۱۵۲٬۷۲۷
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR128265J1.jpg | عنوان = عشقنامه | عنوانهای دیگر = |پدیدآورندگان = | پدیدآوران = عطایی، عزالدین (نویسنده) ساور سفلی، سارا (محقق) |زبان | زبان = فارسی | کد کنگره = PIR 5565 1391 5ع | موضوع = شعر فارسی - قرن 8ق. |ناشر | ناشر = کتابخانه...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
}} | }} | ||
'''عشقنامه''' تألیف عزالدین عطایی (قرن 8ق)، تصحیح و تحقیق سارا ساور | '''عشقنامه''' تألیف [[عطایی، عزالدین|عزالدین عطایی]] (قرن 8ق)، تصحیح و تحقیق [[ساور سفلی، سارا|سارا ساور سفلی]]؛ این کتاب مثنوی عاشقانهای است که برای قرنها به اشتباه به [[عراقی، ابراهیم بن بزرگمهر|فخرالدین عراقی]] نسبت داده میشد، تا اینکه با کشف نسخهای در سفینۀ تبریز، انتساب آن به عطایی تبریزی ثابت شد. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
==گزارش کتاب== | ==گزارش کتاب== | ||
عشقنامه که زمانی از آثار مسلم فخرالدین عراقی محسوب میشد، با کشف نسخهای در سفینه تبریز به نویسنده واقعی خود، عزالدین عطایی | عشقنامه که زمانی از آثار مسلم [[عراقی، ابراهیم بن بزرگمهر|فخرالدین عراقی]] محسوب میشد، با کشف نسخهای در سفینه تبریز به نویسنده واقعی خود، [[عطایی، عزالدین|عزالدین عطایی تبریزی]]، بازگردانده شد. این اثر مثنویای است در بحر خفیف که در قالب دهنامه (منظومهای با ده نامه عاشقانه) سروده شده و شامل هجده غزل هموزن است. کتاب با مقدمهای در توحید، نعت پیامبر و مدح ممدوح (شمسالدین صاحب دیوان) آغاز میشود و سپس به ده حکایت عاشقانه میپردازد. | ||
سارا ساور سفلی در تصحیح و تحقیق این اثر، با بررسی تطبیقی نسخههای مختلف و به ویژه نسخه منحصر به فرد سفینه تبریز، توانسته است تحریفهای صورت گرفته در نسخههای منسوب به عراقی را شناسایی کند؛ از جمله تغییر تخلص عطایی به عراقی در برخی ابیات. این اثر نمونۀ بارزی از دهنامههای ادب فارسی است که پیشینهاش به ویس و رامین گرگانی و ورقه و گلشاه عیوقی میرسد. | سارا ساور سفلی در تصحیح و تحقیق این اثر، با بررسی تطبیقی نسخههای مختلف و به ویژه نسخه منحصر به فرد سفینه تبریز، توانسته است تحریفهای صورت گرفته در نسخههای منسوب به عراقی را شناسایی کند؛ از جمله تغییر تخلص عطایی به عراقی در برخی ابیات. این اثر نمونۀ بارزی از دهنامههای ادب فارسی است که پیشینهاش به ویس و رامین گرگانی و ورقه و گلشاه عیوقی میرسد. | ||
مقدمۀ محقق کتاب به تفصیل به بررسی تاریخچۀ انتساب نادرست این اثر، سبک شعری عطایی، و ویژگیهای ادبی عشقنامه پرداخته است. این تصحیح که بر اساس نسخۀ معتبر سفینۀ تبریز انجام شده، منبع ارزشمندی برای پژوهشگران ادبیات غنایی فارسی به شمار میرود.<ref>[https://literaturelib.com/books/1642 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | مقدمۀ محقق کتاب به تفصیل به بررسی تاریخچۀ انتساب نادرست این اثر، سبک شعری [[عطایی، عزالدین|عطایی]]، و ویژگیهای ادبی عشقنامه پرداخته است. این تصحیح که بر اساس نسخۀ معتبر سفینۀ تبریز انجام شده، منبع ارزشمندی برای پژوهشگران ادبیات غنایی فارسی به شمار میرود.<ref>[https://literaturelib.com/books/1642 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | ||
==پانويس == | ==پانويس == | ||