قزوینی، حسین بن محمدابراهیم: تفاوت میان نسخه‌ها

'''سید حسین بن محمدابراهیم حسینی قزوینی''' (حدود ۱۱۲۶-۱۲۰۸ق)، فقیه، اصولی و از عالمان برجسته سده دوازدهم هجری و از مشایخ اجازه علامه بحرالعلوم بود. تاریخ دقیق ولادت وی معلوم نیست و حدود ۱۱۲۶ق دانسته شده است. وی اهل تبریز بود و در قزوین درگذشت. تحصیلات را نزد پدرش آغاز کرد و علوم عقلی، رجال و حدیث را از برادر خود محمدمهدی فراگرفت. از استادانی چون نصراللّه حائری، حسین ماحوزی، محمدعلی جزینی و ملا محمدقاسم تنکابنی روایت نقل کرده است. علامه بحرالعلوم و میرزا ابوالقاسم قمی (صاحب قوانین) از او اجازه روایت داشتند. علامه بحرالعلوم او را با تعبیر «فخر السادة الأعاظم و نخبة العلماء الأكارم» ستوده و شیخ عبدالنی قزوینی که سال‌ها مصاحب او بود، وی را «البحر الخضمّ، الطود الأشمّ» وصف کرده است. از قزوینی چندین کتاب و رساله بر جای مانده که از جمله می‌توان به «معارج الأحكام في شرح مسالك الأفهام»، «مستقصی الاجتهاد في شرح ذخيرة المعاد»، رساله‌ای در اخلاق و سیر و سلوک، و رساله‌های «الأحفاد مع وجود الأجداد»، «أحكام النبش»، «الزنا بذات البعل» و «نكاح الكوافر» اشاره کرد. کتاب «غنا، موسیقی» نیز از آثار اوست. وی سرانجام در سال ۱۲۰۸ق در قزوین درگذشت.