۱۵۲٬۷۲۰
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = محمود بن عبدالکریم شبستری | |||
| تصویر = NUR00789.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = شبستری، محمود بن عبدالکریم | |||
| | | نام کامل = سعدالدین محمود بن امینالدین عبدالکریم بن یحیی شبستری تبریزی | ||
| | | نامهای دیگر = شیخ محمود شبستری، نجمالدین محمود شبستری | ||
| | | لقب = سعدالدین | ||
| تخلص = | |||
| نسب = | |||
| نام پدر = عبدالکریم | |||
| ولادت = ۶۸۷ قمری | |||
| محل تولد = شبستر (هشت فرسنگی تبریز) | |||
| کشور تولد = ایران | |||
| | | محل زندگی = شبستر، تبریز، کرمان، مصر، شام، حجاز | ||
|نام | | رحلت = ۷۲۰ قمری | ||
| | | شهادت = | ||
| | | مدفن = شبستر، در جوار مزار استادش بهاءالدین یعقوب تبریزی | ||
| | | طول عمر = ۳۳ سال | ||
| | | نام همسر = | ||
| | | فرزندان = عبدالله | ||
| | | خویشاوندان = | ||
| | | دین = اسلام | ||
| | | مذهب = | ||
| | | پیشه = عارف، شاعر، نویسنده | ||
| | | درجه علمی = | ||
| | | دانشگاه = | ||
| | | حوزه = | ||
| | | علایق پژوهشی = عرفان نظری، تصوف، شعر عرفانی | ||
| | | منصب = | ||
| | | پس از = | ||
| | | پیش از = | ||
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | بهاءالدین یعقوب تبریزی}} | |||
[[ | | مشایخ = | ||
| | | معاصرین = | ||
| | | شاگردان = | ||
| | | اجازه اجتهاد از = | ||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[گلشن راز]] | [[حق الیقین فی معرفة رب العالمین]] | [[سعادتنامه]] (منظوم) | [[مرآت المحققین]]}} | |||
| سبک نوشتاری = | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE00789AUTHORCODE | |||
}} | |||
{{کاربردهای دیگر|شبستری (ابهامزدایی)}} | {{کاربردهای دیگر|شبستری (ابهامزدایی)}} | ||
'''سعدالدين محمود بن امينالدّين عبدالكريم بن يحيى شبسترى تبريزى''' ( | '''سعدالدين محمود بن امينالدّين عبدالكريم بن يحيى شبسترى تبريزى''' (۶۸۷-۷۲۰ق)، عارف و شاعر نامدار ایرانی در قرن هشتم هجری و سراینده اثر ارزشمند «[[گلشن راز]]» است. وی در شبستر (نزدیک تبریز) زاده شد و پس از کسب دانش در تبریز، به سفرهای طولانی به مصر، شام و حجاز رفت و با مشایخ بزرگ دیدار و از آنان کسب فیض کرد. شبستری در تصوف مرید و شاگرد شیخ بهاءالدین یعقوب تبریزی بود. او مدتی در کرمان اقامت گزید و در آنجا ازدواج کرد و صاحب فرزندانی شد که به «خواجگان» شهرت یافتند. از میان فرزندانش، عبدالله به داشتن فضل و کمال و تبحر در علوم بهویژه ریاضیات مشهور بود. شبستری سرانجام در ۳۳ سالگی در تبلیغ درگذشت و در زادگاهش شبستر در کنار مزار استادش به خاک سپرده شد. مهمترین اثر او «گلشن راز» منظومهای عرفانی در پاسخ به پرسشهای امیر حسین هروی است که از شاهکارهای ادب عرفانی فارسی به شمار میرود. از دیگر آثار او میتوان به منظومه «سعادتنامه» و رسالههای منثور «حق الیقین فی معرفة رب العالمین» و «مرآت المحققین» اشاره کرد. | ||
== ولادت == | == ولادت == | ||