۱۵۹٬۹۷۴
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' )' به ')') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' ؛' به '؛') |
||
| خط ۳۸: | خط ۳۸: | ||
دربارۀ مناسبات میان دولت و مردم ایران، عوامل زیادی دخیل هستند که منشأ نظریات و آرائی شده است. این موضوع از چنان اهمیتی برخوردار است که میتواند از جنبههای متفاوت مورد بررسی قرار گیرد. بنابراین در این کتاب هدف و تمرکز اصلی بر نقد نظرات و دیدگاههای مربوط به مناسبات دولت و مردم در تاریخ ایران است. این کتاب تلاش کرده از حالت توصیف یا تبیین خارج شده و گامی به جلو بردارد و در حوزۀ نقد و نظریهپردازی وارد شود. از اینرو این مجموعه سرفصلهای متفاوتی را انتخاب کرده است؛ چراکه نقد نظریهها مورد توجه بوده است. این کتاب مناسبا دولت و ملت در تاریخ ایران را از نظر متفکران به بحث گذاشته تا آشکار شود آنها با استناد به چه نوع دادههای تاریخی و با اتکا بر چه مفاهیم و مباحث نظری به تبیین مناسبات دولت و ملت در تاریخ ایران پرداختهاند. به همین دلیل کوشیده شده آرای همۀ متفکران و صاحبنظران دوران پیشامدرن و مدرن این حوزه مورد بررسی قرار گیرد. به همین دلیل در نهایت چهار محور برای این مجموعه تعریف شده و اندیشمندان و صاحبنظران در قالب این چهار گروه تعریف شدهاند: | دربارۀ مناسبات میان دولت و مردم ایران، عوامل زیادی دخیل هستند که منشأ نظریات و آرائی شده است. این موضوع از چنان اهمیتی برخوردار است که میتواند از جنبههای متفاوت مورد بررسی قرار گیرد. بنابراین در این کتاب هدف و تمرکز اصلی بر نقد نظرات و دیدگاههای مربوط به مناسبات دولت و مردم در تاریخ ایران است. این کتاب تلاش کرده از حالت توصیف یا تبیین خارج شده و گامی به جلو بردارد و در حوزۀ نقد و نظریهپردازی وارد شود. از اینرو این مجموعه سرفصلهای متفاوتی را انتخاب کرده است؛ چراکه نقد نظریهها مورد توجه بوده است. این کتاب مناسبا دولت و ملت در تاریخ ایران را از نظر متفکران به بحث گذاشته تا آشکار شود آنها با استناد به چه نوع دادههای تاریخی و با اتکا بر چه مفاهیم و مباحث نظری به تبیین مناسبات دولت و ملت در تاریخ ایران پرداختهاند. به همین دلیل کوشیده شده آرای همۀ متفکران و صاحبنظران دوران پیشامدرن و مدرن این حوزه مورد بررسی قرار گیرد. به همین دلیل در نهایت چهار محور برای این مجموعه تعریف شده و اندیشمندان و صاحبنظران در قالب این چهار گروه تعریف شدهاند: | ||
متفکران سنتی و سنتگرایان در زمینۀ مناسبات دولت و مردم نظیر [[ابن مقفع، عبدالله بن دادویه|ابن مقفع]]، [[ماوردی، علی بن محمد|ماوردی]]، [[نظامالملک، حسن بن علی|نظامالملک]]، [[بیهقی، محمد بن حسین|بیهقی]] و .... ؛ متفکران مدرن همچون آخوندزاده، میرزا ملکم، [[تقیزاده، حسن|حسن تقیزاده]] و ....؛ متفکران دینگرای معاصر از جمله [[شریعتی، علی|علی شریعتی]]، [[مهدی بازرگان]]، [[سروش، عبدالکریم|سروش]] و ....؛ صاحبنظران آکادمیک که از دو بخش تشکیل میشوند: صاحبنظران ایرانی معاصر نظیر [[طباطبایی، سید جواد|سید جواد طباطبایی]]، [[فریدون آدمیت]]، [[حسین بشیریه]] و ... و مستشرقان همچون آن لمبتون، [[پطروشفسکی]]، [[روزنتال، فرانتس|فرانتس روزنتال]] و .... . | متفکران سنتی و سنتگرایان در زمینۀ مناسبات دولت و مردم نظیر [[ابن مقفع، عبدالله بن دادویه|ابن مقفع]]، [[ماوردی، علی بن محمد|ماوردی]]، [[نظامالملک، حسن بن علی|نظامالملک]]، [[بیهقی، محمد بن حسین|بیهقی]] و ....؛ متفکران مدرن همچون آخوندزاده، میرزا ملکم، [[تقیزاده، حسن|حسن تقیزاده]] و ....؛ متفکران دینگرای معاصر از جمله [[شریعتی، علی|علی شریعتی]]، [[مهدی بازرگان]]، [[سروش، عبدالکریم|سروش]] و ....؛ صاحبنظران آکادمیک که از دو بخش تشکیل میشوند: صاحبنظران ایرانی معاصر نظیر [[طباطبایی، سید جواد|سید جواد طباطبایی]]، [[فریدون آدمیت]]، [[حسین بشیریه]] و ... و مستشرقان همچون آن لمبتون، [[پطروشفسکی]]، [[روزنتال، فرانتس|فرانتس روزنتال]] و .... . | ||
هدف از اولین نوشتار این کتاب، طرح پیشنهادی برای فهم ماهیت دولت در شاکلۀ کلی آن در درازنای تاریخ است. طرح پیشنهادی در اینجا «پارمنیدسی» نامیده شده است. دومین نوشتار کتاب کوشیده ضمن بررسی و تبیین برخی فرامین مدیریتی در «سیر الملوک» به نقد و ارزیابی آنها نیز بپردازد. برخی از مهمترین دستورات این کتاب که قالبهای دنیای سنت را نیز شکسته، نتوانسته به یک روند جریانساز حتی در درون خود کتاب تبدیل شود. | هدف از اولین نوشتار این کتاب، طرح پیشنهادی برای فهم ماهیت دولت در شاکلۀ کلی آن در درازنای تاریخ است. طرح پیشنهادی در اینجا «پارمنیدسی» نامیده شده است. دومین نوشتار کتاب کوشیده ضمن بررسی و تبیین برخی فرامین مدیریتی در «سیر الملوک» به نقد و ارزیابی آنها نیز بپردازد. برخی از مهمترین دستورات این کتاب که قالبهای دنیای سنت را نیز شکسته، نتوانسته به یک روند جریانساز حتی در درون خود کتاب تبدیل شود. | ||