۱۵۲٬۵۰۳
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۳: | خط ۴۳: | ||
}} | }} | ||
{{کاربردهای دیگر|خویی (ابهامزدایی)}} | {{کاربردهای دیگر|خویی (ابهامزدایی)}} | ||
'''سید ابوالقاسم خویى''' (۱۳۱۷-۱۴۱۳ق)، فقیه، اصولی، رجالی برجسته، مفسر قرآن، متکلم و از مراجع اعظم تقلید شیعه در قرن چهاردهم هجری بود. وی در ۱۳ سالگی به همراه خانواده از خوی به نجف اشرف مهاجرت کرد و نزد بزرگترین استادان آن دیار از جمله میرزای | '''سید ابوالقاسم خویى''' (۱۳۱۷-۱۴۱۳ق)، فقیه، اصولی، رجالی برجسته، مفسر قرآن، متکلم و از مراجع اعظم تقلید شیعه در قرن چهاردهم هجری بود. وی در ۱۳ سالگی به همراه خانواده از خوی به نجف اشرف مهاجرت کرد و نزد بزرگترین استادان آن دیار از جمله [[نائینی، محمدحسین|میرزای نائینی]]، [[عراقی، ضیاءالدین|آقا ضیاء عراقی]] و [[اصفهانی، محمدحسین|محمدحسین غروی اصفهانی (کمپانی)]] به تحصیل پرداخت. آیتالله خویی بیش از ۷۰ سال به تدریس دروس خارج فقه و اصول و تفسیر قرآن اشتغال داشت و حوزه درس او از پرآوازهترین حوزههای علمیه جهان تشیع به شمار میرفت. مهمترین اثر او «معجم رجال الحدیث» در ۲۴ جلد است که تحولی بزرگ در علم رجال پدید آورد. کتاب «البيان في تفسیر القرآن» نیز از مهمترین تفاسیر قرآن در عصر حاضر محسوب میشود. وی در طول مرجعیت خود خدمات اجتماعی و فرهنگی گستردهای در کشورهای مختلف از جمله عراق، ایران، لبنان، هند، پاکستان، تایلند، انگلستان و آمریکا بنیان نهاد. آیتالله خویی در سال ۱۴۱۲ق بهدلیل همراهی با نهضت مردمی عراق مورد شکنجه و آزار رژیم بعث قرار گرفت و به کوفه تبعید شد و سرانجام در ۸ صفر ۱۴۱۳ق در ۹۶ سالگی دار فانی را وداع گفت و پیکر پاکش در مسجد خضرا در جوار مرقد مطهر امیرالمؤمنین علیهالسلام به خاک سپرده شد. رهبر انقلاب اسلامی ایران در پیامی به مناسبت رحلت ایشان، آن مرجع بزرگ را «فقیهی بزرگ، اصولیای عمیق، مفسری نوآور و رجالیای صاحب مکتب» توصیف کردند. | ||
== ولادت == | == ولادت == | ||