مجتهدی، کریم: تفاوت میان نسخه‌ها

'''کریم مجتهدی''' (۱۳۰۹-۱۴۰۲ش)، فیلسوف برجسته، غرب‌شناس و استاد پیشکسوت دانشگاه تهران بود که به‌عنوان یکی از چهره‌های ماندگار فلسفه ایران شناخته می‌شود. وی در تبریز زاده شد و با آغاز جنگ جهانی دوم و ورود روس‌ها به تبریز، همراه خانواده به تهران آمد و تحصیلات ابتدایی و دبیرستانی را در مدارس فردوسی، فیروزبهرام و کالج البرز به پایان رساند. در ۱۸ سالگی برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت و در دانشگاه سوربن پاریس به تحصیل فلسفه پرداخت. دوره کارشناسی ارشد را با رساله‌ای درباره «بررسی تحلیل استعلایی کانت» به راهنمایی ژان وال به پایان رساند و برای تدریس به ایران بازگشت، سپس دوباره به پاریس رفت و درجه دکترا را با ترجمه دو رساله از افضل‌الدین کاشانی به زبان فرانسه و مقایسه افکار نوافلاطونیان متأخر با سنت‌های اسلامی، زیر نظر پروفسور گوندیاک و با مشورت هانری کربن دریافت کرد. وی در سال ۱۳۴۳ به ایران بازگشت و به پیشنهاد یحیی مهدوی به گروه فلسفه دانشگاه تهران پیوست و بیش از ۳۵ سال تا بازنشستگی در بهار ۱۳۸۲ به تدریس اشتغال داشت. او چندین دوره نیز زبان و ادبیات فرانسه را در مقطع کارشناسی ارشد تدریس کرد. مجتهدی در مقالات متعدد علمی میان هانری کربن و فیلسوفان ایرانی (از جمله علامه طباطبایی) به‌عنوان مترجم حضور داشت. وی در اولین همایش چهره‌های ماندگار در سال ۱۳۸۰ به عنوان چهره ماندگار فلسفه برگزیده شد و دارنده لوح سپاس یونسکو و مدال طلای جهانی ابن‌سینا بود. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به «فلسفه در قرون وسطی»، «پدیدارشناسی روح بر حسب نظر هگل»، «دکارت و فلسفه او»، «فلسفه نقادی کانت»، «آشنایی ایرانیان با فلسفه‌های جدید غرب» و «مدارس و دانشگاه‌های اسلامی و غربی در قرون وسطی» اشاره کرد. او به موسیقی کلاسیک غرب علاقه داشت و شرط لازم برای فهم فلسفه غرب را مطالعه دکارت، کانت، لایبنیتس و هگل می‌دانست. کریم مجتهدی سرانجام در ۲۵ دی ۱۴۰۲ش در ۹۳ سالگی درگذشت و مقام معظم رهبری با پیام تسلیتی، «دانش عمیق و نگاه انتقادی به فرهنگ غرب» را از ویژگی‌های او برشمرد.