پرش به محتوا

علم تربیت در ایران: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'قـ' به 'ق'
جز (جایگزینی متن - 'گـ' به 'گ')
جز (جایگزینی متن - 'قـ' به 'ق')
 
خط ۳۸: خط ۳۸:
فصل چهارم: زمینه فلسفی و مبانی معرفت‌شناختی رشته علوم تربیتی؛ این بخش به بررسی زمینه‌های فکری، فلسفی و مبانی معرفت‌شناختی رشته علوم تربیتی می‌پردازد. نویسنده تحولات معرفت‌شناختی و روان‌شناختی یادگیری را در سه دوره زمانی تقسیم می‌کند: دوره یکم (اثبات‌گرایی/رفتارگرایانه) از ۱۹۰۰ تا ۱۹۵۰ میلادی که با تأسیس دارالفنون و دانشگاه تهران هم‌زمان بود؛ دوره دوم (تفسیری/شناختی) از ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۰ میلادی؛ حدفاصل تاسیس دانشگاه تهران تا انقلاب اسلامی و دوره سوم (انتقادی/سازنده‌گرایی) از ۱۹۸۰ تا به امروز که ضمن آن تحولات تربیتی ایران در هر دوره بررسی می‌کند<ref>همان، ص91- 116</ref>.
فصل چهارم: زمینه فلسفی و مبانی معرفت‌شناختی رشته علوم تربیتی؛ این بخش به بررسی زمینه‌های فکری، فلسفی و مبانی معرفت‌شناختی رشته علوم تربیتی می‌پردازد. نویسنده تحولات معرفت‌شناختی و روان‌شناختی یادگیری را در سه دوره زمانی تقسیم می‌کند: دوره یکم (اثبات‌گرایی/رفتارگرایانه) از ۱۹۰۰ تا ۱۹۵۰ میلادی که با تأسیس دارالفنون و دانشگاه تهران هم‌زمان بود؛ دوره دوم (تفسیری/شناختی) از ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۰ میلادی؛ حدفاصل تاسیس دانشگاه تهران تا انقلاب اسلامی و دوره سوم (انتقادی/سازنده‌گرایی) از ۱۹۸۰ تا به امروز که ضمن آن تحولات تربیتی ایران در هر دوره بررسی می‌کند<ref>همان، ص91- 116</ref>.


فصل پنجم: پیش‌گامان و افراد تأثیرگذار بر علوم تربیتی در ایران، زندگی، آثار و اندیشه‌ها؛ این فصل به معرفی پیش‌گامان و افراد تأثیرگذار در علوم تربیتی ایران و بررسی زندگی، آثار و اندیشه‌های آنان می‌پردازد و این افراد را بر اساس تأثیرگذاری به سه نسل تقسیم می‌کند. از جمله افراد برجسته این بخش می‌توان به دکتر عیسی صدیق اعلم، دکتر علی‌اکبر سیاسی، دکتر علی‌محمد کاردان، دکتر غلامحسین شکوهی، دکتر علی شریعتمداری، دکتر سید علی‌اکبر حسینی سروری، دکتر منوچهر افضل، دکتر فریدون بازرگان دیلمقـانی، دکتر محمدعلی طوسی، دکتر زهره سرمد، دکتر خسرو باقری و دکتر محمدرضا بهرنگی اشاره کرد<ref>همان، ص117- 154</ref>.
فصل پنجم: پیش‌گامان و افراد تأثیرگذار بر علوم تربیتی در ایران، زندگی، آثار و اندیشه‌ها؛ این فصل به معرفی پیش‌گامان و افراد تأثیرگذار در علوم تربیتی ایران و بررسی زندگی، آثار و اندیشه‌های آنان می‌پردازد و این افراد را بر اساس تأثیرگذاری به سه نسل تقسیم می‌کند. از جمله افراد برجسته این بخش می‌توان به دکتر عیسی صدیق اعلم، دکتر علی‌اکبر سیاسی، دکتر علی‌محمد کاردان، دکتر غلامحسین شکوهی، دکتر علی شریعتمداری، دکتر سید علی‌اکبر حسینی سروری، دکتر منوچهر افضل، دکتر فریدون بازرگان دیلمقانی، دکتر محمدعلی طوسی، دکتر زهره سرمد، دکتر خسرو باقری و دکتر محمدرضا بهرنگی اشاره کرد<ref>همان، ص117- 154</ref>.


فصل ششم: مهم‌ترین نهادهای علمی مرتبط با علوم تربیتی کشور؛ این فصل به بررسی نهادها و سازمان‌های علمی مرتبط با علوم تربیتی در ایران می‌پردازد که شامل انجمن‌های علمی و پژوهشگاه‌ها و پژوهشکده‌ها است. این نهادها در طول دوران توسعه رشته علوم تربیتی نقش‌های مختلفی در تولید، پژوهش و فناوری علوم ایفا کرده‌اند<ref>همان، ص155- 173</ref>.
فصل ششم: مهم‌ترین نهادهای علمی مرتبط با علوم تربیتی کشور؛ این فصل به بررسی نهادها و سازمان‌های علمی مرتبط با علوم تربیتی در ایران می‌پردازد که شامل انجمن‌های علمی و پژوهشگاه‌ها و پژوهشکده‌ها است. این نهادها در طول دوران توسعه رشته علوم تربیتی نقش‌های مختلفی در تولید، پژوهش و فناوری علوم ایفا کرده‌اند<ref>همان، ص155- 173</ref>.