نامه‌های عارف قزوینی: تفاوت میان نسخه‌ها

'''نامه‌های عارف قزوینی''' تألیف ابوالقاسم عارف قزوینی (1259-1312ش)، شاعر و ترانه‌سرای مشهور دوران مشروطه؛ به کوشش مهدی نورمحمدی؛ مجموعه‌ای ارزشمند از 54 نامه از دوازده سال پایانی زندگی این شاعر نامدار.

این اثر حاوی 54 نامه از عارف قزوینی است که اولین نامه در سال 1301 به ملک‌الشعرای بهار و آخرین نامه در مهر 1312 به محمدرضا هزار نوشته شده است. نامه‌ها در سه بخش تنظیم شده‌اند: بخش اول شامل شش نامه منتشرنشده برای اولین بار، بخش دوم نامه‌های چاپ شده در مجلاتی چون «آینه» و «ارمغان»، و بخش سوم نامه‌های نایابی که 70 سال پیش در کتابی منتشر شده بود.

نامه‌های عارف قزوینی منبعی غنی برای شناخت شخصیت، افکار و روحیات این شاعر مشهور مشروطه است. این مکاتبات اطلاعات ارزشمندی درباره زندگی خصوصی عارف، بیماری‌های او در سال‌های پایانی عمر، ارتباطاتش با شخصیت‌های فرهنگی و سیاسی دوران مانند ملک‌الشعرای بهار، ایرج میرزا، فرخی یزدی و احمد کسروی ارائه می‌دهد. همچنین بازتاب‌دهنده رویدادهای تاریخی مهمی مانند سفر مهاجرت و زلزله‌های خوی و سلماس است.

این نامه‌ها نه تنها برای شناخت عارف قزوینی، بلکه برای درک بهتر فضای فرهنگی و سیاسی ایران در سال‌های پس از مشروطه تا پیش از جنگ جهانی دوم نیز منبعی ارزشمند محسوب می‌شوند.<ref>[https://literaturelib.com/books/1384 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>