انصاری شیرازی، یحیی: تفاوت میان نسخه‌ها

'''يحيى انصارى شيرازى''' (1306-1393ش)،  متخلص به اشراق، مجتهد، استاد برجسته فلسفه، عرفان و اخلاق و از مهم‌ترین مدرسان حکمت متعالیه و شرح منظومه ملاهادی سبزواری در حوزه علمیه قم بود که به «قدوة المتألهین» لقب یافت. وی در سال ۱۳۰۶ش در روستای نوايگان داراب متولد شد و از نسل صحابی معروف جابر بن عبدالله انصاری است. تحصیلات را در همان روستا آغاز کرد و در سال ۱۳۲۵ش به حوزه علمیه شیراز رفت و نزد اساتیدی چون سید عبدالعلی (امام جمعه لار)، حاج عالم، حاج حکیم و ابوالحسن انصاری به فراگیری ادبیات، منطق، معالم و تفسیر پرداخت. به تقاضای مادرش، در شیراز با دختر شیخ ابوالحسن انصاری ازدواج کرد. پس از شش سال اقامت در شیراز، حدود سال ۱۳۳۱ش برای ادامه تحصیل به قم مهاجرت کرد و مکاسب و کفایه را نزد محمدباقر سلطانی طباطبایی و شرح تجرید را نزد شیخ محمد یزدی آموخت. در درس‌های خارج آیات عظام بروجردی، اراکی، مرتضی حائری و امام خمینی شرکت کرد. سی سال شاگرد عام و خاص علامه طباطبایی در فلسفه و عرفان بود و در نزد ایشان درس‌های اسفار، الهیات شفا، منطق شفا، تمهید القواعد، معاد اسفار و روایات بحارالأنوار را فراگرفت. وی در کارنامه خود سابقه مبارزه با رژیم ستم‌شاهی، بازداشت در زندان‌های ساواک و سه سال تبعید در کوهدشت لرستان و نائین اصفهان را داشت. از دوازده نفری بود که پس از رحلت آیت‌الله حکیم، مرجعیت امام خمینی را با صدور اعلامیه‌ای در ۲۰ خرداد ۱۳۴۹ش تأیید کردند. برخی اساتید قم به دلیل تسلط ویژه او بر مباحث فلسفی، وی را «شیخ‌الاشراق» می‌نامیدند. او افزون بر علوم مقدماتی و ادبیات، کتاب‌های فقه و اصول، رسائل و مکاسب، در کلام و فلسفه، شرح تجرید و شرح منظومه (بخش منطق و حکمت)، شرح اشارات و اسفار و در عرفان، تمهید القواعد، شرح فصوص و مصباح الأنس را تدریس کرد. از آثار او می‌توان به مجموعه چهار جلدی «دروس شرح منظومه حکیم متأله حاج ملاهادی سبزواری»، «حکمت ناب» (مجموعه دروس اخلاقی در ۴۰ درس)، «اصطلاحات حکمت متعالیه»، «آهنگ آزادی از سرکوه داراب» و «سروشی از عالم غیب» (تفسیر سوره نبأ) اشاره کرد. مجمع عالی حکمت اسلامی در سال ۱۳۸۹ از مقام علمی او تجلیل کرد و آیت‌الله جوادی آملی در لوح تقدیر این بزرگداشت، وی را به‌عنوان «قدوة المتألهین» یاد کرد.