بیست گفتار درباره فلسفه و فقه علوم اجتماعی: تفاوت میان نسخه‌ها

بیست گفتار درباره فلسفه و فقه علوم اجتماعی (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۱۵

۱۵۶ بایت اضافه‌شده ، ‏۲۸ دسامبر ۲۰۲۵

بدون خلاصۀ ویرایش

Hbaghizadeh

دیوان‌سالاران، مدیران

۱۵۱٬۳۴۵

ویرایش

@@ خط ۴۵: / خط ۴۵: @@
 بخش سوم درباره اسلامی‌سازی علوم بخش سوم با تمرکز بر «اسلامی‌سازی علوم» سه گفتار را شامل می‌شود.
-گفتار ششم  مناظره نویسنده با دکتر مهدی گلشنی. این گفتار با علم دینی و اسلامی‌سازی علوم انسانی» را بررسی می‌کند که در آن به آسیب‌شناسی مسئله علم دینی و ناهنجاری‌های موجود درباره آن پرداخته شده است. سپس ضمن اشاره به مقدمات مسئله الگوی روش‌شناختی، از پیشینه مسئله علم دینی، چرایی طرح علم دینی در دوران جدید به بحث گذاشته شده است. پیش‌شرط‌های تحقق علم دینی، الگوی حکمی-اجتهادی در علوم اجتماعی و نکات مرتبط با آن از دیگر مباحث مطرح شده است. <ref> ر.ک: سخن ویراستار، ص23؛ متن، ص179- 204</ref>.
+گفتار ششم  مناظره نویسنده با دکتر [[گلشنی، مهدی|مهدی گلشنی]]. این گفتار با علم دینی و اسلامی‌سازی علوم انسانی» را بررسی می‌کند که در آن به آسیب‌شناسی مسئله علم دینی و ناهنجاری‌های موجود درباره آن پرداخته شده است. سپس ضمن اشاره به مقدمات مسئله الگوی روش‌شناختی، از پیشینه مسئله علم دینی، چرایی طرح علم دینی در دوران جدید به بحث گذاشته شده است. پیش‌شرط‌های تحقق علم دینی، الگوی حکمی-اجتهادی در علوم اجتماعی و نکات مرتبط با آن از دیگر مباحث مطرح شده است. <ref> ر.ک: سخن ویراستار، ص23؛ متن، ص179- 204</ref>.
-گفتار هفتم  نیز حاصل مناظره نویسنده با درکتر مهدی گلشنی است و به موضوع «دین، فلسفه و علوم طبیعی» می‌پردازد. در این گفتار نخست ارتباط تاریخی جهان‌بینی با علم دینی ذکر شده سپس به مباحث مقدماتی دین و علوم طبیعی مطرح شده و ضمن ارائه تبیینی دقیق‌تر از علم طبیعی دینی، از شبهات الحادی در علوم طبیعی امروز سخن به میان آمده است. در آخر رابطه علم و دین و ضرورت بحث درباره مبانی فلسفی علوم طبیعی دینی مطرح شده است<ref> ر.ک: سخن ویراستار، ص23؛ متن، ص205- 246</ref>.
+گفتار هفتم  نیز حاصل مناظره نویسنده با [[گلشنی، مهدی|دکتر مهدی گلشنی]] است و به موضوع «دین، فلسفه و علوم طبیعی» می‌پردازد. در این گفتار نخست ارتباط تاریخی جهان‌بینی با علم دینی ذکر شده سپس به مباحث مقدماتی دین و علوم طبیعی مطرح شده و ضمن ارائه تبیینی دقیق‌تر از علم طبیعی دینی، از شبهات الحادی در علوم طبیعی امروز سخن به میان آمده است. در آخر رابطه علم و دین و ضرورت بحث درباره مبانی فلسفی علوم طبیعی دینی مطرح شده است<ref> ر.ک: سخن ویراستار، ص23؛ متن، ص205- 246</ref>.
 گفتار هشتم که حاصل چند سخنرانی است، نقش علم و فلسفه در طبیعت‌شناسی و تمدن‌سازی را بررسی می‌کند و شامل مباحثی چون ارتباط فلسفه با حیات و علم، بررسی اجمالی ادوار تاریخ تمدن اسلامی، و طرح دو پرسش بنیادی (وجودشناختی و معرفت‌شناختی) درباره فلسفه اجتماعی است. این گفتار همچنین به موضوعاتی مانند ضرورت پاسخگویی به پرسش‌های فلسفی جامعه، تمدن‌سازی و سبک زندگی اسلامی و شرایط و موانع تمدن‌سازی می‌پردازد<ref>ر.ک: سخن ویراستار، ص24؛ متن، ص247- 275</ref>.
@@ خط ۵۷: / خط ۵۷: @@
 گفتار دهم  به «کاربرد حکمت صدرایی در ارتباطات» می‌پردازد و ضمن اشاره به رویکردهای مختلف در ارتباطات، به کاربرد علوم صدرایی در حوزه ارتباطات (تأثیر مبانی هستی‌شناسی، انسان‌شناسی، معرفت شناسی، زبان‌شناسی، ارزش‌شناسی و دین‌شناسی اسلامی بر ارتباطات انسان‌شناختی،) بر ارتباطات پرداخته شده است. در ادامه مطالبی پیرامون ارزیابی فضای مجازی با رویکرد حکمت متعالیه از منظر هویت انسانی بیان شده است. این گفتار برگرفته از سخنرانی نویسنده در سه جلسه علمی است<ref>ر.ک: سخن ویراستار، ص24؛ متن، ص334- 356</ref>.
-گفتار یازدهم  براساس دو سخنرانی، موضوع «فلسفه در ایران معاصر و فلسفه‌ی فلسفه را از دیدگاه امام خمینی(ره)» مورد بررسی قرار داده و نخست به امتیازها و آسیب‌های فلسفه در ایران اشاره کرده است. در ادامه به تحلیل فلسفه‌ی فلسفه از نگاه امام خمینی(ره)، شامل تعریف و موضوع فلسفه، روش‌ها و رویکردهای فلسفه، و کارکردهای فلسفه پرداخته است<ref>ر.ک: سخن ویراستار، ص25؛ متن، ص357- 374</ref>.
+گفتار یازدهم  براساس دو سخنرانی، موضوع «فلسفه در ایران معاصر و فلسفه‌ی فلسفه را از دیدگاه [[موسوی خمینی، سید روح‌الله|امام خمینی(ره)]]» مورد بررسی قرار داده و نخست به امتیازها و آسیب‌های فلسفه در ایران اشاره کرده است. در ادامه به تحلیل فلسفه‌ی فلسفه از نگاه [[موسوی خمینی، سید روح‌الله|امام خمینی(ره)]]، شامل تعریف و موضوع فلسفه، روش‌ها و رویکردهای فلسفه، و کارکردهای فلسفه پرداخته است<ref>ر.ک: سخن ویراستار، ص25؛ متن، ص357- 374</ref>.
 بخش پنجم به روش‌شناسی اختصاص یافته و شامل سه گفتار براساس دو سخنرانی و دو جلسه بحث نویسنده است.