۱۵۳٬۰۳۱
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
}} | }} | ||
'''شاعران حوزۀ خراسان: بهگزیدهای از اشعار عنصری، فرخی، منوچهری و مسعود سعد''' تألیف عباسعلی وفایی و یاسر دالوند (متولد ۱۳۵۰ش) پژوهشگران ادبی؛ کتابی است گزیدهای از اشعار چهار شاعر نامدار سبک خراسانی (عنصری | '''شاعران حوزۀ خراسان: بهگزیدهای از اشعار عنصری، فرخی، منوچهری و مسعود سعد''' تألیف [[وفایی، عباسعلی|عباسعلی وفایی]] و [[دالوند، یاسر|یاسر دالوند]] (متولد ۱۳۵۰ش) پژوهشگران ادبی؛ کتابی است گزیدهای از اشعار چهار شاعر نامدار سبک خراسانی ([[عنصری، حسن بن احمد|عنصری بلخی]]، [[فرخی سیستانی، علی بن جولوق|فرخی سیستانی]]، [[منوچهری، احمد بن قوص|منوچهری دامغانی]] و [[مسعود سعد سلمان]]) که با هدف آموزش شیوۀ صحیح شرح ابیات به دانشجویان رشته زبان و ادبیات فارسی تدوین شده و همراه با تحلیل ویژگیهای زبانی، سبکی و بلاغی این اشعار ارائه گردیده است. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
==گزارش کتاب== | ==گزارش کتاب== | ||
کتاب «شاعران حوزۀ خراسان» گزیدهای است از اشعار چهار تن از شاعران برجستۀ سبک خراسانی در دورۀ غزنوی: عنصری | کتاب «شاعران حوزۀ خراسان» گزیدهای است از اشعار چهار تن از شاعران برجستۀ سبک خراسانی در دورۀ غزنوی: [[عنصری، حسن بن احمد|عنصری بلخی]]، [[فرخی سیستانی، علی بن جولوق|فرخی سیستانی]]، [[منوچهری، احمد بن قوص|منوچهری دامغانی]] و [[مسعود سعد سلمان]]. این اثر با هدف اصلی آموزش شیوۀ صحیح شرح و تحلیل ابیات به دانشجویان رشتۀ زبان و ادبیات فارسی تدوین شده است. | ||
مؤلفان در آغاز کتاب، نگاهی گذرا به تاریخ عصر غزنویان و مهمترین مباحث تاریخی این دوره انداختهاند. سپس به بررسی ویژگیهای سبکی و زبانی شعر این دوره پرداختهاند که از جمله میتوان به تسلط قالب قصیده، سادگی نسبی قافیه و ردیف، کاربرد بیشتر تشبیهات محسوس و ملموس نسبت به استعاره، و استفاده از صنایع بدیعی لفظی (مانند موازنه، اشتقاق، سجع و تجنیس) اشاره کرد. از نظر محتوایی نیز شعر این دوره عموماً شاد و پرنشاط است و روحیۀ تساهل و خوشباشی را تبلیغ میکند و دیدی درباری و اشرافی دارد. | مؤلفان در آغاز کتاب، نگاهی گذرا به تاریخ عصر غزنویان و مهمترین مباحث تاریخی این دوره انداختهاند. سپس به بررسی ویژگیهای سبکی و زبانی شعر این دوره پرداختهاند که از جمله میتوان به تسلط قالب قصیده، سادگی نسبی قافیه و ردیف، کاربرد بیشتر تشبیهات محسوس و ملموس نسبت به استعاره، و استفاده از صنایع بدیعی لفظی (مانند موازنه، اشتقاق، سجع و تجنیس) اشاره کرد. از نظر محتوایی نیز شعر این دوره عموماً شاد و پرنشاط است و روحیۀ تساهل و خوشباشی را تبلیغ میکند و دیدی درباری و اشرافی دارد. | ||