پرش به محتوا

حائری یزدی، عبدالکریم: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'سیدم' به 'سید م')
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۶ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<div class="wikiInfo">
{{جعبه اطلاعات زندگی‌نامه
[[پرونده:NUR00176.jpg|بندانگشتی|حائری، عبدالکریم]]
| عنوان = حائری یزدی، عبدالکریم
{| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |
| تصویر = NUR00176.jpg
|-
| اندازه تصویر =
! نام!! data-type="authorName" |حائری، عبدالکریم
| توضیح تصویر =  
|-
| نام کامل = عبدالکریم حائری یزدی
|نام‎های دیگر  
| نام‌های دیگر = آی‍ت‌ال‍ل‍ه‌ ح‍ائ‍ری‌، ع‍ب‍دال‍ک‍ری‍م؛ ح‍اج‌ ش‍ی‍خ‌؛ ح‍ائ‍ری‌، ع‍ب‍دال‍ک‍ری‍م‌ ب‍ن‌ م‍ح‍م‍د ج‍ع‍ف‍ر؛ ی‍زدی‌، ع‍ب‍دال‍ک‍ری‍م‌ ب‍ن‌ م‍ح‍م‍د ج‍ع‍ف‍ر؛ ی‍زدی‌ ح‍ائ‍ری‌، ع‍ب‍دال‍ک‍ری‍م‌؛ محقق حائرى؛ Abdul-Karim Haeri Yazdi
| data-type="authorOtherNames" | آی‍ت‌ال‍ل‍ه‌ ح‍ائ‍ری‌، ع‍ب‍دال‍ک‍ری‍م
| لقب = آیت‌الله مؤسس
 
| تخلص =
ح‍اج‌ ش‍ی‍خ‌
| نسب =
 
| نام پدر = محمدجعفر
ح‍ائ‍ری‌، ع‍ب‍دال‍ک‍ری‍م‌ ب‍ن‌ م‍ح‍م‍د ج‍ع‍ف‍ر
| ولادت = حدود ۱۲۷۶-۱۲۸۰ قمری / ۱۲۳۸ شمسی
 
| محل تولد = مهرجرد میبد، یزد
ی‍زدی‌، ع‍ب‍دال‍ک‍ری‍م‌ ب‍ن‌ م‍ح‍م‍د ج‍ع‍ف‍ر
| کشور تولد = ایران
 
| محل زندگی = قم
ی‍زدی‌ ح‍ائ‍ری‌، ع‍ب‍دال‍ک‍ری‍م‌
| رحلت = ۱۷ ذی‌القعده ۱۳۵۵ قمری / ۱۳۱۵ شمسی
 
| شهادت =  
محقق حائرى
| مدفن = رواق بالاسر حرم حضرت معصومه(س) (قبة العلما)، قم
 
| طول عمر =
Abdul-Karim Haeri Yazdi
| نام همسر =
|-
| فرزندان = مرتضی، مهدی ([[حائری یزدی، مهدی|مهدى حائرى يزدى]]) و سه دختر
|نام پدر  
| خویشاوندان =
| data-type="authorfatherName" |محمدجعفر
| دین = اسلام
|-
| مذهب = شیعه دوازده امامی
|متولد
| پیشه = فقیه، مرجع تقلید، مؤسس حوزه علمیه قم
| data-type="authorbirthDate" |1238 ش
| درجه علمی = اجتهاد
|-
| دانشگاه =
|محل تولد
| علایق پژوهشی = فقه، اصول فقه
| data-type="authorBirthPlace" |مهرجرد میبد
| منصب = مرجع تقلید شیعه
|-
| پس از =
|رحلت
| پیش از =
| data-type="authorDeathDate" |1315 ش یا 1355 ق یا 1937‌م قم
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[اردکانی، محمدحسین]] | [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن]] | [[نوری، فضل‌الله]] | [[فشارکی اصفهانی، سید محمد بن امیرقاسم]] | [[شیرازی، محمدتقی بن محب‌علی]] | [[نوری، حسین بن محمدتقی]] | میرزا ابراهیم محلاتی شیرازی | میرزامهدی شیرازی}} 
|-
| مشایخ  =
|اساتید
| معاصرین =
| data-type="authorTeachers" |[[اردکانی، محمدحسین|فاضل اردكانى]]
| شاگردان = [[آملی، هاشم]]، [[اراکی، محمدعلی]]، [[خمینی، سید روح‌الله]]، [[موسوی خوانساری، سید احمد]]، [[گلپایگانی، سید محمدرضا]]، [[مرعشی، سید شهاب‌الدین]]، سید محمدتقی خوانساری، سید محمد داماد، [[شریعتمداری، کاظم]]، [[صدر، سید صدرالدین]]، آخوند ملاعلی معصومی همدانی
 
| اجازه اجتهاد از =
 
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[درر الفوائد (حائری یزدی، عبدالکریم - طبع جدید)]] | [[غرر العوائد من درر الفوائد]] | [[کتاب الصلاة (للحایری)]] | [[تعليقة شريفة علی بحث الخيارات و الشروط من كتاب المتاجر لشيخنا العلامة الأنصاري قدس‌سره]] | [[الصلوة (حائری یزدی)]] | [[حاشية العروة الوثقی (حائری یزدی)]] | کتاب النکاح | کتاب الرضاع | کتاب المواریث | ذخیرة المعاد | مجمع الاحکام | وسیلة النجاة | مناسک حج}} 
[[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|میرزاى بزرگ، محمدحسن شیرازى]]
| سبک نوشتاری =  
 
| وبگاه =
[[نوری، فضل‌الله|شیخ فضل‌اللّه نورى]]
| امضا =  
 
| کد مؤلف =
[[فشارکی اصفهانی، سید محمد بن امیرقاسم|سید محمد فشاركى اصفهانى]]
}}
 
[[شیرازی، محمدتقی بن محب‌علی|میرزامحمدتقى شیرازى]]
 
[[نوری، حسین بن محمدتقی|میرزا حسین نورى]]
|-
|برخی آثار
| data-type="authorWritings" |[[غرر العوائد من درر الفوائد]]، [[کتاب الصلاة (للحایری)]]، [[تعليقة شريفة علی بحث الخيارات و الشروط من كتاب المتاجر لشيخنا العلامة الأنصاري قدس‌سره]]  
|- class="articleCode"
|کد مؤلف
| data-type="authorCode" |AUTHORCODE00176AUTHORCODE
|}
</div>
{{کاربردهای دیگر|حائری (ابهام‌زدایی)}}
{{کاربردهای دیگر|حائری (ابهام‌زدایی)}}
{{کاربردهای دیگر|یزدی (ابهام زدایی)}}
{{کاربردهای دیگر|یزدی (ابهام زدایی)}}
خط ۷۹: خط ۶۷:
حائرى پس از درگذشت [[فشارکی اصفهانی، سید محمد بن امیرقاسم|فشاركى]] با اصرار و همراهى دوست خود، محمود عراقى (فرزند آقامحسن عراقى، روحانى متمكّن و متنفذ اراك)، به ایران بازگشت و در سلطان‌آباد (اراك كنونى) حوزه درس پررونقى دایر كرد. شمارى از منابع، سال بازگشت او را 1316 و شمارى دیگر، 1318ق گزارش كرده‌اند.  
حائرى پس از درگذشت [[فشارکی اصفهانی، سید محمد بن امیرقاسم|فشاركى]] با اصرار و همراهى دوست خود، محمود عراقى (فرزند آقامحسن عراقى، روحانى متمكّن و متنفذ اراك)، به ایران بازگشت و در سلطان‌آباد (اراك كنونى) حوزه درس پررونقى دایر كرد. شمارى از منابع، سال بازگشت او را 1316 و شمارى دیگر، 1318ق گزارش كرده‌اند.  


در 1324ق، هم‌زمان با آغاز نهضت مشروطه، به نجف بازگشت و پس‌از چندماه به اتفاق دوست صمیمى خود، محمدرضا مسجدشاهى اصفهانى، به كربلا رفت. وى این‌بار قصد توطن كرد و حدود هشت سال در كربلا ماند و از آن زمان به حائرى ملقب شد. او در كربلا به تدریس پرداخت. شاگردان برجسته او در این دوره، علی‌اكبر كاشانى، مصطفى كشمیرى، احمد مازندرانى و سیدصدرالدین صدر بودند. در اثناى اقامت حائرى در كربلا، از او براى بازگشت به اراك درخواست‌هاى زیادى شد. سرانجام، او در 1332 یا اوایل 1333ق با این شرط كه در اداره حوزه علمیه مستقل باشد، به اراك رفت و در مدت اقامت هشت ساله‌اش در آنجا، علاوه بر اداره حوزه، به تدریس فقه و اصول پرداخت. حائرى كه دهه ششم زندگى خود را می‌گذراند و نام و نشان بیشترى یافته بود توانست طلابى را از سایر مناطق به اراك جذب كند و حوزه‌اى با حدود سیصد علم‌آموز شكل دهد.<ref>مؤمن، محمد، ص19</ref> او در پاسخ به نامه استادش، [[شیرازی، محمدتقی بن محب‌علی|میرزامحمدتقى شیرازى]]، پس از فوت سید محمدكاظم یزدى (1337) كه از او خواسته بود به عتبات برگردد و خود را براى مرجعیت شیعه مهیا سازد، اقامت در ایران را وظیفه خود خواند و از قرارگرفتن ایران و ایرانیان در مسیر تباهى و انحطاط فكرى اظهار نگرانى كرد.<ref>رئیس زاده، محمد، ص478-477</ref>  
در 1324ق، هم‌زمان با آغاز نهضت مشروطه، به نجف بازگشت و پس‌از چندماه به اتفاق دوست صمیمى خود، محمدرضا مسجدشاهى اصفهانى، به كربلا رفت. وى این‌بار قصد توطن كرد و حدود هشت سال در كربلا ماند و از آن زمان به حائرى ملقب شد. او در كربلا به تدریس پرداخت. شاگردان برجسته او در این دوره، علی‌اكبر كاشانى، مصطفى كشمیرى، احمد مازندرانى و سید صدرالدین صدر بودند. در اثناى اقامت حائرى در كربلا، از او براى بازگشت به اراك درخواست‌هاى زیادى شد. سرانجام، او در 1332 یا اوایل 1333ق با این شرط كه در اداره حوزه علمیه مستقل باشد، به اراك رفت و در مدت اقامت هشت ساله‌اش در آنجا، علاوه بر اداره حوزه، به تدریس فقه و اصول پرداخت. حائرى كه دهه ششم زندگى خود را می‌گذراند و نام و نشان بیشترى یافته بود توانست طلابى را از سایر مناطق به اراك جذب كند و حوزه‌اى با حدود سیصد علم‌آموز شكل دهد.<ref>مؤمن، محمد، ص19</ref> او در پاسخ به نامه استادش، [[شیرازی، محمدتقی بن محب‌علی|میرزامحمدتقى شیرازى]]، پس از فوت سید محمدكاظم یزدى (1337) كه از او خواسته بود به عتبات برگردد و خود را براى مرجعیت شیعه مهیا سازد، اقامت در ایران را وظیفه خود خواند و از قرارگرفتن ایران و ایرانیان در مسیر تباهى و انحطاط فكرى اظهار نگرانى كرد.<ref>رئیس زاده، محمد، ص478-477</ref>  


==تأسیس حوزه علمیه قم ==
==تأسیس حوزه علمیه قم ==
خط ۹۷: خط ۸۵:
==شاگردان==
==شاگردان==


حائرى در قم با جدیت به تدریس فقه و اصول پرداخت. از حوزه درس حائرى، عالمان بزرگى سر برآوردند كه تنى چند از آنان در عصر خود به مقام مرجعیت رسیدند. در کتاب‌های شرح حال نام بیش از 80 تن از شاگردان حائری ذکر شده است.<ref>تولایی، علی، ص55</ref> [[آملی، هاشم|میرزاهاشم آملى]]، [[اراکی، محمدعلی|محمدعلى اراكى]]، سیداحمد حسینى زنجانى، [[خمینی، سید روح‌الله|امام خمینى]]، [[موسوی خوانساری، سید احمد|سیداحمد خوانسارى]]، سید محمدتقى خوانسارى، سید محمد داماد، سیدابوالحسن رفیعى قزوینى، [[شریعتمداری، کاظم|سیدكاظم شریعتمدارى]]، [[صدر، سید صدرالدین|سیدصدرالدین صدر]]، سیدكاظم گلپایگانى، [[گلپایگانی، سید محمدرضا|سید محمدرضا گلپایگانى]]، آخوند ملاعلى معصومى همدانى، [[مرعشی، سید شهاب‌الدین|سیدشهاب‌الدین نجفى مرعشى]] و میرسید على یثربى همدانى از جمله شاگردان او بودند.<ref>رئیس‌زاده، محمد، ص479</ref>
حائرى در قم با جدیت به تدریس فقه و اصول پرداخت. از حوزه درس حائرى، عالمان بزرگى سر برآوردند كه تنى چند از آنان در عصر خود به مقام مرجعیت رسیدند. در کتاب‌های شرح حال نام بیش از 80 تن از شاگردان حائری ذکر شده است.<ref>تولایی، علی، ص55</ref> [[آملی، هاشم|میرزاهاشم آملى]]، [[اراکی، محمدعلی|محمدعلى اراكى]]، سیداحمد حسینى زنجانى، [[خمینی، سید روح‌الله|امام خمینى]]، [[موسوی خوانساری، سید احمد|سیداحمد خوانسارى]]، سید محمدتقى خوانسارى، سید محمد داماد، سیدابوالحسن رفیعى قزوینى، [[شریعتمداری، کاظم|سیدكاظم شریعتمدارى]]، [[صدر، سید صدرالدین|سید صدرالدین صدر]]، سیدكاظم گلپایگانى، [[گلپایگانی، سید محمدرضا|سید محمدرضا گلپایگانى]]، آخوند ملاعلى معصومى همدانى، [[مرعشی، سید شهاب‌الدین|سیدشهاب‌الدین نجفى مرعشى]] و میرسید على یثربى همدانى از جمله شاگردان او بودند.<ref>رئیس‌زاده، محمد، ص479</ref>


مشهورترین شاگرد حائری [[خمینی، سید روح‌الله|امام خمینی]](ره) است که گاه در آثار علمی خود به نقد دیدگاه‌های استاد با عنوان «شیخنا العلامة» پرداخته است.<ref>تولایی، علی، ص55</ref>  
مشهورترین شاگرد حائری [[خمینی، سید روح‌الله|امام خمینی]](ره) است که گاه در آثار علمی خود به نقد دیدگاه‌های استاد با عنوان «شیخنا العلامة» پرداخته است.<ref>تولایی، علی، ص55</ref>  
خط ۱۴۹: خط ۱۳۷:


[[الصلوة (حائری یزدی)]]  
[[الصلوة (حائری یزدی)]]  
[[كتاب الصلاة (تقریر حسینی زنجانی)]]


[[رساله شریفه مجمع الرسائل]]  
[[رساله شریفه مجمع الرسائل]]  
خط ۱۶۴: خط ۱۵۴:
[[حاشية العروة الوثقی (حائری یزدی)]]  
[[حاشية العروة الوثقی (حائری یزدی)]]  


[[کتاب النکاح (حائری)]]  
[[كتاب النكاح (تقریر محمود آشتیانی)]]  


[[الخيارات]]  
[[الخيارات]]  
خط ۱۷۲: خط ۱۶۲:
[[إجازات آية‌الله‌العظمی الحاج الشيخ عبدالكريم الحائري اليزدي]]  
[[إجازات آية‌الله‌العظمی الحاج الشيخ عبدالكريم الحائري اليزدي]]  


[[حاشية درر الفوائد مع عدة رسائل]]  
[[حاشية درر الفوائد مع عدة رسائل]]
 
[[كتاب الصلاة (تقریر محمود آشتیانی)]]
 
[[كتاب الطهارة (تقریر آیت‌الله اراکی)]]


[[رده:زندگی‌نامه]]
[[رده:زندگی‌نامه]]
[[رده:مراجع تقلید]]
[[رده:مراجع تقلید]]
[[رده:شاگردان میرزای شیرازی]]
[[رده:شاگردان میرزای شیرازی]]