نور سیاه؛ واکاوی نظریات عین‌القضات همدانی درباره ابلیس: تفاوت میان نسخه‌ها

ابلیس به‌عنوان مظهر بدی‌ها و دشمن سوگند خورده آدمی موجودی مکلف و زنده است که از درگاه حق رانده شد و در آیات قرآن کریم با صفاتی چون: رجیم، ملعون، مارد، مستکبر و ... خوانده می‌شود. ابلیس در تقابل پی آدمی قرار دارد؛ ماجرای این تقابل از زمانی آغاز می‌شود که خداوند به فرشتگان فرمان سجده می‌دهد و ابلیس سرپیچی می‌کند. دلایل او برای این عدم اطاعت خودبینی و قیاس است؛ به همین دلیل از مقام قرن رانده می‌شود. براساس آموزه‌های قرآن کریم وجود ابلیس برای آزمودن بندگان و ایجاد تمایز در عالم هستی برای حرکت است.