ک‍ل‍ی‍م‌ کاشانی، اب‍وطال‍ب‌: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۴۲: خط ۴۲:
| کد مؤلف = AUTHORCODE74929AUTHORCODE
| کد مؤلف = AUTHORCODE74929AUTHORCODE
}}
}}
'''ابوطالب کلیم کاشانی''' (متوفی ۱۰۶۱ یا ۱۰۶۲ق)، شاعر بزرگ قرن یازدهم هجری و از معاصرین صائب تبریزی بود. وی در اوایل قرن یازدهم یا اواخر قرن دهم متولد شد. ظاهراً در همدان متولد و در کاشان پرورش یافته است و به همین سبب به کاشانی شهرت یافت. کلیم پس از گذراندن تحصیلات و طی مقدمات شاعری، در آغاز کار توفیقی نیافت، اما پس از عزیمت به هند، تا آخر عمر شصت‌اند ساله‌اش در آنجا ماند و به حداکثر کامیابی مادی که یک شاعر در آن عصر می‌توانست دست یابد، یعنی ملک‌الشعرایی دربار بابریان هند، رسید. کلیم مردی نیک‌نفس و گشاده‌دست بود و آنچه به‌عنوان صله می‌گرفت صرف فقرا می‌کرد. برخلاف برخی رقیبانش که دچار حسادت و مردم‌آزاری بودند، با شاعران معاصرش همچون صائب تبریزی، قدسی مشهدی و سلیم تهرانی بهترین روابط را داشت. صافی زبان و زلالی تعبیر، در عین دوری از ابتذال و نزدیکی عبارت به محاوره طبیعی عامه با ایجاز و صراحتی در حد ضرب‌المثل، از خصوصیات شعر وی می‌باشد. وی صاحب دیوان اشعار است. از آثار او می‌توان به «دیوان ابوطالب کلیم کاشانی»، «دیوان قصائد - غزلیات - مثنویات - مقطعات» و «مثنوی پادشاه نامه» اشاره کرد. وی سرانجام در سال ۱۰۶۱ یا ۱۰۶۲ق درگذشت.
'''ابوطالب کلیم کاشانی''' (متوفی ۱۰۶۱ یا ۱۰۶۲ق)، شاعر بزرگ قرن یازدهم هجری و از معاصرین صائب تبریزی بود. وی در اوایل قرن یازدهم یا اواخر قرن دهم متولد شد. ظاهراً در همدان متولد و در کاشان پرورش یافته است و به همین سبب به کاشانی شهرت یافت. کلیم پس از گذراندن تحصیلات و طی مقدمات شاعری، در آغاز کار توفیقی نیافت، اما پس از عزیمت به هند، تا آخر عمر شصت‌اند ساله‌اش در آنجا ماند و به حداکثر کامیابی مادی که یک شاعر در آن عصر می‌توانست دست یابد، یعنی ملک‌الشعرایی دربار بابریان هند، رسید. کلیم مردی نیک‌نفس و گشاده‌دست بود و آنچه به‌عنوان صله می‌گرفت صرف فقرا می‌کرد. برخلاف برخی رقیبانش که دچار حسادت و مردم‌آزاری بودند، با شاعران معاصرش همچون [[صائب، محمدعلی|صائب تبریزی]]، قدسی مشهدی و سلیم تهرانی بهترین روابط را داشت. صافی زبان و زلالی تعبیر، در عین دوری از ابتذال و نزدیکی عبارت به محاوره طبیعی عامه با ایجاز و صراحتی در حد ضرب‌المثل، از خصوصیات شعر وی می‌باشد. وی صاحب دیوان اشعار است. از آثار او می‌توان به «دیوان ابوطالب کلیم کاشانی»، «دیوان قصائد - غزلیات - مثنویات - مقطعات» و «مثنوی پادشاه نامه» اشاره کرد. وی سرانجام در سال ۱۰۶۱ یا ۱۰۶۲ق درگذشت.


==ولادت==
==ولادت==