پرش به محتوا

حبیب خراسانی، حبیب‌الله بن محمدهاشم: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۴۳: خط ۴۳:
}}
}}


'''حبیب خراسانی''' (۱۲۲۹-۱۲۸۸ش)، مجتهد، مرجع تقلید، شاعر عارف و از علمای برجسته خراسان در عهد قاجار. وی پس از تحصیلات عالی حوزوی در نجف و سامرا نزد استادانی چون میرزای شیرازی، به مرجعیت دینی و ریاست شرعی در خراسان رسید، اما در اواخر عمر به مدت یازده سال عزلت اختیار کرد و از مناصب اجتماعی کناره گرفت. میرزا حبیب افزون بر مقام علمی، در شعر و ادب فارسی و عربی نیز دستی توانا داشت و دیوان شعری از او به جای مانده است. او که از نوادگان شاه نعمت‌الله ولی بود، به سیر و سلوک عرفانی نیز می‌پرداخت و با وجود وقوع انقلاب مشروطه، موضعی محتاطانه داشت و عمدتاً به عزلت و عبادت روی آورده بود.
'''حبیب خراسانی''' (۱۲۲۹-۱۲۸۸ش)، مجتهد، مرجع تقلید، شاعر عارف و از علمای برجسته خراسان در عهد قاجار. وی پس از تحصیلات عالی حوزوی در نجف و سامرا نزد استادانی چون [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|میرزای شیرازی]]، به مرجعیت دینی و ریاست شرعی در خراسان رسید، اما در اواخر عمر به مدت یازده سال عزلت اختیار کرد و از مناصب اجتماعی کناره گرفت. میرزا حبیب افزون بر مقام علمی، در شعر و ادب فارسی و عربی نیز دستی توانا داشت و دیوان شعری از او به جای مانده است. او که از نوادگان [[نعمت‌الله ولی، نعمت‌الله بن عبدالله|شاه نعمت‌الله ولی]] بود، به سیر و سلوک عرفانی نیز می‌پرداخت و با وجود وقوع انقلاب مشروطه، موضعی محتاطانه داشت و عمدتاً به عزلت و عبادت روی آورده بود.


==ولادت==
==ولادت==