۱۵۲٬۴۲۵
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات زندگینامه | عنوان = احمد رضا العاملی | تصویر = NUR55446.jpg | اندازه تصویر = | توضیح تصویر = | نام کامل = احمد بن ابراهیم بن حسین بن یوسف بن محمد رضا العاملی | نامهای دیگر = أبو العلاء، بهاء الدین | لقب = العاملی النباطی | تخلص = | نسب = | نام پد...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۲: | خط ۴۲: | ||
}} | }} | ||
'''احمد رضا | '''احمد رضا عاملی''' (۱۲۸۹-۱۳۷۲ق)، عالم لغوی، ادیب، شاعر و فعال سیاسی لبنانی از جبل عامل، عضو مجمع علمی عربی دمشق و از پیشگامان نهضت النهضة و فعالان عرصه قومیتگرایی عربی. وی مؤلف مهمترین فرهنگ لغت عربی مدرن به نام «متن اللغة العربیة» است و از بنیانگذاران جمعیة المقاصد الخیریة الإسلامیة بود. | ||
==ولادت== | ==ولادت== | ||
احمد بن ابراهیم بن حسین بن یوسف بن | احمد بن ابراهیم بن حسین بن یوسف بن محمدرضا عاملی<ref> ر.ک: صدر، حسن، ص۴۳</ref>، معروف به شیخ احمدرضا عاملی نباطی، در سال ۱۲۸۹ هجری قمری (۱۸۷۲ میلادی) در شهر نبطیه در منطقه جبل عامل لبنان (در آن زمان تحت حاکمیت دولت عثمانی) متولد شد.<ref> ر.ک: مجمع الفکر الاسلامی، ج۲، ص۱۷۶</ref><ref>ر.ک: کحالة، عمر رضا، ج۱، ص۱۳۶</ref> وی از خاندانی علمی و ادیب برخاست که در منطقه جبل عامل شناخته شده بودند. در شش سالگی به مکتبخانههای نبطیه فرستاده شد.<ref>ر.ک: امین، محسن، ج۵۴، ص۶</ref> در سال ۱۳۰۲ق (۱۸۸۴م) و زمانی که او حدود ۱۲ سال داشت، پدرش درگذشت و این امر باعث وقفهای در تحصیل او شد. | ||
==تحصیلات== | ==تحصیلات== | ||
پس از مرگ پدر، با آمدن سید محمد آل ابراهیم (سید محمد ابراهیم عاملی) به نبطیه، نزد وی شرح مختصر تفتازانی، شرح تهذيب، ایساغوجی در منطق و رسائل ابن سینا در طبیعیات را خواند. تحصیلات خود را بیشتر به شیوه قدیم الأزهر، مبتنی بر مطالعات شخصی و اخذ از مشایخ ادامه داد. سپس به مدرسه علامه سید حسن آل مکی (مدرسة السید حسن یوسف مکی) پیوست و در آنجا هم تحصیل کرد و هم از سال ۱۳۰۹ق (۱۸۹۱م) به تدریس منطق، نحو، صرف و بیان پرداخت و از محضر استادش، دروس کلام، فقه استدلالی و اصول فقه را آموخت.<ref>ر.ک: تهرانی، آقابزرگ، طبقات أعلام الشیعة، جلد ۱، صفحه ۱۲۶</ref><ref> ر.ک: مجمع الفکر الاسلامی، ج۲، ص۱۷۶</ref> | پس از مرگ پدر، با آمدن سید محمد آل ابراهیم (سید محمد ابراهیم عاملی) به نبطیه، نزد وی شرح مختصر تفتازانی، شرح تهذيب، ایساغوجی در منطق و رسائل ابن سینا در طبیعیات را خواند. تحصیلات خود را بیشتر به شیوه قدیم الأزهر، مبتنی بر مطالعات شخصی و اخذ از مشایخ ادامه داد. سپس به مدرسه علامه سید حسن آل مکی (مدرسة السید حسن یوسف مکی) پیوست و در آنجا هم تحصیل کرد و هم از سال ۱۳۰۹ق (۱۸۹۱م) به تدریس منطق، نحو، صرف و بیان پرداخت و از محضر استادش، دروس کلام، فقه استدلالی و اصول فقه را آموخت.<ref>ر.ک: تهرانی، آقابزرگ، طبقات أعلام الشیعة، جلد ۱، صفحه ۱۲۶</ref><ref> ر.ک: مجمع الفکر الاسلامی، ج۲، ص۱۷۶</ref> | ||
==فعالیتها== | ==فعالیتها== | ||
شیخ | شیخ احمدرضا عاملی از چهرههای برجسته علمی، اجتماعی و سیاسی جبل عامل بود. وی در سال ۱۳۳۸ هجری قمری به عضویت المجمع العلمی العربی بدمشق (مجمع زبان عربی دمشق) درآمد.<ref>ر.ک: کحالة، عمر رضا، جلد ۱، صفحه ۱۳۶</ref><ref>ر.ک: امین، محسن، أعیان الشیعة، جلد ۵۴، صفحه ۸</ref> در سال ۱۳۴۳ هجری قمری به همراه شیخ سلیمان ظاهر و شیخ محمد جابر آل صفا، «جمعیة المقاصد الخیریة الإسلامیة» را در النبطیه تأسیس کرد که هدف آن ایجاد مدارس و مراکز آموزشی برای مبارزه با بیسوادی بود.<ref>ر.ک: تهرانی، آقابزرگ، طبقات أعلام الشیعة، جلد ۱، صفحه ۱۲۶</ref> | ||
او از طلایهداران کار برای مسائل قومی و ملی عربی در بلاد شام محسوب میشد و از حامیان حکومت پادشاهی عربی سوریه تحت رهبری فیصل بن حسین بود. در سال ۱۹۱۵ میلادی به دلیل مواضع ضد عثمانی، توسط حکومت ترکان جوان دستگیر شد و حدود دو ماه در دیوان جنگ عالی در عالیه لبنان محاکمه و زندانی شد.<ref>ر.ک: زرکلی، خیرالدین، قاموس تراجم لأشهر الرجال والنساء، جلد ۱، صفحه ۱۲۵</ref> پس از جنگ جهانی اول و اشغال فرانسه نیز به دلیل مخالفتهایش مورد آزار قرار گرفت. او در چندین کنفرانس سیاسی و ادبی به نمایندگی از منطقه خود شرکت کرد و مدتی نیز عضو جمعیت اتحاد و ترقی بود که پس از مدت کوتاهی استعفا داد. در سال ۱۹۵۰ میلادی توسط رئیسجمهور لبنان، شیخ بشاره الخوری، نشان افتخار سدر (وسام الأرز) به او اهدا شد.<ref>ر.ک: ویکیپدیای عربی، ذیل «تكريمه»</ref> | او از طلایهداران کار برای مسائل قومی و ملی عربی در بلاد شام محسوب میشد و از حامیان حکومت پادشاهی عربی سوریه تحت رهبری فیصل بن حسین بود. در سال ۱۹۱۵ میلادی به دلیل مواضع ضد عثمانی، توسط حکومت ترکان جوان دستگیر شد و حدود دو ماه در دیوان جنگ عالی در عالیه لبنان محاکمه و زندانی شد.<ref>ر.ک: زرکلی، خیرالدین، قاموس تراجم لأشهر الرجال والنساء، جلد ۱، صفحه ۱۲۵</ref> پس از جنگ جهانی اول و اشغال فرانسه نیز به دلیل مخالفتهایش مورد آزار قرار گرفت. او در چندین کنفرانس سیاسی و ادبی به نمایندگی از منطقه خود شرکت کرد و مدتی نیز عضو جمعیت اتحاد و ترقی بود که پس از مدت کوتاهی استعفا داد. در سال ۱۹۵۰ میلادی توسط رئیسجمهور لبنان، شیخ بشاره الخوری، نشان افتخار سدر (وسام الأرز) به او اهدا شد.<ref>ر.ک: ویکیپدیای عربی، ذیل «تكريمه»</ref> | ||