سبحانی تبریزی، جعفر: تفاوت میان نسخه‌ها

'''جعفر سبحانی تبریزی''' (متولد ۲۰ فروردین ۱۳۰۸ش)، فقیه، متکلم، اصولی، مفسر، نویسنده فعال و از مراجع تقلید شیعه و اساتید برجسته حوزه علمیه قم است. وی در ۲۸ شوال ۱۳۴۷ق در تبریز در خانواده‌ای اهل علم و تقوا دیده به جهان گشود. پدر ایشان آیت‌الله محمدحسین خیابانی سبحانی از عالمان و فقیهان بنام تبریز بود. آیت‌الله سبحانی تحصیلات ابتدایی را در مکتب‌خانه آغاز کرد و در ۱۴ سالگی (۱۳۶۱ق) وارد مدرسه علمیه طالبیه تبریز شد و مقدمات علوم و سطوح را نزد استادانی چون میرزا محمدعلی مدرس خیابانی (صاحب ریحانة الأدب) فراگرفت. در مهرماه ۱۳۲۵ش به حوزه علمیه قم هجرت کرد و باقی‌مانده دروس سطح را نزد آیات عظام گلپایگانی، مجاهدی تبریزی و کافی تکمیل نمود. در ۱۳۶۹ق به درس‌های خارج فقه و اصول راه یافت و از محضر آیات عظام بروجردی، حجت کوه‌کمری و امام خمینی بهره برد. هم‌زمان دروس فلسفه و کلام را نزد علامه طباطبایی فراگرفت و در جلسات شب‌های پنج‌شنبه و جمعه ایشان که به نگارش «اصول فلسفه و روش رئالیسم» انجامید، شرکت جست و پس از پایان این دوره، کتاب اصول فلسفه را به عربی بازگرداند. استاد از زمان تحصیل به تدریس اشتغال داشت و نزدیک به ۷ سال مطول، چند دوره معالم و لمعه، ۷ دوره فرائد (در ۲۱ سال)، چند دوره مکاسب و کفایه و پنج مرتبه شرح منظومه را تدریس نمود. در سال ۱۳۵۴ش درس خارج فقه و اصول را تشکیل داد که تاکنون ادامه دارد و یکی از شاخص‌ترین حلقه‌های درسی حوزه به شمار می‌رود. وی از پایه‌گذاران مجله «مکتب اسلام» بود و در تدوین قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به عنوان نماینده مجلس خبرگان قانون اساسی نقش مؤثری داشت. استاد سبحانی بنیان‌گذار مؤسسه تعلیماتی - تحقیقاتی امام صادق(ع) در قم است و سرپرستی رشته تخصصی کلام اسلامی را بر عهده دارد. او همچنین به‌عنوان بنیان‌گذار تفسیر موضوعی قرآن کریم شناخته می‌شود. از آثار متعدد او می‌توان به «منشور جاوید» (۱۴ جلد، نخستین تفسیر موضوعی به زبان فارسی)، «مفاهیم القرآن» (۱۰ جلد)، «فروغ ابدیت» (۲ جلد، زندگانی پیامبر اکرم(ص))، «فروغ ولایت» (زندگانی امام علی(ع))، «بحوث فی الملل و النحل» (۸ جلد)، «الإلهیات علی هدی الکتاب و السنة و العقل» (۴ جلد) و «المحصول فی علم الأصول» (۴ جلد) اشاره کرد.