قاضی طباطبایی، سید محمدعلی: تفاوت میان نسخه‌ها

'''سید محمدعلی قاضی طباطبایی''' (۱۲۹۲-۱۳۵۸ش)، فقیه، مجتهد و از مبارزان برجسته نهضت امام خمینی(ره) بود که به عنوان اولین شهید محراب در جمهوری اسلامی ایران شناخته می‌شود. وی در تبریز در خانواده‌ای روحانی زاده شد و تحصیلات مقدماتی علوم دینی را از مادر و عمویش میرزا اسدالله در مدرسه طالبیه تبریز فراگرفت. در سال ۱۳۱۶ش به‌دلیل مبارزات مردمی به همراه پدرش به تهران تبعید شد و پس از چند ماه به تبریز بازگشت. در سال ۱۳۱۸ش برای ادامه تحصیل به حوزه علمیه قم رفت و از محضر آیات عظام گلپایگانی، حجت کوه‌کمری، صدر، بروجردی و امام خمینی بهره برد. در سال ۱۳۲۸ش راهی نجف اشرف شد و در درس آیات عظام حکیم، عبدالحسین رشتی، میرزا محمدباقر زنجانی، سید حسن بجنوردی و علامه کاشف‌الغطاء شرکت کرد. در سال ۱۳۳۱ش به تبریز بازگشت. با آغاز نهضت اسلامی در سال ۱۳۴۱ش، مبارزات او علیه رژیم پهلوی اوج گرفت و دستگیر و به زندان قزل‌قلعه منتقل شد، سپس به شهرهای بافت کرمان و زنجان تبعید گردید. پس از تحمل فشارها و ضربات روحی و جسمی، سه ماه در بیمارستانی در تهران بستری شد و سپس به عراق تبعید شد و یک سال در آنجا ماند. پس از بازگشت به ایران به هدایت مردم و تبلیغ اسلام پرداخت. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، امام خمینی(ره) وی را به‌عنوان نماینده خود در آذربایجان شرقی و امام جمعه تبریز منصوب کرد. او در روز عید قربان ۱۰ آبان ۱۳۵۸ش نماز عید را اقامه کرد و در خطبه‌های نماز از تهدید به قتل سخن گفت و آمادگی خود را برای شهادت اعلام نمود. همان روز پس از اقامه نماز مغرب و عشاء، در مسیر بازگشت به منزل توسط یکی از اعضای گروهک فرقان ترور شد و به شهادت رسید. از آثار او می‌توان به «دلیل الناسک»، «تحقیق درباره اول اربعین حضرت سیدالشهداء(ع)»، «جنة الماوی»، «اللوامع الإلهیة في المباحث الکلامیة»، «تحقیق در ارث زن از دارایی شوهر»، تعلیقات بر تفسیر جوامع الجامع و تعلیقات بر انوار نعمانیه اشاره کرد.