میرزا طاهر تنکابنی، میرزا مهدی آشتیانی و میرزا جعفر آشتیانی را تربیت کرد. از آثار متعدد او می‌توان به حواشی بر اسفار اربعه ملاصدرا، رسالة الحركة الجوهریة، رسالة فی اتحاد العاقل و المعقول، حاشیه بر شرح الهدایة الاثیریة، حواشی بر شفای ابن‌سینا، تعلیقات بر مقدمه قیصری در شرح فصوص الحکم، حاشیه بر تمهید القواعد ابن ترکه، حاشیه بر مصباح الانس، حاشیه بر شرح منظومه سبزواری و دیوان اشعار اشاره کرد. وی سرانجام در شب جمعه ۶ ذی‌القعده ۱۳۱۴ق در مدرسه دارالشفاء تهران وفات یافت و در گورستان ابن‌بابویه تهران به خاک سپرده شد.


==ولادت==  
==ولادت==