پرش به محتوا

آل عصفور، حسین بن محمد: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - '= ' به '='
جز (جایگزینی متن - 'عده ای ' به 'عده‌ای ')
جز (جایگزینی متن - '= ' به '=')
 
خط ۴۸: خط ۴۸:
'''حسين بن محمد آل عصفور''' (شهادت ۱۲۱۶ق در بحرین)، معروف به شهيد آل عصفور، از علمای بزرگ قرن دوازدهم و سيزدهم هجری فقيه، محدث، متكلم و شاعر، برادر زادۀ شيخ یوسف بحرينی و دخترزادۀ شيخ سليمان ماخوری
'''حسين بن محمد آل عصفور''' (شهادت ۱۲۱۶ق در بحرین)، معروف به شهيد آل عصفور، از علمای بزرگ قرن دوازدهم و سيزدهم هجری فقيه، محدث، متكلم و شاعر، برادر زادۀ شيخ یوسف بحرينی و دخترزادۀ شيخ سليمان ماخوری
او علاوه بر پيوستگى به خاندان علمى آل عصفور، از سوى مادر نيز كه دختر شيخ حسین ماحوزى بود، به سلسله عالمان دين و فقيهان پيوسته است. از زادگاه و حوادث زندگى و چگونگى تحصيلاتش آگاهى چندانى در دست نيست،  
او علاوه بر پيوستگى به خاندان علمى آل عصفور، از سوى مادر نيز كه دختر شيخ حسین ماحوزى بود، به سلسله عالمان دين و فقيهان پيوسته است. از زادگاه و حوادث زندگى و چگونگى تحصيلاتش آگاهى چندانى در دست نيست،  
== تحصیلات ==
==تحصیلات ==
 شيخ حسین از شاگردان پدر بزرگوارش شيخ محمد و عمویش شيخ یوسف و عموی ديگرش شيخ عبدالعلی بود که به علت استعداد و حافظه قوی خود در سايه مطالعه و تحقيق به زودی در رديف اعلام بحرين در آمد و عده‌ای از فضلا از محضرش به مقام اجتهاد رسيدند. 
 شيخ حسین از شاگردان پدر بزرگوارش شيخ محمد و عمویش شيخ یوسف و عموی ديگرش شيخ عبدالعلی بود که به علت استعداد و حافظه قوی خود در سايه مطالعه و تحقيق به زودی در رديف اعلام بحرين در آمد و عده‌ای از فضلا از محضرش به مقام اجتهاد رسيدند. 
او را بزرگ‌ترين فقيه اخبارى زمان خود دانسته‌اند. اين‌كه برخى او را مجدّدِ دين در آغاز سده 13ق/ پایان سده 18م دانسته‌اند، گویاى موقعيت علمى و فقهى و نقش وى در ترویج ديانت است. وى بر بيش‌تر دانش‌هاى متداول روزگار خود احاطه [[الکافی|كافى]] داشته است و تأليفات متنوع او بر این حقيقت گواهى مى‌دهد. حوزه درس او بسيار وسيع بوده است. طالبان علوم دينى از همه‌جا، به‌ویژه از قطيف و احساء به حوزه درس او روى مى‌آوردند و از اين‌رو شاگردان بسيارى در این حوزه پرورش يافتند و خود از عالمان بنام دين شدند.
او را بزرگ‌ترين فقيه اخبارى زمان خود دانسته‌اند. اين‌كه برخى او را مجدّدِ دين در آغاز سده 13ق/ پایان سده 18م دانسته‌اند، گویاى موقعيت علمى و فقهى و نقش وى در ترویج ديانت است. وى بر بيش‌تر دانش‌هاى متداول روزگار خود احاطه [[الکافی|كافى]] داشته است و تأليفات متنوع او بر این حقيقت گواهى مى‌دهد. حوزه درس او بسيار وسيع بوده است. طالبان علوم دينى از همه‌جا، به‌ویژه از قطيف و احساء به حوزه درس او روى مى‌آوردند و از اين‌رو شاگردان بسيارى در این حوزه پرورش يافتند و خود از عالمان بنام دين شدند.