حکیم، سید منذر: تفاوت میان نسخه‌ها

'''سيد منذر حكيم''' (1332ش)، مدرس، پژوهشگر و نویسنده برجسته حوزه علمیه و از شاگردان مبرز علامه عسکری در مباحث تاریخی است. وی در ۲۹ شوال ۱۳۷۲ق (۲۰ اردیبهشت ۱۳۳۲ش) در شهر کربلا متولد شد و در سال‌های ۱۳۴۹-۱۳۵۳ش وارد حوزه علمیه گردید. تحصیلات مقدماتی، سطوح و خارج را ابتدا در نجف اشرف (۱۳۵۳-۱۳۷۲ش) و سپس در قم گذراند. از اساتید برجسته او در فقه و اصول می‌توان به آیات عظام سید ابوالقاسم خویی، شهید سید محمدباقر صدر، حسین وحید خراسانی، ناصر مکارم شیرازی، میرزا هاشم آملی، سید علی سیستانی و میرزا جواد تبریزی اشاره کرد. در اخلاق از شهید سید اسدالله مدنی، شهید سید عبدالصاحب حکیم و شیخ نجم‌الدین طبرسی مازندرانی بهره برد و در تفسیر از محضر اساتیدی چون شیخ نجم‌الدین طبرسی، شیخ عباس طبرسی، سید حسن مرتضوی و آیات عظام خزعلی و جوادی آملی استفاده کرد. وی فعالیت‌های تدریسی گسترده‌ای در سطوح مختلف حوزوی و دانشگاهی داشته و به عنوان استاد مشاور، راهنما و داور در بسیاری از رساله‌های علمی مرکز جهانی علوم اسلامی (جامعة المصطفی العالمية)، حوزه علمیه قم، جامعة الزهراء و مؤسسه پژوهشی امام خمینی(ره) فعالیت کرده است. مسئولیت‌های متعددی از جمله مدیریت سازمان تبلیغات اسلامی خوزستان، مدیریت حوزه‌های علمیه اهواز و دزفول، مدیریت پژوهش در مجمع جهانی اهل‌بیت(ع) و دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین، مدیریت گروه فقه خانواده در جامعة المصطفی و مدیریت اولین دوره تربیت محقق در مؤسسه دائرةالمعارف فقه اسلامی را بر عهده داشته است. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به مجموعه ۱۴ جلدی «پیشوایان هدایت»، «موسوعة العلامة البلاغی»، «موسوعة الإمام السید عبدالحسین شرف‌الدین»، «تاریخ عصر غیبت»، «مراحل تطوّر الاجتهاد فی الفقه الامامی»، «مقالات الأصول» (تحقیق آثار محقق عراقی)، تحقیق فقه معالم‌الدین، تحقیق رساله لاضرر شیخ انصاری، «فى رحاب أعلام الهدایة» (۵ جلد)، «موسوعة تاریخ الإسلام» (۴ جلد) و «دروس تمهیدیه فی تاریخ و سیرة قادة الهداة» (۲ جلد) اشاره کرد.