۱۵۳٬۰۹۴
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۳: | خط ۴۳: | ||
}} | }} | ||
{{کاربردهای دیگر|روحانی (ابهامزدایی)}} | {{کاربردهای دیگر|روحانی (ابهامزدایی)}} | ||
'''سید محمد حسینی روحانی قمی''' (۱۳۳۸-۱۴۱۸ق)، فقیه، اصولی و از مراجع تقلید شیعه در قرن چهاردهم و پانزدهم هجری و برادر بزرگتر آیتالله سید محمدصادق روحانی بود. وی در شهر مقدس قم در ۲۲ شعبان سال ۱۳۳۸ق در خانوادهای اصیل و با سابقه در علم و زعامت دینی دیده به جهان گشود. پدرش آیتالله سید محمود روحانی از مشاهیر علما و جدش آیتالله سید صادق روحانی از مراجع بزرگ و رهبران دینی مؤثر در عصر خود بودند. آیتالله روحانی نخستین مراحل تحصیلی شامل صرف، نحو، بلاغت و منطق را در قم گذراند. در سال ۱۳۵۵ق به عراق سفر کرد و یک سال در کربلا از محضر آیتالله سید محمدهادی میلانی بهره برد. در سال ۱۳۵۷ق به نجف اشرف رفت و از درس بزرگان حوزه همچون آیات عظام محمدحسین غروی اصفهانی (کمپانی)، محمدعلی | '''سید محمد حسینی روحانی قمی''' (۱۳۳۸-۱۴۱۸ق)، فقیه، اصولی و از مراجع تقلید شیعه در قرن چهاردهم و پانزدهم هجری و برادر بزرگتر [[روحانی، سید محمدصادق|آیتالله سید محمدصادق روحانی]] بود. وی در شهر مقدس قم در ۲۲ شعبان سال ۱۳۳۸ق در خانوادهای اصیل و با سابقه در علم و زعامت دینی دیده به جهان گشود. پدرش [[آیتالله سید محمود روحانی]] از مشاهیر علما و جدش آیتالله سید صادق روحانی از مراجع بزرگ و رهبران دینی مؤثر در عصر خود بودند. آیتالله روحانی نخستین مراحل تحصیلی شامل صرف، نحو، بلاغت و منطق را در قم گذراند. در سال ۱۳۵۵ق به عراق سفر کرد و یک سال در کربلا از محضر [[میلانی، سید محمدهادی|آیتالله سید محمدهادی میلانی]] بهره برد. در سال ۱۳۵۷ق به نجف اشرف رفت و از درس بزرگان حوزه همچون آیات عظام [[اصفهانی، محمدحسین|محمدحسین غروی اصفهانی (کمپانی)]]، [[محمدعلی کاظمینی]]، [[محمدرضا آل یاسین]] و [[شیرازی، محمدکاظم|محمدکاظم شیرازی]] استفاده کرد. وی همچنین چند صباحی در درس [[خویی، سید ابوالقاسم|آیتالله خویی]] حاضر شد. آیتالله روحانی همزمان با تحصیل دروس خارج، به تدریس سطوح عالیه اشتغال داشت و پیش از چهلسالگی تدریس خارج را آغاز کرد. از شاگردان برجسته او میتوان به [[صدر، سید محمدباقر|شهید سید محمدباقر صدر]]، [[فضلالله، سید محمدحسین|سید محمدحسین فضلالله]]، [[فضلالله، محمدجواد|سید محمدجواد فضلالله]] و [[حکیم، سید عبدالصاحب|سید عبدالصاحب حکیم]] اشاره کرد. وی به دلایل سیاسی از نجف به قم هجرت کرد و بیست سال در این شهر به افاضه علمی پرداخت و شاگردانی پرورش داد. از آثار ارزشمند او میتوان به «منهاج الصالحین» (رساله عملیه)، مجموعه چندجلدی «المرتقی إلی الفقه الأرقی» در ابواب مختلف فقه (شامل کتابهای الزکاة، الخیارات، الحج، الخمس و...)، «منتقی الأصول» و «المسائل المنتخبة» اشاره کرد. وی سرانجام در پگاه روز جمعه ۱۹ ربیعالاول ۱۴۱۸ق (۳ مرداد ۱۳۷۶ش) درگذشت. | ||
== ولادت == | == ولادت == | ||