قلندرنامه‌ای به نام آداب الطریق همراه با پژوهشی نو درباره قلندریه: تفاوت میان نسخه‌ها

قلندرنامه‌ای به نام آداب الطریق همراه با پژوهشی نو درباره قلندریه (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۴۷

۷۲ بایت اضافه‌شده ، ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۵

بدون خلاصۀ ویرایش

Hbaghizadeh

دیوان‌سالاران، مدیران

۱۵۹٬۹۴۰

ویرایش

@@ خط ۲۷: / خط ۲۷: @@
 }}
-'''قلندرنامه‌ای به نام آداب الطریق''' تألیف باباحاجی عبدالرحیم (قلندر نقشبندی قرن یازدهم هجری)؛ تحقیق و تصحیح مهران افشاری؛ این کتاب متن مصحح قلندرنامه‌ای است که یکی از منابع مهم فارسی دربارۀ قلندریه و تصوف عوامانه محسوب می‌شود. اثر حاضر علاوه بر متن اصلی آداب الطریق، شامل پژوهشی نو در چهار فصل درباره‌ تاریخچه، ویژگی‌ها و طریقه‌های قلندریه است.
+'''قلندرنامه‌ای به نام آداب الطریق''' تألیف [[باباحاجی عبدالرحیم]] (قلندر نقشبندی قرن یازدهم هجری)؛ تحقیق و تصحیح [[افشاری، مهران|مهران افشاری]]؛ این کتاب متن مصحح قلندرنامه‌ای است که یکی از منابع مهم فارسی دربارۀ قلندریه و تصوف عوامانه محسوب می‌شود. اثر حاضر علاوه بر متن اصلی آداب الطریق، شامل پژوهشی نو در چهار فصل درباره‌ تاریخچه، ویژگی‌ها و طریقه‌های قلندریه است.
 ==ساختار==
@@ خط ۳۳: / خط ۳۳: @@
 ==گزارش کتاب==
-این اثر ارزشمند شامل متن مصحح «آداب الطریق» نوشته باباحاجی عبدالرحیم، از قلندران نقشبندیه در قرن یازدهم هجری است که در ماوراءالنهر می‌زیسته است. کتاب در سال 1083 قمری تألیف شده و به بررسی آداب و رسوم قلندریه در دوازده باب می‌پردازد. محقق کتاب، مهران افشاری، علاوه بر تصحیح متن، پژوهشی جامع در چهار فصل درباره قلندریه به کتاب افزوده است.
+این اثر ارزشمند شامل متن مصحح «آداب الطریق» نوشته [[باباحاجی عبدالرحیم]]، از قلندران نقشبندیه در قرن یازدهم هجری است که در ماوراءالنهر می‌زیسته است. کتاب در سال 1083 قمری تألیف شده و به بررسی آداب و رسوم قلندریه در دوازده باب می‌پردازد. محقق کتاب، [[افشاری، مهران|مهران افشاری]]، علاوه بر تصحیح متن، پژوهشی جامع در چهار فصل درباره قلندریه به کتاب افزوده است.
-در فصل اول پژوهش، سرچشمه‌های قلندری‌گری بررسی شده است. فصل دوم به ویژگی‌های قلندران در میان صوفیان اختصاص دارد. فصل سوم طریقه‌های مختلف قلندری در سرزمین‌های اسلامی را تحلیل کرده و فصل چهارم به معرفی خود قلندرنامه آداب الطریق پرداخته است.
+در فصل اول پژوهش، سرچشمه‌های قلندری‌گری بررسی شده است.
+فصل دوم به ویژگی‌های قلندران در میان صوفیان اختصاص دارد.
+فصل سوم طریقه‌های مختلف قلندری در سرزمین‌های اسلامی را تحلیل کرده و فصل چهارم به معرفی خود قلندرنامه آداب الطریق پرداخته است.
 متن اصلی کتاب که آداب الطریق نام دارد، در دوازده باب تنظیم شده و به موضوعاتی مانند کلاه، موی سر، دلق و خرقه، کمر، عصا، کجکول، کدومطبخ، سفره، خادمی، تخته‌پوست، جاروب و اقسام فقر می‌پردازد. این اثر اگرچه از نظر ادبی چندان فاخر نیست، اما به عنوان سندی تاریخی از فرهنگ مردم آسیای میانه در قرن یازدهم و آداب قلندریه از شاخه‌های نقشبندیه، اهمیت فراوانی دارد.