۱۵۹٬۸۰۵
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر = NUR181165J1.jpg | عنوان = تجلی بازی در ادب فارسی | عنوانهای دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = محمدخانی، زهرا (نویسنده) |زبان | زبان = فارسی | کد کنگره = GV 3ت3م/1203 | موضوع = بازیها در ادبیات -- ورزش در ادبیات -- ادبیات ف...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
}} | }} | ||
'''تجلی بازی در ادب فارسی''' تألیف زهرا | '''تجلی بازی در ادب فارسی''' تألیف [[محمدخانی، زهرا|زهرا محمدخانی]]؛ این کتاب پژوهشی جامع در بررسی نقش و جایگاه بازی در ادبیات فارسی از دیرباز تاکنون است. نویسنده با نگاهی میانرشتهای به تحلیل پیوندهای عمیق بین بازیهای فرهنگی-اجتماعی و متون ادبی کلاسیک و معاصر فارسی پرداخته است. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۳۲: | خط ۳۲: | ||
==گزارش کتاب== | ==گزارش کتاب== | ||
کتاب «تجلی بازی در ادب فارسی» اثر زهرا محمدخانی | کتاب «تجلی بازی در ادب فارسی» اثر [[محمدخانی، زهرا|زهرا محمدخانی]]، این اثر به بررسی عمیق و نظاممند جایگاه بازی در ادبیات فارسی از دوران ساسانی تا معاصر میپردازد. | ||
نویسنده در این پژوهش نشان میدهد که چگونه بازیهایی مانند شطرنج، نرد و چوگان به عنوان الگوهای زبانی و استعاری در متون ادبی فارسی مورد استفاده قرار گرفتهاند. محمدخانی با بررسی دیوانهای شعرای بزرگ و متون منثور فارسی، کارکردهای نمادین این بازیها را در بیان مفاهیم عمیق فلسفی، عرفانی و اجتماعی تحلیل کرده است. | نویسنده در این پژوهش نشان میدهد که چگونه بازیهایی مانند شطرنج، نرد و چوگان به عنوان الگوهای زبانی و استعاری در متون ادبی فارسی مورد استفاده قرار گرفتهاند. [[محمدخانی، زهرا|محمدخانی]] با بررسی دیوانهای شعرای بزرگ و متون منثور فارسی، کارکردهای نمادین این بازیها را در بیان مفاهیم عمیق فلسفی، عرفانی و اجتماعی تحلیل کرده است. | ||
یکی از نقاط قوت کتاب، رویکرد میانرشتهای آن است که ادبیات را در ارتباط با روانشناسی، جامعهشناسی و مطالعات فرهنگی بررسی میکند. فصل مربوط به «پیوند بازی و روانشناسی» به ویژه خواندنی است که نقش بازی در پرورش خلاقیت ادبی را تحلیل میکند. | یکی از نقاط قوت کتاب، رویکرد میانرشتهای آن است که ادبیات را در ارتباط با روانشناسی، جامعهشناسی و مطالعات فرهنگی بررسی میکند. فصل مربوط به «پیوند بازی و روانشناسی» به ویژه خواندنی است که نقش بازی در پرورش خلاقیت ادبی را تحلیل میکند. | ||