پرش به محتوا

شاعران حوزه خراسان: به‌گزیده‌ای از اشعار عنصری، فرخی، منوچهری و مسعود سعد: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۲۷: خط ۲۷:
}}
}}


'''شاعران حوزۀ خراسان: به‌گزیده‌ای از اشعار عنصری، فرخی، منوچهری و مسعود سعد''' تألیف عباسعلی وفایی و یاسر دالوند (متولد ۱۳۵۰ش) پژوهشگران ادبی؛ کتابی است گزیده‌ای از اشعار چهار شاعر نامدار سبک خراسانی (عنصری بلخی، فرخی سیستانی، منوچهری دامغانی و مسعود سعد سلمان) که با هدف آموزش شیوۀ صحیح شرح ابیات به دانشجویان رشته زبان و ادبیات فارسی تدوین شده و همراه با تحلیل ویژگی‌های زبانی، سبکی و بلاغی این اشعار ارائه گردیده است.
'''شاعران حوزۀ خراسان: به‌گزیده‌ای از اشعار عنصری، فرخی، منوچهری و مسعود سعد''' تألیف [[وفایی، عباسعلی|عباسعلی وفایی]] و [[دالوند، یاسر|یاسر دالوند]] (متولد ۱۳۵۰ش) پژوهشگران ادبی؛ کتابی است گزیده‌ای از اشعار چهار شاعر نامدار سبک خراسانی ([[عنصری، حسن بن احمد|عنصری بلخی]]، [[فرخی سیستانی، علی بن جولوق|فرخی سیستانی]]، [[منوچهری، احمد بن قوص|منوچهری دامغانی]] و [[مسعود سعد سلمان]]) که با هدف آموزش شیوۀ صحیح شرح ابیات به دانشجویان رشته زبان و ادبیات فارسی تدوین شده و همراه با تحلیل ویژگی‌های زبانی، سبکی و بلاغی این اشعار ارائه گردیده است.


==ساختار==
==ساختار==
خط ۳۳: خط ۳۳:


==گزارش کتاب==
==گزارش کتاب==
کتاب «شاعران حوزۀ خراسان» گزیده‌ای است از اشعار چهار تن از شاعران برجستۀ سبک خراسانی در دورۀ غزنوی: عنصری بلخی، فرخی سیستانی، منوچهری دامغانی و مسعود سعد سلمان. این اثر با هدف اصلی آموزش شیوۀ صحیح شرح و تحلیل ابیات به دانشجویان رشتۀ زبان و ادبیات فارسی تدوین شده است.
کتاب «شاعران حوزۀ خراسان» گزیده‌ای است از اشعار چهار تن از شاعران برجستۀ سبک خراسانی در دورۀ غزنوی: [[عنصری، حسن بن احمد|عنصری بلخی]]، [[فرخی سیستانی، علی بن جولوق|فرخی سیستانی]]، [[منوچهری، احمد بن قوص|منوچهری دامغانی]] و [[مسعود سعد سلمان]]. این اثر با هدف اصلی آموزش شیوۀ صحیح شرح و تحلیل ابیات به دانشجویان رشتۀ زبان و ادبیات فارسی تدوین شده است.


مؤلفان در آغاز کتاب، نگاهی گذرا به تاریخ عصر غزنویان و مهم‌ترین مباحث تاریخی این دوره انداخته‌اند. سپس به بررسی ویژگی‌های سبکی و زبانی شعر این دوره پرداخته‌اند که از جمله می‌توان به تسلط قالب قصیده، سادگی نسبی قافیه و ردیف، کاربرد بیشتر تشبیهات محسوس و ملموس نسبت به استعاره، و استفاده از صنایع بدیعی لفظی (مانند موازنه، اشتقاق، سجع و تجنیس) اشاره کرد. از نظر محتوایی نیز شعر این دوره عموماً شاد و پرنشاط است و روحیۀ تساهل و خوش‌باشی را تبلیغ می‌کند و دیدی درباری و اشرافی دارد.
مؤلفان در آغاز کتاب، نگاهی گذرا به تاریخ عصر غزنویان و مهم‌ترین مباحث تاریخی این دوره انداخته‌اند. سپس به بررسی ویژگی‌های سبکی و زبانی شعر این دوره پرداخته‌اند که از جمله می‌توان به تسلط قالب قصیده، سادگی نسبی قافیه و ردیف، کاربرد بیشتر تشبیهات محسوس و ملموس نسبت به استعاره، و استفاده از صنایع بدیعی لفظی (مانند موازنه، اشتقاق، سجع و تجنیس) اشاره کرد. از نظر محتوایی نیز شعر این دوره عموماً شاد و پرنشاط است و روحیۀ تساهل و خوش‌باشی را تبلیغ می‌کند و دیدی درباری و اشرافی دارد.