پرش به محتوا

چهارسوقی، محمدهاشم: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'آیت‌الله' به 'آیت‌الله '
جز (جایگزینی متن - 'علامه طباطبايى' به 'علامه طباطبايى')
جز (جایگزینی متن - 'آیت‌الله' به 'آیت‌الله ')
خط ۳۷: خط ۳۷:




«آیت‌اللهسيد محمد هاشم خوانسارى چهار سوقى»، در سال 1235ق، متولد شد. او، فرزند آیت‌اللهسيد زين العابدين خوانسارى است. او را سرسلسله خاندان معروف روضاتى مى‌شناسند.
«آیت‌الله سيد محمد هاشم خوانسارى چهار سوقى»، در سال 1235ق، متولد شد. او، فرزند آیت‌الله سيد زين العابدين خوانسارى است. او را سرسلسله خاندان معروف روضاتى مى‌شناسند.


ميرزا محمد هاشم، هفت برادر داشت كه جملگى از علما و فضلا و يا مجتهدان اصفهان بوده‌اند و آیت‌اللهميرزا محمد باقر خوانسارى صاحب كتاب پرارج«[[روضات الجنات في أحوال العلماء و السادات|روضات الجنات]]» يكى از آنان بوده است.
ميرزا محمد هاشم، هفت برادر داشت كه جملگى از علما و فضلا و يا مجتهدان اصفهان بوده‌اند و آیت‌الله ميرزا محمد باقر خوانسارى صاحب كتاب پرارج«[[روضات الجنات في أحوال العلماء و السادات|روضات الجنات]]» يكى از آنان بوده است.


ايشان، در سال 1274ق، پس از حضور ده ساله در درس مرحوم مير سيد حسن مدرس كه از افاضل اعلام اصفهان بود، به نجف اشرف عزيمت نمود و در درس شيخ اعظم انصارى حاضر شد و مورد توجه خاص شيخ گرديد؛ چنان‌كه شيخ او را به اتمام كتاب«اصول آل الرسول» تشويق نمود و نيازمندى حوزه علميه نجف را نسبت به چنين كتابى اعلام فرمود.
ايشان، در سال 1274ق، پس از حضور ده ساله در درس مرحوم مير سيد حسن مدرس كه از افاضل اعلام اصفهان بود، به نجف اشرف عزيمت نمود و در درس شيخ اعظم انصارى حاضر شد و مورد توجه خاص شيخ گرديد؛ چنان‌كه شيخ او را به اتمام كتاب«اصول آل الرسول» تشويق نمود و نيازمندى حوزه علميه نجف را نسبت به چنين كتابى اعلام فرمود.
خط ۱۴۷: خط ۱۴۷:
در آن هنگام، ضعف و مرض بر او مستولى شد تا آنكه مداواى اطباء نيز ثمر نبخشيد و در روز هجدهم رمضان المبارك سال 1318ق، به ديار باقى شتافت.
در آن هنگام، ضعف و مرض بر او مستولى شد تا آنكه مداواى اطباء نيز ثمر نبخشيد و در روز هجدهم رمضان المبارك سال 1318ق، به ديار باقى شتافت.


در پى ارتحال وى، مردمان از عوام و دانشمندان، پيكر پاكش را با تجليل فراوان، بر روى دست‌ها تشييع كردند و آیت‌اللهشيخ محمد طه نجفى(ره)، بر پيكرش نماز خواند و سپس جسم مطهرش را در مقبره مخصوصى كه براى او بنا شده بود، مدفون ساختند.
در پى ارتحال وى، مردمان از عوام و دانشمندان، پيكر پاكش را با تجليل فراوان، بر روى دست‌ها تشييع كردند و آیت‌الله شيخ محمد طه نجفى(ره)، بر پيكرش نماز خواند و سپس جسم مطهرش را در مقبره مخصوصى كه براى او بنا شده بود، مدفون ساختند.




۴۲۵٬۲۲۵

ویرایش