دستغیب، سید عبدالحسین: تفاوت میان نسخه‌ها

'''سید عبدالحسین دستغیب''' (۱۲۹۲-۱۳۶۰ش)، فقیه، مجتهد، عارف و استاد برجسته اخلاق بود که به عنوان سومین شهید محراب در جمهوری اسلامی ایران شناخته می‌شود. وی در عاشورای سال ۱۳۳۲ق در شیراز در خانواده‌ای از سادات حسنی و حسینی دیده به جهان گشود. تحصیلات مقدماتی را نزد پدر فراگرفت و در یازده‌سالگی پدر را از دست داد. سپس در مدرسه خان شیراز به تحصیل ادامه داد و نزد اساتیدی چون شیخ اسماعیل و ملااحمد دارابی دوره مقدماتی و سطح را به پایان رساند. در ۲۵ سالگی به‌دنبال مخالفت با کشف حجاب رضاخانی، مجبور به مهاجرت به نجف اشرف شد و هفت سال در آنجا از محضر آیات عظام سید ابوالحسن اصفهانی، آقا ضیاءالدین عراقی و سید باقر اصطهباناتی بهره برد و به مقام اجتهاد نایل آمد. در همین دوران به محضر عارف نامدار سید علی قاضی طباطبایی راه یافت و در مکتب عرفانی او رشد کرد. پس از درگذشت قاضی، از محضر آیت‌الله محمدجواد انصاری همدانی نیز بهره‌ها برد. در سال ۱۳۲۱ش به شیراز بازگشت و در مسجد طالبیون و سپس مسجد جامع عتیق شیراز به اقامه جماعت و فعالیت‌های فرهنگی گسترده پرداخت و با تفسیر قرآن و تربیت جوانان، نقش مهمی در احیای مسجد و نشر معارف اسلامی ایفا کرد. با آغاز نهضت امام خمینی در سال ۱۳۴۱ش، مبارزات او علیه رژیم پهلوی علنی شد و شب‌های جمعه پس از دعای کمیل، سخنرانی‌های پرشور او نقش بزرگی در پیشبرد انقلاب داشت. وی چندین بار دستگیر، زندانی و تبعید شد اما هرگز با رژیم سازش نکرد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، به نمایندگی از مردم فارس در مجلس خبرگان قانون اساسی انتخاب شد و با حکم امام خمینی به عنوان امام جمعه شیراز و نماینده ولی فقیه در استان فارس منصوب گردید. از آثار ارزشمند او می‌توان به «گناهان کبیره»، «اخلاق اسلامی»، «قلب سلیم»، «استعاذه»، «قیامت و قرآن»، «بهشت جاویدان»، «صلوة الخاشعین»، «داستان‌های شگفت» و «زندگانی فاطمه زهرا(س)» اشاره کرد. وی سرانجام در ۲۰ آذر ۱۳۶۰ش (۱۴ صفر ۱۴۰۲ق) در راه اقامه نماز جمعه توسط اعضای گروهک منافقین ترور شد و به شهادت رسید. امام خمینی در پیامی، او را «معلم اخلاق و مهذب نفوس و متعهد به اسلام و جمهوری اسلامی» نامید.