۱۵۳٬۰۹۴
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'حکیم (ابهام زدایی)' به 'حکیم (ابهامزدایی)') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = حکیم میسری | |||
| تصویر = NUR03155.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = حکیم میسری | |||
| | | نام کامل = میسری حکیم | ||
| | | نامهای دیگر = | ||
| | | لقب = حکیم | ||
| | | تخلص = | ||
| | | نسب = | ||
| | | نام پدر = | ||
| | | ولادت = ۳۲۴ قمری | ||
| | | محل تولد = احتمالاً خراسان | ||
| | | کشور تولد = ایران | ||
| | | محل زندگی = خراسان | ||
| | | رحلت = زنده در ۳۷۰ قمری | ||
| | | شهادت = | ||
| | | مدفن = | ||
| | | طول عمر = حداقل ۴۶ سال | ||
| | | نام همسر = | ||
| | | فرزندان = | ||
|اساتید | | خویشاوندان = | ||
| | | دین = اسلام | ||
| | | مذهب = | ||
| | | پیشه = پزشک، شاعر | ||
| | | درجه علمی = | ||
| | | دانشگاه = | ||
| | | حوزه = | ||
| | | علایق پژوهشی = طب سنتی، شعر فارسی | ||
| منصب = | |||
| پس از = | |||
| پیش از = | |||
| اساتید = | |||
| مشایخ = | |||
| معاصرین = | |||
| شاگردان = | |||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[دانشنامه در علم پزشکی، کهنترین مجموعه طبی بشعر فارسی]]}} | |||
| سبک نوشتاری = منظوم | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE03155AUTHORCODE | |||
}} | |||
{{کاربردهای دیگر|حکیم (ابهامزدایی)}} | {{کاربردهای دیگر|حکیم (ابهامزدایی)}} | ||
'''حکیم میسری''' (متولد 324ق | '''حکیم میسری''' (متولد 324ق)، پزشک و شاعر ایرانی قرن چهارم هجری و صاحب قدیمیترین اثر منظوم در علم پزشکی به زبان فارسی است. وی «دانشنامه» را در سال ۳۷۰ق به پایان رسانده و در آن به چهل و شش سالگی خود اشاره کرده است، بنابراین ولادت وی در سال ۳۲۴ق بوده است. در دانشنامه از زادگاه یا اقامتگاه او ذکری نشده، اما احتمالاً اهل خراسان بوده است. او در اندیشه تألیف کتابی در علم پزشکی عملی برمیآید و در این که به زبان عربی یا فارسی تألیف کند مردد میشود و چون بیشتر همشهریانش فارسیزبان بودهاند، کتاب خود را به زبان فارسی دری میسراید تا از اثرش بهتر و بیشتر استفاده کنند. وی علم پزشکی را نزد استادان فن تحصیل کرده است، هر چند نام استاد یا استادان خود را نبرده، اما گاهی به شنیدههای خود تعبیر میکند و گاهی صراحتاً بیان میکند که مطلب را از استاد یا استادان یاد گرفته است. در پایان کتاب در ذیل عنوان پند و نصیحت میسری حکیم، از خود با نام «میسری» یاد کرده است. مهمترین اثر او «دانشنامه در علم پزشکی» کهنترین مجموعه طبی به شعر فارسی است. | ||
== زندگینامه == | == زندگینامه == | ||