۱۵۳٬۰۹۴
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۳: | خط ۴۳: | ||
}} | }} | ||
{{کاربردهای دیگر|طباطبایی (ابهامزدایی)}} | {{کاربردهای دیگر|طباطبایی (ابهامزدایی)}} | ||
'''سید جواد طباطبایی''' (۱۳۲۴-۱۴۰۱ش)، پژوهشگر برجسته معاصر در زمینه فلسفه و سیاست و از چهرههای شاخص اندیشه سیاسی در ایران بود. وی در تبریز زاده شد و در کودکی زبان فرانسه را نزد کشیشی فرانسویزبان فراگرفت و همزمان با تحصیلات رسمی، به حوزه علمیه تبریز رفت و شرح منظومه سبزواری را آموخت. پس از پایان دبیرستان، برای تحصیل حقوق به دانشگاه تهران رفت و در این دوران نزد جواد مصلح به خواندن اسفار ملاصدرا و الهیات شفای | '''سید جواد طباطبایی''' (۱۳۲۴-۱۴۰۱ش)، پژوهشگر برجسته معاصر در زمینه فلسفه و سیاست و از چهرههای شاخص اندیشه سیاسی در ایران بود. وی در تبریز زاده شد و در کودکی زبان فرانسه را نزد کشیشی فرانسویزبان فراگرفت و همزمان با تحصیلات رسمی، به حوزه علمیه تبریز رفت و شرح منظومه سبزواری را آموخت. پس از پایان دبیرستان، برای تحصیل حقوق به دانشگاه تهران رفت و در این دوران نزد جواد مصلح به خواندن [[الحكمة المتعالية في الأسفار العقلية الأربعة|اسفار]] [[صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم|ملاصدرا]] و الهیات شفای [[ابن سینا، حسین بن عبدالله|ابن سینا]] پرداخت و در دورههای درس [[کربن، هانری|هانری کربن]] در دانشگاه تهران شرکت کرد. پس از اخذ لیسانس حقوق، برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت و در دانشگاه سوربن در مقطع دکتری فلسفه سیاسی تحصیل کرد و در سال ۱۳۶۳ش با رسالهای درباره «تکوین اندیشه سیاسی هگل جوان» با درجه ممتاز فارغالتحصیل شد. پس از بازگشت به ایران، عضو هیئت علمی و معاون پژوهشی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران شد، اما پس از مدتی از دانشگاه اخراج گردید و به پژوهش در مراکز دیگر از جمله مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی ادامه داد و مدتی نیز مدیر گروه فلسفه این مرکز بود. او در سال ۱۳۹۷ش برای انجام پژوهشهای خود و درمان بیماری به آمریکا رفت. طباطبایی در زندگی علمی خود موفق به دریافت نشان نخل آکادمیک از دولت فرانسه، مدال نقره تحقیقات در علم سیاست از دانشگاه کمبریج و نشان برگزیده جشنواره بینالمللی فارابی شد. از مهمترین آثار او میتوان به «زوال اندیشه سیاسی در ایران»، «درآمدی فلسفی بر تاریخ اندیشه سیاسی در ایران»، «تأملی درباره ایران»، «تاریخ اندیشه سیاسی جدید در اروپا» (دو جلد)، «ابن خلدون و علوم اجتماعی»، تصحیح «جامع الأسرار و منبع الأنوار» و «مصباح الحرمین» و ترجمه «تاریخ فلسفه اسلامی» [[کربن، هانری|هانری کربن]] اشاره کرد. وی سرانجام در ۱۰ اسفند ۱۴۰۱ش در ۷۷ سالگی در لسآنجلس درگذشت. | ||
== ولادت == | == ولادت == | ||