ماسینیون، لویی: تفاوت میان نسخه‌ها

'''لویی ماسینیون''' (۱۸۸۳-۱۹۶۲م)، خاورشناس، اسلام‌شناس و ایران‌شناس برجسته فرانسوی و از پیشگامان مطالعات عمیق درباره تصوف و تشیع در غرب بود. وی با وجود تعلق به مذهب کاتولیک، کوشید اسلام را از درون فهمیده و معرفی کند و تأثیر عمیقی بر نگاه غرب به اسلام و زمینه‌سازی برای گفت‌وگوی ادیان گذاشت. ماسینیون در نوژان-سور-مرن فرانسه زاده شد و تحصیلات خود را در مدرسه ملی زبان‌های زنده شرقی و دانشگاه سوربن به پایان رساند و علاوه بر عربی، با زبان‌های فارسی، ترکی، انگلیسی و آلمانی نیز آشنا شد. او از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۴۵م در کلژ دو فرانس به تدریس "جامعه‌شناسی اسلامی" پرداخت و از ۱۹۳۲م نیز "مطالعات اسلامی" را در مدرسه مطالعات عالی سوربن آموزش داد و سردبیری مجله جهان اسلام و سپس مجله مطالعات اسلامی را بر عهده داشت. مهم‌ترین دستاورد علمی او تحقیقات گسترده درباره حسین بن منصور حلاج است که به نگارش اثر چهارجلدی «مصائب حلاج» انجامید. ماسینیون در تدوین مقالات «تصوف»، «قرامطه» و «حسین بن روح نوبختی» برای دایرةالمعارف اسلام مشارکت داشت و به عنوان مستشار پاپ پیوس دوازدهم در تهیه منشور دوم واتیکان نقش ایفا کرد و در به رسمیت شناخته شدن اسلام به عنوان دینی ابراهیمی تأثیر گذاشت. وی همچنین در فعالیت‌های سیاسی-اجتماعی به نفع مسلمانان مستعمرات فرانسه، به ویژه در جریان استقلال الجزایر، فعال بود. از دیگر آثار او می‌توان به «سلمان پاک و نخستین شکوفه‌های معنویت اسلام در ایران»، «منحنی زندگی حلاج»، «ریشه‌های فنی عرفان اسلامی»، «مباهله و تقدیس حضرت فاطمه(س)» و تصحیح کتاب «الطواسین» حلاج اشاره کرد. ماسینیون سرانجام در ۳۱ اکتبر ۱۹۶۲م در ۷۹ سالگی در فرانسه درگذشت و در پوردیک، بریتانی، به خاک سپرده شد.