تبریزی، جواد: تفاوت میان نسخه‌ها

| عنوان = میرزا جواد تبریزی

| تصویر = NUR00019.jpg

| اندازه تصویر =

| نام کامل = جواد تبریزی

| نام‌های دیگر = میرزا جواد تبریزی

| لقب = آیت‌الله

| تخلص =

| نسب =

| نام پدر = حاج علی کُبار

| ولادت = ۱۳۰۵ شمسی

| محل تولد = تبریز

| کشور تولد = ایران

| محل زندگی = تبریز، قم، نجف اشرف

| رحلت = ۳۰ آبان ۱۳۸۵ شمسی (۲۹ شوال ۱۴۲۷ قمری)

| شهادت =

| مدفن = قم

| طول عمر = ۸۰ سال

| نام همسر =

| فرزندان =

| خویشاوندان =

| دین = اسلام

| مذهب = شیعه دوازده امامی

| پیشه = فقیه، مرجع تقلید، استاد حوزه

| درجه علمی = اجتهاد

| دانشگاه =

| حوزه = حوزه علمیه قم و نجف اشرف

| علایق پژوهشی = فقه، اصول فقه، رجال

| منصب = مرجع تقلید

| پس از =

| پیش از =

| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[بروجردی، حسین|سید حسین بروجردی]] | [[حسینی شیرازی، عبدالهادی|سید عبدالهادی شیرازی]] | [[خویی، سید ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خویی]] | [[حجت کوه‌کمری، محمد|سید محمد حجت کوه‌کمری]] | رضی زنوزی تبریزی}}

| معاصرین =

| اجازه اجتهاد از =

| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[إرشاد الطالب إلی التعلیق علی المکاسب]] (۴ جلد) | [[أسس الحدود و التعزیرات]] | [[أسس القضاء و الشهادة]] | [[الأنوار الإلهیة فی المسائل العقائدیة]] | تنقیح مبانی الأحکام (چندین جلد) | صراط النجاة (۶ جلد) | الموسوعة الرجالیة | تكمله منهاج الصالحین | توضیح المسائل | مسائل منتخبه | مناسک حج}}

| سبک نوشتاری =

| وبگاه =

| امضا =

| کد مؤلف = AUTHORCODE00019AUTHORCODE

}}

'''جواد تبریزی''' (۱۳۰۵-۱۳۸۵ش)، از مراجع بزرگ تقلید معاصر شیعه بود. وی در سال ۱۳۰۵ش در تبریز در خانواده‌ای مذهبی متولد شد و تحصیلات جدید را تا پایان سال دوم دبیرستان در همان شهر به پایان رساند. با وجود علاقه به تحصیلات جدید، به خاطر علاقه فراوان به مکتب اهل‌بیت(ع) و روحانیت شیعه، در سال ۱۳۲۳ش در سن ۱۸ سالگی وارد مدرسه طالبیه تبریز شد و طی چهار سال، مقدمات و مقداری از دروس سطح را در آنجا فراگرفت. در سال ۱۳۲۷ش به حوزه علمیه قم رفت و دوره سطح را به پایان رساند و وارد درس خارج اساتیدی همچون آیت‌الله [[حجت کوه‌کمری، سید محمد|سید محمد حجت کوه‌کمری]] و [[بروجردی، سید حسین|آیت‌الله بروجردی]] شد. پنج سال در قم ماند و چهار سال نیز نزد آیت‌الله رضی زنوزی تبریزی بهره برد. در سال ۱۳۳۲ش به نجف اشرف عزیمت کرد و ۲۳ سال در آنجا اقامت گزید. در نجف از محضر آیات عظام [[حسینی شیرازی، عبدالهادی|سید عبدالهادی شیرازی]] و [[خویی، سید ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خویی]] استفاده کرد و مورد توجه خاص آنان قرار گرفت و به شورای استفتاء [[خویی، سید ابوالقاسم|آیت‌الله خویی]] دعوت شد. وی از اصحاب استفتاء و از ملازمان استادش در سفرها بود. آیت‌الله خویی او را «فاضل و مجتهد مطلق» توصیف کرده بود. ایشان در نجف به تدریس مکاسب و کفایه در مسجد خضراء و عمران پرداخت و سپس درس خارج فقه و اصول را آغاز کرد. در سال ۱۳۵۵ش توسط رژیم بعث عراق دستگیر و به ایران فرستاده شد و در قم ساکن شد. وی به تواضع و فروتنی شدید، بی‌توجهی به ظواهر دنیوی، خضوع در عبادت، علاقه شدید به تحقیق و تدريس، نظم و برنامه‌ریزی دقیق شهرت داشت. بارها از مصاحبه و معرفی خود امتناع کرد و رضایت به انتشار عکس خود نداد. در دوران جنگ تحمیلی و موشک‌باران قم، حاضر به ترک شهر نشد. تألیفات متعددی از ایشان به یادگار مانده که از جمله می‌توان به «إرشاد الطالب» (تعلیقه چهار جلدی بر مکاسب محرمه شیخ انصاری)، «أسس القضاء و الشهادات»، «أسس الحدود و التعزیرات»، «الأنوار الإلهیة فی المسائل العقائدیة»، «طبقات الرجال»، «تكمله منهاج الصالحین»، «توضیح المسائل»، «مسائل منتخبه»، «مناسک حج»، «صراط النجاة» در ۶ جلد و «تنقیح مبانی الأحکام» اشاره کرد. وی سرانجام در ۳۰ آبان ۱۳۸۵ش (۲۹ شوال ۱۴۲۷ق) در ۸۰ سالگی درگذشت و در قم به خاک سپرده شد.