خوانساری، ابوالفضل: تفاوت میان نسخه‌ها

۲٬۹۸۹ بایت اضافه‌شده ،  دیروز در ‏۰۷:۴۸
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'سيد ابوالقاسم خوئى' به 'سيد ابوالقاسم خوئى ')
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۷ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<div class='wikiInfo'>
{{جعبه اطلاعات زندگی‌نامه
[[پرونده:NUR08031.jpg|بندانگشتی|خوانساری، ابوالفضل]]
| عنوان = ابوالفضل خوانساری
{| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |
| تصویر = NUR08031.jpg
|-
| اندازه تصویر =
! نام!! data-type='authorName'|خوانساری، ابوالفضل
| توضیح تصویر =
|-
| نام کامل = ابوالفضل نجفی خوانساری
|نام های دیگر
| نام‌های دیگر = آیت‌الله نجفی خوانساری<br>نجفی خوانساری، ابوالفضل<br>نجفی، ابوالفضل بن احمد
|data-type='authorOtherNames'| آیت الله نجفی خوانساری
| لقب =
| تخلص =
| نسب =
| نام پدر = احمد
| ولادت = ۱۲۹۶ شمسی (۱۳۳۶ قمری)
| محل تولد = محله بیدآباد اصفهان
| کشور تولد = ایران
| محل زندگی = اصفهان، نجف، قم، اراک
| رحلت = ۱۳۸۰ شمسی (۱۴۲۲ قمری)
| شهادت =
| مدفن = مسجد بالاسر حضرت معصومه(س)، قم
| طول عمر = ۸۶ سال
| نام همسر =
| فرزندان =
| خویشاوندان =
| دین = اسلام
| مذهب = شیعه دوازده امامی
| پیشه = فقیه، استاد خارج، امام جمعه، نماینده مجلس خبرگان
| درجه علمی =
| دانشگاه =
| علایق پژوهشی = فقه، اصول
| منصب = امام جمعه اراک، نماینده استان مرکزی در مجلس خبرگان رهبری (دوره دوم)، عضو جامعه مدرسین
| پس از =
| پیش از =
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[قاضی طباطبایی تبریزی، سید علی]] (اخلاق و عرفان) | [[اصفهانی، ابوالحسن]] (خارج فقه) | [[عراقی، ضیاءالدین]] (خارج اصول) | [[نائینی، محمدحسین]] (خارج اصول و فقه) | [[خویی، ابوالقاسم]] (رسائل، مکاسب، کفایه و خارج) | میرزا محمدباقر زنجانی (کفایه) | شیخ صدرآباد کوبه‌ای (منظومه و شوارق)}} 
| مشایخ  =
| معاصرین = [[بروجردی، سید حسین]]، [[خمینی، سید روح‌الله]]
| شاگردان =  
| اجازه اجتهاد از = {{فهرست جعبه عمودی | [[اصفهانی، ابوالحسن]] | [[عراقی، ضیاءالدین]]}} 
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[الجوهر النضید في شرح فروع التقلید من کتاب العروة الوثقی]] | حاشیه بر کفایة الاصول | حاشیه بر عروة الوثقى | حاشیه بر مکاسب | قاعده فراغ و تجاوز و اصالة الصّحه}} 
| سبک نوشتاری =  
| وبگاه =
| امضا =
| کد مؤلف =  
}}
{{کاربردهای دیگر|خوانساری (ابهام‌زدایی)}}


نجفی خوانساری، ابوالفضل
'''ابوالفضل نجفى خوانسارى''' (1296-1380ش)،  امام جمعه سابق اراک، نماینده استان مرکزی در مجلس خبرگان رهبری (دوره دوم)، از اعضای جامعه مدرسین، استاد درس خارج


نجفی، ابوالفضل بن احمد
== ولادت ==
|-
در سال 1336ق (1296ش) در محلّه بیدآباد اصفهان متولد شد. پدرش شیخ احمد از عالمان بزرگ خوانسار و اصفهان عصر خود بود و ضمن تدریس علوم دینى، به ارشاد و هدایت مردم نیز مشغول بود.
|نام پدر
|data-type='authorfatherName'|
|-
|متولد
|data-type='authorbirthDate'|1296 هـ.ش
|-
|محل تولد
|data-type='authorBirthPlace'|
|-
|رحلت
|data-type='authorDeathDate'|1380 هـ.ش یا 1422 هـ.ق
|-
|اساتید
|data-type='authorTeachers'|
|-
|برخی آثار
|data-type='authorWritings'|[[الجوهر النضید في شرح فروع التقلید من کتاب العروة الوثقی]] / نوع اثر: کتاب  / نقش: نويسنده
|-class='articleCode'
|کد مولف
|data-type='authorCode'|AUTHORCODE8031AUTHORCODE
|}
</div>


== تحصیلات ==
ابوالفضل در یازده سالگى پس از فوت پدر در اصفهان تحت تکفّل جدّ مادرى‌اش، شیخ ابوتراب کلار دشتى مازندرانى قرار گرفت و پس از آن در حوزه علمیّه اصفهان از استادان بزرگى همچون شیخ هبه‌اللّه هرندى، سیّد احمد مقدّس، میرزا على‌آقا شیرازى، شیخ احمد فیّاض، شیخ محمدحسن نجف‌آبادى کسب فیض نمود. پس از آن در هیجده سالگى (1314ش) به نجف اشرف مهاجرت کرد. آن زمان دوران بالندگى و شکوفایى حوزه علمیّه نجف بود. در حوزه علمیّه نجف لحظه‌اى از کسب فیض از محضر اساتید و بزرگان غفلت نورزید و ضمن تحصیل، به تدریس نیز مى‌پرداخت. در مدّت بیش از شانزده سال اقامت در نجف اشرف از حوزه درسى اساتید زیادى بهره برد؛ تعدادى از این اساتید و دروس تدریسى آن‌ها عبارت است از: میرزا محمدباقر زنجانى ([[كفاية الأصول (جامعه مدرسین)|کفایه]])، شیخ صدرآباد کوبه‌اى (کتاب‌هاى منظومه سبزوارى و شوارق الالهام)، [[قاضی طباطبایی تبریزی، سید علی|میرزا على‌آقا قاضى]] (اخلاق و عرفان)، [[اصفهانی، ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانى]] (خارج فقه)، [[عراقی، ضیاءالدین|آقا ضیاءالدّین عراقى]] (خارج اصول)، آیت‌اللّه [[خویی، ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خوئى]] (رسائل، مکاسب، [[كفاية الأصول (جامعه مدرسین)|کفایه]] و خارج فقه و اصول)، [[نائینی، محمدحسین|شیخ محمدحسین غروى اصفهانى]] (کمپانى) عارف نامى (خارج اصول و فقه).


«شيخ ابوالفضل نجفى خوانسارى» در سال 1336ق (1296ش) در محلّه بيدآباد اصفهان متولد شد. پدرش شيخ احمد از عالمان بزرگ خوانسار و اصفهان در عصر خود بود و ضمن تدريس علوم دينى، به ارشاد و هدايت مردم نيز مشغول بود.
وى در طول مدّتى که نجف اشرف سکونت داشت، بیش از بیست بار پیاده به کربلاى معلّا سفر نمود. در طول اقامت در نجف موفّق به دریافت اجازاتى از عالمان این حوزه شد که عبارتند از:


ابوالفضل در يازده سالگى پس از فوت پدر در اصفهان تحت تكفّل جدّ مادرى‌اش، شيخ ابوتراب كلار دشتى مازندرانى قرار گرفت و پس از آن در حوزه علميّه اصفهان از استادان بزرگى همچون شيخ هبه‌اللّه هرندى، سيّد احمد مقدّس، ميرزا على‌آقا شيرازى، شيخ احمد فيّاض، شيخ محمدحسن نجف‌آبادى كسب فيض نمود. پس از آن در هيجده سالگى (1314ش) به نجف اشرف مهاجرت كرد. آن زمان دوران بالندگى و شكوفايى حوزه علميّه نجف بود. در حوزه علميّه نجف لحظه‌اى از كسب فيض از محضر اساتيد و بزرگان غفلت نورزيد و ضمن تحصيل، به تدريس نيز مى‌پرداخت. در مدّت بيش از شانزده سال اقامت در نجف اشرف از حوزه درسى اساتيد زيادى بهره برد؛ تعدادى از اين اساتيد و دروس تدريسى آن‌ها عبارت است از: ميرزا محمدباقر زنجانى (كفايه)، شيخ صدرآباد كوبه‌اى (كتاب‌هاى منظومه سبزوارى و شوارق الالهام)، ميرزا على‌آقا قاضى (اخلاق و عرفان)، سيّد ابوالحسن اصفهانى (خارج فقه)، آقا ضياءالدّين عراقى (خارج اصول)، آيت‌اللّه [[خویی، ابوالقاسم|سيد ابوالقاسم خوئى]] (رسائل، مكاسب، كفايه و خارج فقه و اصول)، شيخ محمدحسين غروى اصفهانى (كمپانى) عارف نامى (خارج اصول و فقه).
# در 25 سالگى موفّق به دریافت اجازه اجتهاد و نقل روایت از رئیس حوزه علمیّه وقت نجف، [[اصفهانی، سید ابوالحسن|آیت‌اللّه سیّد ابوالحسن اصفهانى]] شد.
# اجازه اجتهاد از [[عراقی، ضیاءالدین|آقا ضیاءالدّین عراقى]]
# اجازه روایتى از مرحوم [[آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن|شیخ آقابزرگ تهرانى]] بنا به پیشنهاد خود آن مرحوم
# اجازه از [[حسینی شیرازی، عبدالهادی|آیت‌اللّه سیّد عبدالهادى شیرازى]].


وى در طول مدّتى كه نجف اشرف سكونت داشت، بيش از بيست بار پياده به كربلاى معلّا سفر نمود. در طول اقامت در نجف موفّق به دريافت اجازاتى از عالمان اين حوزه شد كه عبارت‌اند از:
سرانجام پس از شانزده سال سکونت در حوزه‌علمیّه نجف اشرف، بر اثر بیمارى به ناچار به ایران بازگشت و حدود یک سال در بیمارستان نیاوران تهران بسترى گردید. پس از بهبودى در سال 1371ق (1330ش) در حوزه‌علمیّه قم رحل اقامت افکند و به تدریس اشتغال یافت. در زمان حیات [[بروجردی، سید حسین|آیت‌اللّه بروجردى]] نیز در حوزه بحث و تدریس ایشان شرکت مى‌کرد.


1- در 25 سالگى موفّق به دريافت اجازه اجتهاد و نقل روايت از رئيس حوزه علميّه وقت نجف، آيت‌اللّه سيّد ابوالحسن اصفهانى شد.
وى از نخستین کسانى بود که به حمایت از امام و انقلاب اقدام نمود و از بنیان‌گذاران جامعه مدرّسین حوزه علمیّه قم و اوّلین امضا کنندگان اطلاعیه این جامعه علیه حکومت طاغوت بود. بعد از پیروزى انقلاب اسلامى، (تابستان 1358ش) به پیشنهاد شخصیّت‌هاى مختلف و درخواست اهالى متدیّن استان مرکزى و روحانیون آن خطّه و به امر [[خمینی، سید روح‌الله|حضرت امام]](ره) به عنوان نماینده امام در استان مرکزى و امام جمعه اراک برگزیده شد و کارهاى عمرانى ارزشمندى را در این دیار به سامان رسانید که از جمله ساختن مصلاى بیت‌المقدس اراک در طول مدت سیزده سال است.


2- اجازه اجتهاد از آقا ضياءالدّين عراقى
با توجّه به شرایط جسمى نامساعد، پس از سیزده سال اقامت در اراک، سرانجام در سال 1371ش بار دیگر به قم بازگشت و به تدریس فقه و اصول مشغول شد.


3- اجازه روايتى از مرحوم [[آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن|شيخ آقابزرگ تهرانى]] بنا به پيشنهاد خود آن مرحوم
== وفات ==
سرانجام آن عالم بزرگوار روز 26 رجب 1422ق. مصادف با مهرماه 1380ش در سن 86 سالگی چشم از جهان فروبست. پیکر پاکش روز 27 رجب پس از تشییع باشکوه و نماز [[بهجت، محمدتقی|آیت‌الله بهجت]]، در مسجد بالاسر حضرت معصومه سلام‌الله‌علیها به خاک سپرده شد.


4. اجازه از آيت‌اللّه سيّد عبدالهادى شيرازى.
==آثار==


سرانجام پس از شانزده سال سكونت در حوزه‌علميّه نجف اشرف، بر اثر بيمارى به ناچار به ايران بازگشت و حدود يك سال در بيمارستان نياوران تهران بسترى گرديد. پس از بهبودى در سال 1371ق (1330ش) در حوزه‌علميّه قم رحل اقامت افكند و به تدريس اشتغال يافت. در زمان حيات آيت‌اللّه بروجردى نيز در حوزه بحث و تدريس ايشان شركت مى‌كرد.
# حاشیه بر کفایة الاصول
# حاشیه بر عروة الوثقى
# حاشیه بر مکاسب
# الجوهر النّضید فى شرح فروع التقلید
# قاعده فراغ و تجاوز و اصالة الصّحه


وى از نخستين كسانى بود كه به حمايت از امام و انقلاب اقدام نمود و از بنيان‌گذاران جامعه مدرّسين حوزه علميّه قم و اوّلين امضا كنندگان اطلاعيه اين جامعه عليه حكومت طاغوت بود. بعد از پيروزى انقلاب اسلامى، (تابستان 1358ش) به پيشنهاد شخصيّت‌هاى مختلف و درخواست اهالى متديّن استان مركزى و روحانيون آن خطّه و به امر حضرت امام(ره) به عنوان نماينده امام در استان مركزى و امام جمعه اراك برگزيده شد و كارهاى عمرانى ارزشمندى را در اين ديار به سامان رسانيد كه از جمله ساختن مصلاى بيت‌المقدس اراك در طول مدت سيزده سال است.
==منابع مقاله==
# مقدمه کتاب «الجوهر النضید فى شرح فروع التقلید».
# سایت جامعه خوانسار قدیم.


با توجّه به شرايط جسمى نامساعد، پس از سيزده سال اقامت در اراك، سرانجام در سال 1371ش بار ديگر به قم بازگشت و به تدريس فقه و اصول مشغول شد.
{{جامعه مدرسین}}
==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}


==تأليفات:==
[[الجوهر النضید في شرح فروع التقلید من کتاب العروة الوثقی]]  
 
 
1- حاشيه بر كفاية الاصول
 
2- حاشيه بر عروة الوثقى
 
3- حاشيه بر مكاسب
 
4- الجوهر النّضيد فى شرح فروع التقليد
 
5- قاعده فراغ و تجاوز و اصالة الصّحه
 
==منابع مقاله:==
 
 
1- مقدمه كتاب «الجوهر النضيد فى شرح فروع التقليد».
 
2- سايت جامعه خوانسار قديم.
 
 
== وابسته‌ها ==
[[الجوهر النضید في شرح فروع التقلید من کتاب العروة الوثقی]] / نوع اثر: کتاب / نقش: نويسنده


[[رده:زندگی‌نامه]]
[[رده:زندگی‌نامه]]
[[رده:اعضای مجلس خبرگان رهبری]]
[[رده:اعضای جامعه مدرسین حوزه علمیه قم]]
[[رده:امامان جمعه]]
[[رده:درگذشتگان 1380‏]]