معرفت، محمدهادی: تفاوت میان نسخه‌ها

'''محمدهادی معرفت''' (۱۳۰۹-۱۳۸۵ش)، از فقیهان و عالمان برجسته شیعه و از پژوهشگران نامدار علوم قرآنی و تفسیر در عصر حاضر بود. وی در سال ۱۳۰۹ش در کربلا در خانواده‌ای روحانی با سابقه ۳۰۰ ساله در علم و تقوا دیده به جهان گشود. پدرش شیخ علی معرفت از خطبای نامی کربلا بود و خاندان وی از نوادگان شیخ عبدالعالی میسی (صاحب رساله میسیه) به شمار می‌رفتند. مقدمات علوم را نزد استاد حاج شیخ علی‌اکبر نائینی و سپس نزد پدر فراگرفت و ادبیات و منطق را از محضر اساتیدی چون سید سعید تنکابنی، سید محمد شیرازی و شیخ محمدحسین مازندرانی آموخت. دروس فقه و اصول را نزد شیخ محمد کلباسی، شیخ محمد خطیب و سید حسن حاج‌آقا میر قزوینی تکمیل کرد. در سال ۱۳۴۰ش پس از فوت پدر، برای تکمیل تحصیلات به نجف اشرف مهاجرت کرد و از محضر آیات عظام سید محسن حکیم، سید ابوالقاسم خویی و امام خمینی(ره) بهره برد. در این دوره بود که انگیزه پرداختن به مسائل قرآنی در کنار فقه و اصول در وی شکل گرفت و کتاب ارزشمند «التمهید فی علوم القرآن» را در شش جلد تألیف کرد. در سال ۱۳۵۱ش به‌دلیل سیاست‌های رژیم بعث عراق در اخراج ایرانیان، به ایران مهاجرت کرد و در حوزه علمیه قم به تدریس و تألیف ادامه داد و کتاب‌های «صیانة القرآن من التحریف» و «التفسیر و المفسرون» را به نگارش درآورد. از دیگر آثار مهم او می‌توان به «التفسیر الأثری الجامع»، «آموزش علوم قرآن»، «تاریخ قرآن»، «شرح تبصرة المتعلمین» و «ولایة الفقیه» اشاره کرد. آیت‌الله معرفت سرانجام در ۲۹ دی‌ماه ۱۳۸۵ش در ۷۶ سالگی در قم درگذشت و پس از اقامه نماز توسط آیت‌الله شبیری زنجانی، در حرم حضرت معصومه(س) به خاک سپرده شد.