مدارك الآراء في اعتبار حال الوجوب أو حال الأداء: تفاوت میان نسخه‌ها

# در مقام اول به بررسی این مسئله پرداخته شده است که اگر بر شخصی که مسافر نبوده و به‌اصطلاح «حاضر» است، وقت نماز داخل شده و نماز تمام بر وی واجب شود، اما نماز را به‌جای نیاورده و پس‌ازآن، به مسافرتی برود که نماز در آن شکسته است و در این حال، بخواهد نمازی که از او در حال حاضر بودن قضا شده است را بخواند. اقوال مطرح شده در این زمینه، عبارتند از:

## [[ابن بابویه، ابوجعفر، محمد بن علی|شیخ صدوق]] در «[[المقنع]]»، عمانی، فاضل در «[[مختلف الشيعة في أحكام الشريعة|المختلف]]» و «[[الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد|الإرشاد]]»، شهید اول و دوم در «[[الدروس الشرعية في فقه الإمامية|الدروس]]» و...: اتمام نماز به دلیل معتبر بودن حال وجوب (حاضر بودن)؛

## [[طوسی، محمد بن حسن|شیخ طوسی]] در «[[الخلاف]]»: تخییر بین قصر و تمام؛