مستنبط، احمد: تفاوت میان نسخه‌ها

'''سید احمد بن رضی موسوی تبریزی مستنبط''' (۱۳۲۵-۱۳۹۹ق)، فقیه، محدث و عالم ربانی شیعه در قرن چهاردهم هجری بود. وی از شاگردان برجسته مکتب فقهی و اصولی نجف اشرف و از عالمان وارسته‌ای بود که به زهد، تقوا و عبادت شهره داشت. کتاب ارزشمند «القطرة من بحار مناقب النبی و العترة» از مشهورترین آثار اوست.

سید احمد مستنبط در ۱۲ ربیع‌الثانی سال ۱۳۲۵ هجری قمری (مطابق با ۲۴ مه ۱۹۰۷ میلادی) در شهر تبریز دیده به جهان گشود.<ref> ر.ک: فتلاوی، کاظم عبود، ص 41</ref> وی از خاندان اصیل موسوی بود که نسبشان به امام موسی بن جعفر(ع) می‌رسید. پدرش آیت‌الله سید رضی مستنبط از علمای برجسته تبریز و نجف بود که پس از هجده سال اقامت در نجف به تبریز بازگشت و به امور شرعی مردم رسیدگی می‌کرد.<ref> ر.ک: آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، ج1، ص100</ref><ref> ر.ک: اباذی، عبدالرحیم، ص135</ref>

* '''فقه و اصول:''' میرزا محمدحسین نائینی، سید ابوالحسن اصفهانی، آقا ضیاءالدین عراقی، میرزا علی ایروانی، سید ابوالقاسم خویی<ref> ر.ک: فتلاوی، کاظم عبود، ص 41</ref> <ref> ر.ک: آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، ج1، ص100</ref><ref> [https://ar.al-shia.org/%D8%A7%D9%84%D8%B3%D9%8A%D8%AF-%D8%A3%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%A8%D8%B7/ ر.ک: السيد أحمد المستنبط، موقع الشیعة]</ref>

* '''اخلاق و عرفان:''' سید علی قاضی طباطبایی، سید عبدالغفار مازندرانی<ref> [https://ar.al-shia.org/%D8%A7%D9%84%D8%B3%D9%8A%D8%AF-%D8%A3%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%A8%D8%B7/ ر.ک: السيد أحمد المستنبط، موقع الشیعة]</ref><ref> ر.ک: اباذی، عبدالرحیم، ص135</ref>

وی در طول اقامت خود در نجف همواره به تحقیق و تتبع در علوم و معارف اسلامی اشتغال داشت و از استادان برجسته خود اجازه اجتهاد و اجازه روایی دریافت کرد. از جمله کسانی که به وی اجازه اجتهاد دادند می‌توان به میرزا علی ایروانی، آقا ضیاءالدین عراقی، شیخ عبدالکریم یزدی و سید ابوالحسن اصفهانی اشاره کرد. همچنین از محدثان بزرگی همچون شیخ عباس قمی (صاحب مفاتیح الجنان)<ref> ر.ک: آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، ج1، ص100</ref> و شیخ آقابزرگ تهرانی (صاحب الذریعة) اجازه روایی داشت.

* '''امامت جماعت:''' بیست و پنج سال نماز جماعت صبح را در بالای سر مبارک حضرت امیرالمؤمنین (ع) در حرم علوی اقامه می‌کرد. همچنین در مسجد «صاغه» نجف به اقامه جماعت ظهر و مغرب می‌پرداخت.<ref> ر.ک: فتلاوی، کاظم عبود، ص 41</ref><ref> [https://ar.al-shia.org/%D8%A7%D9%84%D8%B3%D9%8A%D8%AF-%D8%A3%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%A8%D8%B7/ ر.ک: السيد أحمد المستنبط، موقع الشیعة]</ref>

* '''زیارت کربلا:''' شب‌های جمعه پیاده به زیارت امام حسین (ع) در کربلا مشرف می‌شد و در آنجا نماز جماعت اقامه می‌کرد. با آن هیبت زیبا و پرصلابت، زیارتنامه می‌خواند و زائران را متحول می‌ساخت.

* '''ویژگی‌های اخلاقی:''' بسیار تمیز، اهل نزاکت و نظافت بود. از اعماق وجودش به تمام معنا، ولایت آل محمد (ص) را عالمانه و عاشقانه قبول داشت. به زهد و تقوا و ورع شهره بود.<ref> [https://ar.al-shia.org/%D8%A7%D9%84%D8%B3%D9%8A%D8%AF-%D8%A3%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%A8%D8%B7/ ر.ک: السيد أحمد المستنبط، موقع الشیعة]</ref>

آیت‌الله سید احمد مستنبط در شب جمعه، ۵ رجب سال ۱۳۹۹ هجری قمری (مطابق با ۶ خرداد ۱۳۵۸ شمسی) در شهر نجف اشرف دعوت حق را لبیک گفت.<ref> ر.ک: اباذی، عبدالرحیم، ص137</ref> شگفت آنکه ایشان آماده شده بود تا برای اقامه نماز جماعت به کربلا مشرف شود، اما جنازه مطهرش را به کربلا بردند و مردمی که آماده بودند به نمازش اقتدا کنند، بر جسدش نماز خواندند. پیکر مطهرش را به نجف بازگرداندند و یک شب در حرم امیرالمؤمنین (ع) بر روی دستها ماند و فردا صبح، طبق وصیتشان، در حجره شماره ۲۳ صحن علوی معروف به «مقبرة العلماء»، در کنار استادش میرزای نائینی به خاک سپرده شد.<ref> ر.ک: فتلاوی، کاظم عبود، ص 41</ref><ref> [https://ar.al-shia.org/%D8%A7%D9%84%D8%B3%D9%8A%D8%AF-%D8%A3%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%A8%D8%B7/ ر.ک: السيد أحمد المستنبط، موقع الشیعة]</ref>