نغمه‌های جاویدان (صد بند): تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - ' .' به '.'
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - ' .' به '.')
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۲۹: خط ۲۹:
'''نغمه‌های جاویدان (صد بند)''' تألیف [[تاگور، رابیندرانات|رابیندرانات تاگور]]، ترجمه [[ضیاءالدین، مولوی|مولوی ضیاءالدین]]، با مقدمه‌ای از [[طباطبایی، سید مصطفی|سید مصطفی طباطبایی]]؛ نغمه‌های جاویدان یا صد بند تاگور، مجموعه‌ای از بهترین منظومه‌های عرفانی شاعر و نويسنده بزرگ هند، [[تاگور، رابیندرانات|تاگور]] (١٨۶٠ - ١٩٣١) است.
'''نغمه‌های جاویدان (صد بند)''' تألیف [[تاگور، رابیندرانات|رابیندرانات تاگور]]، ترجمه [[ضیاءالدین، مولوی|مولوی ضیاءالدین]]، با مقدمه‌ای از [[طباطبایی، سید مصطفی|سید مصطفی طباطبایی]]؛ نغمه‌های جاویدان یا صد بند تاگور، مجموعه‌ای از بهترین منظومه‌های عرفانی شاعر و نويسنده بزرگ هند، [[تاگور، رابیندرانات|تاگور]] (١٨۶٠ - ١٩٣١) است.


او شاعر آزاده‌ای بو د که همه ملل و اقوام را به محبت، دوستی و یگانگی دعوت می‌کرد و مظھر پرور دگار را در نوع‌پروری انسان دوستی می‌دید و توهین به بشر را قابل تحمل نمى‌دانست.
او شاعر آزاده‌ای بود که همه ملل و اقوام را به محبت، دوستی و یگانگی دعوت می‌کرد و مظھر پرور دگار را در نوع‌پروری انسان دوستی می‌دید و توهین به بشر را قابل تحمل نمى‌دانست.


مهمترین و یژگی آثار او نغمه‌های شاعرانه‌ای است که در ستایش شاعر کائنات ۔که جمال محض می‌باشد -سروده‌است.
مهمترین و یژگی آثار او نغمه‌های شاعرانه‌ای است که در ستایش شاعر کائنات ۔که جمال محض می‌باشد -سروده‌است.
خط ۳۹: خط ۳۹:
[[تاگور، رابیندرانات|تاگور]]، معشوق و معبود حقیقی خود را با این كلمات خطاب می‌كند: ای پروردگارا ای محبوب! ای مایه خوشبختی! ای عشق! مولاي من!
[[تاگور، رابیندرانات|تاگور]]، معشوق و معبود حقیقی خود را با این كلمات خطاب می‌كند: ای پروردگارا ای محبوب! ای مایه خوشبختی! ای عشق! مولاي من!


ای دو ست! ای ذات مقدس! ای آفریننده جهان! ای فرمانرواى جهان! و .... <ref>باقریان موحد، سید رضا، ص289-290</ref>
ای دو ست! ای ذات مقدس! ای آفریننده جهان! ای فرمانرواى جهان! و.... <ref>باقریان موحد، سید رضا، ص289-290</ref>